Συναυλία στην Ιερισσό ενάντια στην εξόρυξη χρυσού (27/9)

 

Και να που ήρθε η ώρα να σμίξουμε γι΄ άλλη μια φορά. Αυτοί που ονειρευόμαστε έναν καλύτερο κόσμο. Αυτοί που πιστεύουμε στην αλληλεγγύη και τους κοινούς αγώνες.

Στον πολύχρονο αγώνα ενάντια στις καταστροφικές μεταλλευτικές δραστηριότητες, συναντηθήκαμε με τόσους πολλούς ανθρώπους, συλλογικότητες, κοινωνικά κινήματα. Ο καθένας με τα δικά του προβλήματα κι αγώνες. Ο καθένας με τη δική του ιδεολογία και θεώρηση των πραγμάτων. Συνειδητοποιήσαμε όμως πως, στην ουσία του, το πρόβλημα είναι κοινό: Η βάναυση εκμετάλλευση των ανθρώπων και της φύσης, από λίγους που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι το χρήμα και η εξουσία.

Ο αγώνας μας είναι αγώνας επιβίωσης. Διεκδικούμε το δικαίωμα να υπάρχουμε και να αυτοπροσδιοριζόμαστε. Αγωνιζόμαστε για ένα υγιές φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον. Αρνούμαστε να είμαστε γρανάζια μιας μηχανής που παράγει χρήμα για λίγους και καταστροφή για τους υπόλοιπους. Είμαστε εδώ για να υπάρξει αύριο για τα παιδιά όλων των ειδών της φύσης.

“Δεν υπάρχει άλλος δρόμος”, μας λένε. “Το δρόμο τον φτιάχνουμε εμείς”, τους απαντάμε. Με αγώνες, λόγια, μουσικές, εικόνες.

Στις 27 του Σεπτέμβρη, κάνουμε ένα ακόμη βήμα στο δρόμο που ξεκινήσαμε. Με συνοδοιπόρους όλους αυτούς που θα βρεθούν κοντά μας, κι όλους εκείνους που θα ενώσουν τη φωνή τους μαζί μας από μακρυά. “Γιατί εμείς δεν τραγουδάμε για να ξεχωρίσουμε, αδελφέ μου, απ’ τον κόσμο. Εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο.”

Επιτροπές Αγώνα Χαλκιδικής & Θεσσαλονίκης

ενάντια στην εξόρυξη χρυσού

Μια φάρσα κι ένας Τρόμος

Του ΣΤΑΘΗ (enikos.gr)

 

Προ μηνών γράφαμε σ’ αυτήν εδώ τη στήλη για την «παράδοξη» για Πάπα πολιτική του Φραγκίσκου γύρω από κρίσιμα θέματα όπως το ξεσάλωμα του καπιταλισμού, η άγρια οικονομική τρομοκρατία, η εξάπλωση των πολέμων και της φτώχειας. Από μια «Αγία» Eδρα που βαρύνεται από ένα εξουσιαστικό, «καισαροπαπικό» παρελθόν, με πολλά μελανά άγη (απ’ την Ιερά Εξέταση έως τη συνεργασία με τους Ναζί) η στροφή αυτή του επικεφαλής τής καθόλου αναμάρτητης Καθολικής Εκκλησίας λέγαμε τότε ότι σηματοδοτεί ελπίδες και ότι ταυτοχρόνως περιέχει γρίφους.

Βεβαίως η επίσκεψη Τσίπρα δεν εντάσσεται σ’ αυτό το πλαίσιο, θα μπορούσε να έχει γίνει (και θα έπρεπε να έχει γίνει) ακόμα κι αν ο Φραγκίσκος είχε παραμείνει ο δεξιός, ο αντιδραστικός Ιησουίτης που υπήρξε στα νιάτα του.

Είναι υποχρέωση του κ. Τσίπρα πλέον να συναντιέται με όλους τους ηγέτες όλων των ειδών, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τους αλλάζει ή τον αλλάζουν. Μόνον πτωχοπροδρομική μπορεί να είναι μια τέτοια ερμηνεία εις όσα αφορούν τις διεθνείς συναντήσεις, αλλιώς ο Μάο θα ’χε αλλάξει τον Νίξον, η Θάτσερ τον Μαντέλα και ο Πούτιν τον Ομπάμα.

Παρά ταύτα, παραμένει αξιοθαύμαστη αυτή η ευκολία με την οποία σημειολογούνται εδώ στην πατρίδα μας αυτές οι συναντήσεις, στο Τέξας ο Τσίπρας έγινε καουμπόης, ως εάν ο Ολάντ στη Μόσχα να έγινε Κοζάκος ή ο Ομπάμα όταν συνάντησε τον Ερντογάν, δερβίσης!

Κατ’ αντίθεσιν όμως προς αυτά τα αυτονόητα, πολλά φερέφωνα των ΜΜΕ καθώς και ο παλιός μου σύντροφος Θανάσης Παφίλης επιμένουν ότι ο κ. Τσίπρας πήγε στον Πάπα για «να πάρει πιστοποιητικό». Δηλαδή, όταν ο κ. Κουτσούμπας επισκέφθηκε τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο (πράττοντας άριστα), για «πιστοποιητικό» πήγε ή για κάνα συγχωροχάρτι; Αν κάτι τέτοιο πιστεύει ο κ. Παφίλης, εκθέτει τον κ. Κουτσούμπα. Ομως κάτι τέτοιο είναι αδύνατον. Απλώς η εμπάθεια εκθέτει γενικώς. Και γίνεται επιπέδου Γεωργιάδη, όταν ειρωνεύεται λέγοντας ότι «στο τέλος ο Τσίπρας θα συναντηθεί με τον Δαλάι Λάμα», αντί να εύχεται μια τέτοια συνάντηση. Ο Γεωργιάδης όμως είναι γνωστός, τόσο του κόβει, τόσο φοβάται, τέτοια λέει. Οπως και τα παπαγαλάκια! Τέτοια τους λένε, τόσο τους κόβει, τόσο φοβούνται, τέτοια μηρυκάζουν. Είναι δυνατόν όμως ο κ. Παφίλης να ειρωνεύεται τον κ. Τσίπρα για «μαγικές ικανότητες» που μάλιστα «μετέτρεψαν τον Πάπα σε Πάπα των φτωχών και προστάτη των αδυνάτων»; (Δηλώσεις στον Real FM, χθες.) Ο Πάπας έχει

αποκτήσει αυτό το προσωνύμιο πολύ καιρό τώρα, πολύ πριν από την επίσκεψη Τσίπρα. Κι αυτό θα έπρεπε να προβληματίζει ένα κόμμα όπως το ΚΚΕ. Ούτε άλλωστε η στάση της Ορθοδοξίας και βεβαίως του Πατριαρχείου απέναντι στα προβλήματα που έχει γεννήσει η παγκοσμιοποίηση και ο νεοφιλελευθερισμός, μπορεί έτσι εύκολα να παραβλέπεται.

Να σοβαρευτούμε (αν μπορούμε) – ούτε ο κ. Χριστόφιας όταν συνάντησε τον Πάπα αλλαξοπίστησε, ούτε ο κ. Βάλτερ Μπάιερ, πρώην πρόεδρος του Κ.Κ. Αυστρίας που συνόδευσε τον κ. Τσίπρα κατά τη συνάντησή του με τον Πάπα, έγινε αίφνης Ουρσουλίνα – έχει και η γελοιότης επιπέδου Τατσόπουλου (ακόμα και για τα παπαγαλάκια) τα όριά της.

Είναι όμως ανησυχητικό όταν αυτή η γελοιότης διαπερνά μέγιστο μέρος του συστήματος ενημέρωσης και μεγάλο μέρος των πολιτικών σχηματισμών αυτής της χώρας. Είναι απογοητευτικό και επικίνδυνο, αλλά είναι

πιο επικίνδυνο και τρομακτικό το τέρας που βγαίνει σιγά-σιγά στον αφρό, το τέρας της σχέσης Ν.Δ. – Χρυσής Αυγής. Δεν πρόκειται απλώς για τις γνωστές συνομιλίες κι επαφές Μπαλτάκου με τους ναζήδες, αλλά και για εντολές που το δεξί χέρι του κ. Σαμαρά έδινε στους Χρυσαυγίτες για τη στάση τους μέσα στη Βουλή, για ψηφοφορίες και συμπεριφορές! Οπως

αποδεικνύει με δημοσίευμά της η «Εφημερίδα των Συντακτών» (ρεπορτάζ του κ. Δημήτρη Ψαρρά), ο κ. Μπαλτάκος μέσω σμπίρων έδινε στους Χρυσαυγίτες εντολές τι χρη δραν.

Το θέμα είναι μέγιστο! Είναι δυνατόν ο κ. Σαμαράς να μη γνώριζε τι κάνει το δεξί του χέρι;

Αν εγνώριζε, δεν κάνει για πρωθυπουργός. Επαιζε με τη φωτιά, τους ναζήδες, τα περιττώματα.

Αν δεν εγνώριζε, δεν κάνει για πρωθυπουργός, διότι όποιος δεν γνωρίζει τι ποιεί η δεξιά του ή η αριστερά του δεν κάνει ούτε για να πηγαίνει να αγοράζει τσιγάρα.

Πλην όμως, ο κ. Σαμαράς, ο εισηγητής της «θεωρίας των δύο άκρων», γνώριζε πολύ καλά τι έκανε ο κ. Μπαλτάκος. Οπως γνωρίζει πολύ καλά και τι εντολές τού δίνει η κυρία Μέρκελ, όπως γνωρίζει πολύ καλά και τι κάνει όταν κινδυνολογεί ασυστόλως, περιφερόμενος στους «καφενέδες» και λέγοντας ότι «αν βγει ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν θα υπάρχει ούτε ευρώ στα ΑΤΜ»…

Η σχέση αυτή όμως, η σχέση Μπαλτάκου με τη Χρυσή Αυγή, εκτός απ’ τις ευθύνες ενός ολόκληρου Πρωθυπουργού καταδεικνύει και τι είναι στην πραγματικότητα οι φασίστες: κότες της Ν.Δ., σμπίροι για τα θελήματα.

Οσο για τις μεγάλες κουβέντες της Χρυσής Αυγής ότι θα μπει στη Βουλή και θα τα «κάνει γυαλιά καρφιά», ότι θα «ρίξει και καμιά φάπα», νιαουρίσματα και τιτιβίσματα. Ακόμα και όταν ασχημονεί στη Βουλή η Χρυσή Αυγή, κατ’ εντολή Μπαλτάκου, ως φαίνεται, ασχημονεί. Κατ’ εντολή Μπαλτάκου ή όποιου άλλου νεοδημοκράτη έχει μπει στο πόδι της «μαύρης χειρός» του κ. Πρωθυπουργού, αυτής που αποκαλύφθηκε και αποκόπηκε.

Διότι ο κ. Μπαλτάκος μπορεί να έπεσε στο βάθος της ποντικότρυπας που χειριζόταν, αλλά κάποιος άλλος ή άλλοι θα έχουν αναλάβει τη βρώμικη δουλειά. Ομως, ανεξαρτήτως απ’ αυτό, ο μεγάλος ένοχος για αυτήν την άθλια ιστορία (που υπονομεύει την πολιτική και το πολίτευμα) είναι ο ίδιος ο κ. Σαμαράς. Διότι, αν εγνώριζε, ενέχεται. Αν δεν εγνώριζε, δεν κάνει για αυτή τη δουλειά…

Προσέτι η (ανοιχτή) γραμμή Σαμαρά – Μπαλτάκου – Κασιδιάρη συνιστά πολιτική συνωμοσία και πολιτειακή παρεκτροπή.

Επαναλαμβάνω: Aν ο κ. Σαμαράς γνώριζε, ενέχεται. Αν δεν γνώριζε, εχειραγωγείτο. Οσο για το κύκλωμα: Πρωθυπουργός – Ακροδεξιός Σύμβουλος – Φασιστική συμμορία, σε άλλες χώρες όχι μόνον θα προκαλούσε την πτώση μιας τέτοιας κυβέρνησης, αλλά θα άνοιγε και ο δρόμος για δικαστική διερεύνηση στο όνομα του Λαού.

Απάντηση του Τμήματος Οικονομικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ στη δήθεν κοστολόγηση του Γραφείου Τύπου του Υπουργείου Οικονομικών

Το Δ.Τ. του Γραφείου Τύπου (16.9.14) του Υπουργείου Οικονομικών, σχετικά με τη δήθεν κοστολόγηση των όσων εξαγγέλθηκαν από τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ το Σάββατο 13.9.14, αποτελεί τεκμήριο της κομματικής λογικής ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, σχετικά με το κράτος λάφυρο της εκάστοτε κυβέρνησης, διότι επιβάλλει σε μια Δημόσια Υπηρεσία (το Γραφείο Τύπου) να λειτουργεί σαν παράρτημα κομμάτων.

Σχετικά όμως με το περιεχόμενο και την ουσία των όσων αναγράφουν, επισημαίνουμε:

1.    Είναι αστραπιαία (μέσα σε μιάμιση εργάσιμη ημέρα!), η ταχύτητα που λειτούργησε το Υπουργείο στην κοστολόγηση των μέτρων.
Επειδή δεν μας έχει συνηθίσει σε τέτοιες ταχύτητες, αναμένουμε να δημοσιοποιήσει τα έγγραφα των αρμόδιων διευθύνσεων που τεκμηριώνουν την κοστολόγηση αυτή. Αν φυσικά υπάρχουν! Γιατί διαφορετικά θα το αναγκάσουμε να το κάνει, μέσω της κοινοβουλευτικής διαδικασίας: της ερώτησης και αίτησης κατάθεσης εγγράφων, για να αποδειχθεί ότι “ο ενδελεχής έλεγχος των υπηρεσιών ” (σελίδα 2/10) ήταν απλά όσα έγραψαν οι γνωστές μονταζιέρες.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, ακόμη αναμένει να δικαιολογήσει το Υπουργείο πώς έπεσε έξω κατά πολλές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ σχετικά με τον ΕΝΦΙΑ, αφού η αρχική πρόβλεψη ήταν 3,2 δις ευρώ και η αρχική βεβαίωση ξεπέρασε τα 3,5 δισ. ευρώ, ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΝΑ ΔΙΝΕΙ ΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ ΑΡΙΘΜΟ!
Για τον λόγο αυτό αναγκαστήκαμε να καταθέσουμε και σχετική ερώτηση στις 4/9/2014 .

Τονίζουμε πάντως με την ευκαιρία ότι συστατικό στοιχείο της δημοκρατίας αποτελεί η δημοσιότητα και η διαφάνεια. Επιτέλους θα πρέπει να ακολουθηθεί το παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών χωρών, όπου η πρόσβαση στα δεδομένα και στις επεξεργασίες αυτών δεν περιορίζεται στην εκάστοτε κυβέρνηση και στα μέλη της τρόικα, αλλά σε κάθε θεσμό  που δομεί την ελληνική κοινωνία και στους πολίτες της.

2.    Είναι τουλάχιστον προκλητικό, οι εξαγγελίες που κοστολογήθηκαν να μην περιορίζονται στην ομιλία της 13.9.14, αλλά “ποιητική αδεία” να συμπεριλαμβάνουν αυθαίρετα, αόριστα και επιλεκτικά “δηλώσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ” (σελ. 8/10), για να δημιουργήσουν τα δεδομένα που ήθελαν οι επίδοξοι κοστολόγοι!

3.    Πώς είναι δυνατόν το Υπουργείο Οικονομικών να μη διαθέτει τα στατιστικά στοιχεία των φορολογικών δηλώσεων για τα έτη 2013-2012 και 2011;
Πώς είναι δυνατόν στη (σελ. 8/10) να αναφέρει ότι τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία είναι του 2011, ενώ από μελέτη των στοιχείων της ΓΓΠΣ προκύπτει ότι είναι του 2010; Δεν ήξεραν οι συντάκτες ότι στη φορολογία εισοδήματος άλλη είναι η έννοια του οικονομικού έτους και άλλη του πραγματικού; Τα αναγραφόμενα (σελ. 8/10) για “δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος του 2011” αφορούν το οικονομικό έτος 2011 και το πραγματικό έτος 2010!

4.    Για ποιο λόγο οι συντάκτες του κειμένου παραποιούν (μήπως δε γνώριζαν;) ότι το αφορολόγητο που ίσχυε στο ΦΑΠ ήταν (για κάθε φορολογούμενο) 200.000 € πριν την κατάργησή του από τον ΕΝΦΙΑ;
Πώς αναφέρουν (σελ. 5/10) για αφορολόγητο 400.000 € που ίσχυε παλαιότερα, αλλά δίνουν στοιχεία από τελευταία έτη (π.χ. το 2013) που ίσχυε αφορολόγητο 200.000 €;

5.    Παραποιούν ή αγνοούν την πραγματικότητα, όταν ισχυρίζονται ουσιαστικά (σελ. 7/10) ότι η λίστα “LAGARDE” ελέγχεται από το ΚΕΦΟΜΕΠ όταν είναι αρμοδιότητα (μετά από εισαγγελική παραγγελία) του ΣΔΟΕ!

6.    Αμφισβητούν το ποσό που υπολογίζει ο ΣΥΡΙΖΑ από τη φοροδιαφυγή. Εμείς θα χρησιμοποιήσουμε ΜΟΝΟ ένα στοιχείο από όσα οι ίδιοι ισχυρίζονται.
Στη (σελ. 7/10) αναφέρουν ότι, από έλεγχο του ΚΕΦΟΜΕΠ στα εμβάσματα εξωτερικού προκύπτει ότι από έλεγχο σε 400 περιπτώσεις βεβαιώθηκαν 142,5 εκατ. ευρώ. Αν υποθέσουμε ότι αυτό αποτελεί ένα ικανό δείγμα για τον έλεγχο των συνολικά 24.710 περιπτώσεων και ότι συνολικά οι φόροι που θα βεβαιωθούν θα είναι μειωμένοι κατά 50% , (γιατί δε θα βεβαιωθούν για όλες τις περιπτώσεις οι ίδιοι φόροι), προκύπτει αναλογικά ότι το ποσό που αντιστοιχεί στις 24.710 περιπτώσεις είναι 4,32 δις!
Βέβαια, στο ερώτημα γιατί για τα εμβάσματα 2009-2011, ελέγχθηκαν μέχρι σήμερα μόνο 400 περιπτώσεις από τις 24.710, η απάντηση είναι ότι… για όλα φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ.
Στο ζήτημα δε της φοροδιαφυγής, είναι προκλητικό να εγκαλεί τον ΣΥΡΙΖΑ, όταν έχει καταθέσει (σε αυτήν την περίοδο της Βουλής, 2012-2014), πολλές τροπολογίες με ΧΑΡΙΣΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
Πώς είναι δυνατό να κοστολογούν αστραπιαία και με προσέγγιση ευρώ τις εξαγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ και για τις πονηρές χαριστικές ρυθμίσεις, που ετοιμάζουν μήνες, να μην έχουν κοστολόγηση;

7.    Σχετικά με όσα αναφέρουν για το θέμα της κοστολόγησης της μείωσης του ΕΦΚ στο πετρέλαιο, μένουμε έκπληκτοι με το μέγεθος του θράσους τους και παραθέτουμε σχετική δήλωση του κ. Σταϊκούρα :
“H εφαρμογή του μέτρου της εναρμόνισης του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης (ΕΦΚ) στο πετρέλαιο θέρμανσης και το πετρέλαιο κίνησης, μέτρο που υιοθετήθηκε το Νοέμβριο του 2011, απέδειξε ότι αυτό υπήρξε οικονομικά αναποτελεσματικό και κοινωνικά άδικο. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η συμβολή του στην καταπολέμηση του λαθρεμπορίου ήταν περιορισμένη, ενώ δεν οδήγησε σε αύξηση των δημοσίων εσόδων. Αντίθετα, επέφερε απώλεια εσόδων, σημαντική υστέρηση έναντι των στόχων και επιβάρυνση των εισοδηματικά χαμηλότερων στρωμάτων αλλά και του περιβάλλοντος.”

8.    Πέραν της διάτρητης αυτής κοστολόγησης, όπου π.χ. αυθαίρετα προστίθενται 8 δισ. ως επιπλέον κόστος στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για αντιμετώπιση του προβλήματος των δανείων των νοικοκυριών, θα πρέπει να τονισθεί ότι η λογική που διαπνέει την απάντηση συνιστά πλήρη αποδοχή των μνημονιακών πολιτικών από την αρχή τους και προτείνει στον ελληνικό λαό τη συνέχισή τους σε βάθος γενιάς – χωρίς να αναφέρουμε ότι ακόμη και διεθνείς οργανισμοί όπως ο ΟΟΣΑ πλέον ζητούν επειγόντως αυξήσεις μισθών και αναθεώρηση του πλαισίου της ευέλικτης και επισφαλούς εργασίας, καθώς αποτελούν παράγοντες που πλήττουν τις προοπτικές ανάπτυξης και αυξάνουν τις τεράστιες ανισότητες που παρατηρούνται διεθνώς.

9.    Εγκαλούν τον ΣΥΡΙΖΑ (σελ. 7/10), ότι εξαγγέλλει την εγκατάσταση μηχανημάτων Χ-RAY στα τελωνεία, μοριακών ιχνηθετών στα καύσιμα και συστήματος εισροών-εκροών παντού,  ΔΗΛΑΔΗ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΩΝ ΔΕΣΜΕΥΣΕΩΝ με διάφορες δικαιολογίες, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΑΠΑΝΤΟΥΝ στο αυτονόητο: ΠΟΤΕ ΘΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΕΙ Η ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΥΠΟΔΟΜΗ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΘΡΕΜΠΟΡΙΟ;

Η συνολική κριτική θα απαιτούσε πολλές σελίδες, αλλά θα αρκεστούμε μόνο σε αυτά. Όταν το Υπουργείο αποφασίσει να δημοσιοποιήσει τα δεδομένα της κοστολόγησής του, θα επανέλθουμε. Γιατί δεν είναι ικανοί ούτε να πουν ψέματα με πειστικότητα!

ΣΥΝΗΜΜΕΝΑ

Το Γραφείο Τύπου

Ε, όχι και με τον Τσίπρα, παναγιότατε!

Του Θ. Καρτερού (ΑΥΓΗ)

Τι του ήρθε αλήθεια του Πάπα να δεχτεί σήμερα έναν δεδηλωμένο άθεο και σεσημασμένο αριστερό στο Βατικανό; Έναν πολιτικό ηγέτη που όλη η ευπρεπής Ευρώπη έχει καταγγείλει ως εξτρεμιστή, λαϊκιστή, καιροσκόπο, τυχοδιώκτη, δημαγωγό, επικίνδυνο; Και φίλο της Βόρειας Κορέας; Τον αρχηγό ενός κόμματος που σύμφωνα με τον πρωθυπουργό της χώρας του, εάν ο μη γένοιτο εκλεγεί, δεν θα μείνει ούτε ένα ευρώ στις τράπεζες, θα μπει η Ελλάδα σε μεγάλες περιπέτειες, θα πάνε στράφι όλες οι θυσίες του λαού;

Περίεργα πράγματα. Που σε κάνουν να αναρωτιέσαι αν εκεί στο Βατικανό, με τόση και τέτοια παράδοση χειρουργικής πολιτικής και διπλωματίας, καταλαβαίνουν τη ζημιά που μπορεί να κάνουν στην προσπάθεια των μεταρρυθμίσεων τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Ευρώπη. Στην προσπάθεια της σωτηρίας των τραπεζών, της ανταγωνιστικότητας, των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, της απαλλαγής από το βαρίδι του κοινωνικού κράτους, η οποία βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Και με την οποία ο Τσίπρας είναι ως γνωστόν εντελώς αντίθετος -και το λέει κιόλας.

Δεν έχει διαβάσει Αντώνη Σαμαρά ο Πάπας; Δεν έχει δει κανένα βίντεο στο You Tube με τον Άδωνι, τον Βενιζέλο, τον Ρήγα έστω ή τον Μπαλτάκο; Δεν ξέρει τίποτε για τους κόκκινους που κρύβονται πίσω από το χαμόγελο του Τσίπρα; Δεν καταλαβαίνει πώς η κομμουνιστική προπαγάνδα τους θα εκμεταλλευτεί το γεγονός; Για να υποστηρίξει ότι έχουν κοινά σημεία ένας ηγέτης της Αριστεράς κι ένας ηγέτης των πιστών; Ότι κάτι καλό βλέπει στον Τσίπρα ο Πάπας των Φτωχών, τη στιγμή που οι πάπες των πλούσιων ΜΜΕ συνιστούν να κρατούμε σκόρδα μόλις τον αντικρίζουμε;

Ίσως θα έπρεπε όμως να το περιμένουμε. Ένας Πάπας που καταγγέλλει τον ρόλο των τραπεζών και δεν θεωρεί τη φτώχεια και της λιτότητα εκ Θεού προερχόμενες, μπορεί και να αισθάνεται κάποια κρυφή συμπάθεια για έναν εξτρεμιστή. Να θέλει να μας δείξει ότι, μαζί με την πίστη στο Θεό, πάει και η πίστη στον Άνθρωπο. Και στην ηθική της δικαιοσύνης. Και στη δικαιοσύνη της ηθικής. Κι αυτό επιφορτίζει τους δικούς μας πάπες να θέσουν το δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων: Ε, όχι και με τον Τσίπρα, παναγιότατε. Καταρρίπτετε έτσι, εκτός από το δικό σας αλάθητο, και το δικό μας…

Τι γυρεύεις εσύ, ένας Υδραίος, σε ένα ενυδρείο;

Του ΣΤΑΘΗ (enikos.gr)


Στον Μεγάλο Κόσμο γίνεται της αντάρας και της μαντάρας. Οι Δυτικοί εκστρατεύουν πάλι στο έδαφος της Ουκρανίας, όπως το 1940, αλλά και το 1920, όταν μαζί τους τότε είχαμε εκστρατεύσει κι εμείς – τρομάρα μας. Αμερικανοί (ω ναι!), Γερμανοί (ω, ναι ναι!) Βρετανοί (τι έκπληξις!), Γάλλοι, Βελγοφλαμανδικά Βάφεν Ες Ες και λοιποί ψιλοί, κάνουν στρατιωτικές ασκήσεις και παντσερντιβιζιόν μανούβρες σε ουκρανικό έδαφος,

στα ανοιχτά της ηρωικής άμυνας της Σεβαστούπολης (1941) όσον και της ηρωικής απελευθέρωσης της πόλης (1944), όταν στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο ο Κόκκινος Στρατός έχυνε ποτάμι το αίμα του για την ελευθερία. Εχουμε παραφρονήσει; Μήπως «Εχουμε χάσει τα μυαλά μας; Θέλουμε πόλεμο με τη Ρωσία;» – καθώς κραύγαζε κατάπληκτος στο Ευρωκοινοβούλιο ο γνωστός Βρετανός αντιφεντεραλιστής Νάιτζελ Φάρατζ. Ρητορικόν το ερώτημα. Ουδέποτε (ήδη απ’ τη Σικελική εκστρατεία) υπήρξε πάραφρων ο ιμπεριαλισμός, θεόμουρλος ήταν πάντα, και με θεοστυγή έργα καταπιανόταν και καταπιάνεται. Αλλά, αν στον Μεγάλο Κόσμο τα επιτόκια παίζουν με τη φωτιά,

στον δικό μας μικρό κόσμο η υστερία παίζει με τα ρίχτερ. Αίφνης -πρωτάκουστο- το Υπουργείο Οικονομικών ασχολείται με την οικονομική αποτίμηση προγραμματικών δηλώσεων κόμματος!! Εν προκειμένω της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, του ΣΥΡΙΖΑ. Αίφνης, το ίδιο κάνει και το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους – απορώ γιατί δεν έχουν αποτιμήσει ακόμα τις εξαγγελίες ΣΥΡΙΖΑ η ΔΕΗ, η COSCO, η Γερμανική Πρεσβεία και τα ΑΒ Βασιλόπουλος. Εχουμε παραφρονήσει; Κυκλοφορούν μέσα στο κεφάλι μας «φαντάσματα» και «καλικάντζαροι» όπως μέσα στο μυαλό του κ. Βενιζέλου, όστις δεν διστάζει, με το ενδεχόμενο των εκλογών να φαίνεται στον ορίζοντα, να θέτει θέμα αλλαγής του εκλογικού νόμου; Τρισμέγιστε;! Πανσοφολογιώτατε;!

Μαθημένος ο άνθρωπος αυτός, ο Μπενύτο, να παίζει σε σικέ παιγνίδια, προσπαθεί να στήσει μιαν ακόμα μόντα, χωρίς να ιδρώνει το αυτί του για την αηδή αήθεια που φανερώνουν οι κινήσεις του. Σαν τρελαμένο απ’ τον φόβο του ποντίκι ο Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και αρχηγός του «όλου ΠΑΣΟΚ», ούτε την ξεφτίλα λογαριάζει, ούτε τη γενική περιφρόνηση, προκειμένου να μη μείνει γυμνός από εξουσία, χωρίς ασυλία, αυτός ο θαρραλέος εμπνευστής του νόμου περί ευθύνης Υπουργών. Τέτοια γλίτσα.

Χωρίς να υστερεί ο κ. Σαμαράς! ο οποίος έφθασε στο σημείο, ολόκληρος Πρωθυπουργός, να λέει στο καφενείο της Βουλής, σε πηγαδάκι βουλευτών του, ότι «αν έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ θα αδειάσουν οι τράπεζες, ευρώ δε θα μείνει». Μιλάμε για πολύ σοβαρούς ανθρώπους. Τον κ. Χαρδούβελη να καρφώνει τον κ. Καραμανλή για τα οικονομικά της διακυβέρνησής του, τον κ. Γεωργιάδη να καρφώνει τον κ. Χαρδούβελη για τον ΕΝΦΙΑ -τον οποίον ο τελευταίος αποποιήθηκε μεν, εφαρμόζει δε- τσίρκο! Ευτυχώς που παραμένει σοβαρός (αν και προβλέπει κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – Ν.Δ.) ο κ. Κουτσούμπας, οποίος στην τελευταία του συνάντηση με τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών, κύριο Ιερώνυμο, δεν απαγόρευσε τη συνάντηση του κ. Τσίπρα με τον Αρχιεπίσκοπο Ρώμης, κύριο Φραγκίσκο, γνωστόν και ως Πάπα. Υπάρχουν επιτέλους κι ορισμένα μέτωπα, που ένα είδος ενότητας της αριστεράς κάνει δειλά την εμφάνισή του. Αμήν! Εμφάνιση όμως

στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό επιχειρεί μονίμως και διαρκώς ο πρώην «επικεφαλής», το νυν «αρχηγός» Σταύρος. Αυτήν τη φορά ο κ. Σ. Θεοδωράκης πρότεινε για Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον κ. Αλιβιζάτο (με ολίγην από Γιαννίτση) χωρίς, εννοείται, να τον… ρωτήσει! Λεπτομέρειες. Αλλωστε ο Σταύρος («αρχηγός» είναι, ό,τι του σφυρίξει κάνει) θα μπορούσε να έχει προτείνει για Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον επίσης καθηγητή κ. Μανιτάκη, αν ο πρώην Υπουργός της ΔΗΜΑΡ στην κυβέρνηση Μπαλτάκου δεν είχε προλάβει (ρίχνοντας μαύρη πέτρα πίσω του στα Δημόσια Πανεπιστήμια) να την κάνει για Ιδιωτικό, πες το Πανεπιστήμιο στην Κύπρο. Τσίρκο! Και πάνω

στην αναμπουμπούλα ξαναπλακώνει η Τρόικα, θα-τρέχει-πάλι-να-ψάξει-να-βρει-τις-«κόκκινες γραμμές» ο κ. Σαμαράς, θα ξανανεβεί στα κάγκελα ο κυρ Τζαμτζής, θα κλαίει σπαρακτικά στα πάνελ η κυρία Αννα-Μισέλ Ασημακοπούλου, θα τσιρίζει ο Αδωνις, δεν θα πίνει το γάλα του ο κ. Γιακουμάτος, ενώ από 1ης Οκτωβρίου θα αυξήσει τα τιμολόγιά της η ΔΕΗ. Τσίρκο! Και ως άλλος «θλιμμένος κλόουν» αυτού του τσίρκου, ο κ. Κουβέλης θα επιστρέφει κι όλο θα επιστρέφει στον ΣΥΡΙΖΑ, θεϊκές μουσικές ακούγοντας να τον καλούν στο καθήκον…

Και στο μεταξύ η Ελλάδα έχει επιστρέψει στα 1960 όσον αφορά το επίπεδο ζωής, στο 1828 εις ό,τι αφορά το χρέος, στο 1940-50 όσον αφορά την ανεργία, τη μετανάστευση, τα κλειστά μαγαζιά και τους θεσμούς, στα 1980 εις ό,τι αφορά το ΑΕΠ, στο πουθενά εις όσα αφορούν τις κατασχέσεις, τους πλειστηριασμούς και το Ασφαλιστικό, στα 1840 εις ό,τι αφορά την ξενοκρατία – διακτινίζεται η χώρα σε ένα πινγκ πονγκ μέσα στον χωροχρόνο, είναι να μην έχει κουνηθεί το μυαλό μας; Ρωτήστε και την κυρία Βούλτεψη! έχει μπει με τις μπάντες ανάποδα στην Πανεπιστημίου κι αναρωτιέται πού να πηγαίνουν ανάποδα όλοι οι άλλοι… Πού να πηγαίνουν; για επίδομα πρωτογενούς πλεονάσματος ώστε να πληρώσουν τον ΕΝΦΙΑ πάνε! Πάνε στα ΑΤΜ για να αποσύρουν τις… καταθέσεις τους, μην έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ και τους τις πάρει, όπως τους πήρατε εσείς τη ζωή και την πετάξατε στα σκυλιά, γαβγίζοντας κι από πάνω ψέματα, απειλές κι εκβιασμούς.

Μόνον ψέματα, απειλές κι εκβιασμούς, ψέματα για τα σπίτια σας, απειλές για τα σπίτια μας και εκβιασμούς επιπέδου Τσολάκογλου: καθίστε να μας σφάζουν όσους θέλουν οι Γερμανοί, για να μη μας σφάξουν όλους.

Τέτοια λέτε και μιλάτε ακόμα…

Ανακοίνωση της Ριζοσπαστικής Αριστερής Ενότητας σχετικά με την νέα προκλητική απαίτηση της Coca Cola-3Ε σε βάρος των απεργών

AREN

Θεσσαλονίκη, 18/9/2014

 Παρά το γεγονός ότι το Μονομελές Πρωτοδικείο της Αθήνας πρόσφατα απέρριψε τα ασφαλιστικά μέτρα της Coca Cola ενάντια στον αγώνα των απεργών, η επιχείρηση επιμένει στην προσπάθεια τρομοκράτησης και εξόντωσης που έχει εξαπολύσει εδώ και ένα χρόνο απέναντι στους εργαζόμενους, απαιτώντας τώρα αποζημίωση ύψους 1.000.000 ευρώ από 28 άτομα.

Η δικαιολογία που προβάλει αυτή τη φορά είναι «χρηματική αποζημίωση για ηθική βλάβη» από το μποϊκοτάζ, αγνοώντας την απόφαση της δικαιοσύνης που αναγνώρισε την συγκεκριμένη δράση των εργαζομένων ως «μέσο πίεσης για την επίτευξη ενός συνδικαλιστικής, κοινωνικής φύσεως σκοπού».

Από τη μία η Coca Cola έχει αποκομίσει υπερκέρδη από την περιοχή της Βόρειας Ελλάδας που κάλυπτε το εργοστάσιο της Θεσσαλονίκης, από την άλλη μεταφέρει την παραγωγή εκτός συνόρων και προσπαθεί να επιβάλλει την σιωπή στον δίκαιο αγώνα των εργαζομένων. Η προσπάθεια αυτή αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της απληστίας και ασυδοσίας μιας πολυεθνικής επιχείρησης που έχει μάθει να λειτουργεί σε καθεστώς και εργασιακές σχέσεις που παραπέμπουν σε αποικία, απέναντι στην ηρωική μάχη των απεργών επί έναν χρόνο.

 

Το Γραφείο Τύπου

Δραγασάκης: Η πολιτική ανατροπή είναι αναπόφευκτη

 

dragasakis21395310078Ο αντιπρόεδρος της Βουλής και υπεύθυνος του οικονομικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ, Γιάννης Δραγασάκης, μίλησε στον Real Fm 97,8 και την εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου, για τη συνάντηση με τον Άσμουσεν αλλά και το οικονομικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ.

«Εμείς αξιοποιούμε κάθε δυνατότητα για να εξηγήσουμε το δράμα της ελληνικής κοινωνίας, τις θέσεις και τις απόψεις μας. Δεν είχαμε κάποια μυστική συνάντηση. Υπήρξε ένα γεύμα με γερμανούς οικονομολόγους, στο οποίο παραβρέθηκε και ο κ. Άσμουσεν.

Διερευνούμε τι ακριβώς γίνεται στην Ευρώπη. Υπάρχουν τρείς πρωτοβουλίες σε εξέλιξη. Η πρωτοβουλία Γιούκερ για ένα πρόγραμμα 300 δισ. για αναπτυξιακούς σκοπούς, η 2η η πρωτοβουλία του κ. Ντράγκι για ένα πρόγραμμα ρευστότητας 500 δισ. και η άλλη είναι μια συζήτηση για την ευελιξία. Αναπτύσσουμε τα δικά μας δίκτυα για να ξέρουμε τι γίνεται. Υπάρχει και ένα ενδιαφέρον στην Ευρώπη για τον ΣΥΡΙΖΑ», σχολίασε αρχικά για τη συνάντησή του, με τον κ. Άσμουσεν και συνέχισε:

«Για το χρέος δεν κάναμε νύξη, αλλά εμείς, λέμε ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο. Το χρέος πρέπει να το κρίνουμε και με κοινωνικούς όρους».

«Το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ αναπτύσσεται σε τρείς διαστάσεις του χρόνου. Το άμεσο διάστημα, ο μέσος χρόνος και το μακροχρόνιο πρόγραμμα. Αυτά που ανακοίνωσε ο Τσίπρας, είναι η θεωρητικές μας αφετηρίες και 2ον τα άμεσα μέτρα. Τα νούμερα, έχουν τη λογική τους. Η ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομικών, υπολογίζει μέσα στα άμεσα μέτρα την αύξηση του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων κατά 4 δισ. Ο κ. Τσίπρας για το συγκεκριμένο μέτρο, είχε πει ότι είναι σε εξάρτηση με την διαπραγμάτευση. Έβαλαν μέσα και τα επιχειρηματικά δάνεια, ενώ εμείς αρχικά μιλήσαμε για τα δάνεια ιδιωτών, αλλά όταν μιλάμε για κόστος για τη ρύθμιση των δανείων, αυτό όντως είναι λάστιχο. Μιλάμε για ένα σύνθετο σύστημα ελαφρύνσεων», τόνισε στη συνέχεια σχετικά με το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ και συνέχισε:

«Η πολιτική ανατροπή στην Ελλάδα είναι αναπόφευκτή. Να γίνει με όρους δημοκρατικής ευθύνης και κοινωνικής εγρήγορσης. Εμείς δώσαμε το πρόγραμμα στη δημοσιότητα για να ελεγχθούμε και να αξιοποιήσουμε την κριτική για τη βελτίωσή μας. Εμείς αξιοποιούμε ακόμα και τις κριτικές που γίνονται με όχι τόσο καλή πρόθεση».

«Η ομιλία Τσίπρα, χωρίζει το πρόγραμμα σε δύο. Το στρατηγικό, το οποίο έχει μέσα τη διαπραγμάτευση, έχει ένα κύμα μεταρρυθμίσεων και αλλαγών και έχει και το σχέδιο για την παραγωγική ανασυγκρότηση. Το ερώτημα είναι, θα τα κάνουμε αυτά και θα περιμένουμε να γίνει διαπραγμάτευση; Με όρους λαϊκής κυριαρχίας, αρχίζοντας μια νέα κυβέρνηση, θα το υλοποιούμε αυτό το πρόγραμμα. Είναι αυτοχρηματοδοτούμενο. Ούτε για δάνεια μιλήσαμε σε αυτή τη φάση, ούτε για το πλεόνασμα, αν υπάρξει, μιλήσαμε», τόνισε ακόμα και εξήγησε:

«Η λογική μας είναι ότι επιλέγουμε μέτρα τα οποία μπορούμε να αρχίσουμε να τα υλοποιούμε. Φροντίζουμε να μην μας δημιουργούν εξαρτήσεις και ταυτόχρονα προχωράμε τη διαπραγμάτευση.
Οι τράπεζες ήδη, έχουν χρήματα για να κάνουν ρυθμίσεις. Είναι οι λεγόμενες προβλέψεις. Ένα μέρος των ρυθμίσεων και των λύσεων που και εμείς προτείνουμε θα χρηματοδοτηθεί, από τα ήδη υπάρχοντα κεφάλαια των τραπεζών».

Δημοσκόπηση Σκάι: Βατερλώ για Σαμαρά η ΔΕΘ, υπέρ εκλογών η πλειοψηφία, 6 μονάδες μπροστά ο ΣΥΡΙΖΑ

Ο ΣΥΡΙΖΑ για τον ένα χρόνο από την δολοφονία Φύσσα

logo_syriza

 

Αύριο, Πέμπτη, συμπληρώνεται ένας χρόνος από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι, από μέλη της Χρυσής Αυγής.

Ένα χρόνο μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από μέλη του ναζιστικού μορφώματος της Χρυσής Αυγής, το «αυγό του φιδιού» συνεχίζει να επωάζεται. Το πιστοποιεί η ανάκαμψη των ναζιστικών «ταγμάτων εφόδου» που επαναλαμβάνουν τις επιθέσεις τους εναντίον αλλοδαπών μεταναστών, ομοφυλόφιλων, ελλήνων αντιφασιστών, αλλά και η σχέση στελεχών της κυβέρνησης και του κρατικού μηχανισμού με βουλευτές και στελέχη της εγκληματικής οργάνωσης, σχέση που έγινε ολοφάνερη μετά τη δημοσιοποίηση της συνομιλίας Κασιδιάρη – Μπαλτάκου και την πρόθεση του τελευταίου να συγκροτήσει ακροδεξιό κόμμα που θα στηρίζει την κυβέρνηση. Το αποδεικνύει η ολοφάνερη έλλειψη κυβερνητικής βούλησης να φέρει προς ψήφιση στη Βουλή μια ολοκληρωμένη και αποτελεσματική αντιρατσιστική νομοθεσία. Το αποδεικνύει η μη εξάρθρωση των ναζιστικών θυλάκων στους κόλπους των Σωμάτων Ασφαλείας.

Το φαινόμενο της ανόδου των δυνάμεων του φασισμού και της ακροδεξιάς διογκώνεται και αποκτά πλέον απειλητικές διαστάσεις σε μεγάλο μέρος των ευρωπαϊκών κοινωνιών, αλλά και στη χώρα μας, τροφοδοτούμενο από την τρομακτική κοινωνική κρίση και από τα αδιέξοδα της ασκούμενης νεοφιλελεύθερης πολιτικής. Ιδίως στην Ελλάδα, οι μνημονιακές πολιτικές της εξαθλίωσης, της ταπείνωσης, της εξάλειψης κάθε ίχνους κοινωνικής αλληλεγγύης από τη λειτουργία του κράτους, σε συνδυασμό με τη θεσμική αντιμετώπιση ρατσιστικών φαινομένων (πχ Μανωλάδα, Φαρμακονήσι) έχουν ενισχύσει σημαντικά τη διείσδυση ή την ανοχή των ναζιστικών και φασιστικών ιδεών σε τμήμα της κοινωνίας.

Η δικαστική δίωξη βουλευτών και στελεχών της Χρυσής Αυγής για τη σειρά εγκλημάτων και δολοφονικών επιθέσεων που η ναζιστική οργάνωση διαπράττει εδώ και δεκαετίες υπήρξε μια θετική εξέλιξη και ταυτόχρονα μια μεγάλη νίκη του αντιφασιστικού κινήματος. Ωστόσο δεν μπορούμε σε καμία περίπτωση να εφησυχάζουμε. Ιδίως όταν στελέχη της κυβέρνησης έχουν ενσωματώσει στη ρητορεία και την πρακτική τους στοιχεία της ιδεολογικής ατζέντας της Χρυσής Αυγής και όταν διαφαίνεται η πρόθεσή της να υιοθετήσει ένα νομοθετικό πλαίσιο που θα ρίχνει την εγκληματική οργάνωση στα μαλακά.

Καλούμε όλους τους φίλους και τις φίλες του ΣΥΡΙΖΑ, όλους τους αντιφασίστες και τις αντιφασίστριες, να δυναμώσουν τον αγώνα τους ενάντια στο φασισμό και το ρατσισμό. Με εργαλείο την αλληλεγγύη χωρίς διακρίσεις, τον πολιτισμό και τις αξίες του αντιφασιστικού κινήματος, να συγκροτήσουν ένα ευρύ και αγωνιστικό μέτωπο αντιπαράθεσης με το πιο σκοταδιστικό τερατούργημα που γέννησε ποτέ η Ιστορία. Καλούμε όλους τους αντιφασίστες και τις αντιφασίστριες, όλα τα μέλη, τους φίλους και τις φίλες του ΣΥΡΙΖΑ να συμμετάσχουν στην αντιφασιστική πορεία που θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 18/8 στο Κερατσίνι (Παναγή Τσαλδάρη) στις 6μμ.

Εκλογή του Περιφερειακού Συμβούλου Χαλκιδικής, Λ. Τόσκα στην ΕΝΠΕ.

toskas

 

Η επικεφαλής της “Ριζοσπαστικής Αριστερής Ενότητας”, Δέσποινα Χαραλαμπίδου και ο περιφερειακός Σύμβουλος Χαλκιδικής Λάζαρος Τόσκας,

εκλέχθηκαν ως αντιπρόσωποι της ΡΙΖ.ΑΡ.ΕΝ Κ. Μακεδονίας στην Ένωση Περιφερειών Ελλάδας (ΕΝΠΕ).

Αναβλήθηκε η εκδίκαση των διεκδικήσεων γης στον Αγ. Νικόλαο, από την ΣΕΚΑ και την Μ. Σίμωνος Πέτρα

Αναβλήθηκε για τις 18 Φεβρουαρίου του 2015,  η εκδίκαση των διεκδικήσεων των 53.000 στρ. γης  από την Μ. Σίμωνος και της ΣΕΚΑ (εταιρία συμφερόντων του Βαρδινογιάννη) σε βάρος του Δημοσίου και των κατοίκων της περιοχής του Αγ. Νικολάου. Η επικείμενη δικαστική απόφαση θα καθορίσει το ιδιοκτησιακό καθεστώς της έκτασης, γεγονός που θα επηρεάσει άμεσα τη ζωή των κατοίκων, το δημόσιο χαρακτήρα του δάσους και το ζωτικό χώρο της περιοχής

ΙΣΤΟΡΙΚΟ (της Κ. Μπακιρτζή)

Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της περιόδου της χούντας. Τον Απρίλιο του 1973 το Συμβούλιο ιδιοκτησίας δημόσιων δασών παραπέμπει στο δασαρχείο Πολυγύρου την εξέταση του θέματος για την αίτηση που είχε καταθέσει η Μονή Ξενοφώντος για την παραχώρηση της έκτασης ήδη από το 1971. Το δασαρχείο εκδίδει απόφαση θετική προς τη μονή.  Έτσι πολύ σύντομα γίνονται όλες οι διαδικασίες και την 1η Οκτωβρίου 1973, ο Υπουργός Γεωργίας της χούντας υπογράφει  απόφαση, με την οποία εκχωρεί στην Ιερά Μονή Ξενοφώντος 53.000 στρέμματα δασικής έκτασης στην περιοχή της Σιθωνίας Χαλκιδικής, στην βάση ισχυρισμών της Μονής, ότι δήθεν διαθέτει σχετικά οθωμανικά έγγραφα.

Στην έκταση αυτή, που αποτελεί περίπου το 1/3 της Σιθωνίας, περιλαμβάνονται χιλιάδες στρέμματα δασικής έκτασης, εκ των οποίων 15.000 περίπου στρέμματα που ανήκουν στους κατοίκους όπως και τα νησάκια της Βουρβουρού.  Η Ιερά Μονή Ξενοφώντος προχωρά άμεσα στην πώληση του δημόσιου δάσους, των 9 νησιών και των οικισμών που υπάρχουν στην περιοχή των 53.000 στρεμμάτων, στην εταιρία «ΣΕΚΑ ΑΕ» συμφερόντων της οικογένειας Βαρδινογιάννη, έναντι ευτελέστατου αντιτίμου. Το Νοέμβριο μάλιστα γίνεται και το συμβόλαιο.

Όμως με την εξέγερση του Πολυτεχνείου και τις αντιδράσεις των κατοίκων της περιοχής η χουντική κυβέρνηση Ανδρουτσόπουλου επαναφέρει το θέμα εκ νέου στο Συμβούλιο ιδιοκτησίας δημοσίων δασών και ακυρώνεται η απόφαση παραχώρησης. Το συμβόλαιο πώλησης λοιπόν προς την εταιρεία ΣΕΚΑ ΑΕ βρίσκεται στον αέρα.

Οι δικαστικές διαμάχες μετά η Χούντα και η αδιαφορία του δημοσίου

Μετά την πτώση της χούντας το μοναστήρι και η ΣΕΚΑ καταφεύγουν στο ΣτΕ και στο συμβούλιο διαιτησίας δημοσίων δασών.  Και οι δύο φορείς εκδίδουν αρνητική απόφαση για το μοναστήρι και την εταιρεία συμφερόντων Βαρδινογιάννη. Συγκεκριμένα την απόφαση ακύρωσε δύο φορές  το Συμβούλιο της Επικρατείας, με τελευταία την υπ. Αριθμ. 2332 του Δ’ τμήματος του ΣτΕ του 1980, με την οποία το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο αποφαίνεται τελεσίδικα ότι η έκταση ανήκει στο Δημόσιο.

Η παραχώρηση ανακαλείται από το Δημόσιο χωρίς όμως ποτέ μέχρι σήμερα να έχει ακυρωθεί ο τίτλος ιδιοκτησίας της έκτασης αυτής στον Βαρδινογιάννη.  Το μόνο λοιπόν που έμενε ήταν πως το δημόσιο έπρεπε προσφύγει στα διοικητικά δικαστήρια για να ακυρωθεί και το συμβόλαιο. Αυτό δεν έγινε.

Από τότε με διάφορες αγωγές, η εταιρία ΣΕΚΑ ΑΕ συνεχίζει να διεκδικεί τις εκτάσεις. Τη  ίδια στιγμή η εταιρεία δηλώνει την περιοχή επί 40 χρόνια ως περιουσιακό της στοιχείο στους ισολογισμούς της.

Η πρώτη δικάσιμος μετά το 1982 έγινε στο Πολύγυρο και αργότερα το Εφετείο στη Θεσσαλονίκη. Το 1995 το δικαστήριο επανέρχεται στη ουσία της υπόθεσης και αποφασίζει να συστήσει μία επιτροπή πραγματογνωμόνων. Το πόρισμα εκδίδεται το 2004 και είναι θετικό για τα συμφέροντα του δημοσίου. Ο τοπογράφος και ο δασάρχης που συμμετέχουν σε αυτή κρίνουν ότι η έκταση βρίσκεται σε ευρύτερη δημόσια δασική περιοχή που παραδόθηκε το 1913 από το τουρκικό στον ελληνικό κράτος. Το 2008 γίνεται και το δικαστήριο και τότε όλοι περίμεναν ότι η υπόθεση θα λήξει αλλά η δικαιοσύνη αποφασίζει να συστήσει άλλη επιτροπή η οποία θα εξετάσει την ουσία της υπόθεσης. Το 2013 βγαίνει το πόρισμα της επιτροπής το οποίο εξέτασε και τα στοιχεία της Μονής Σίμωνος Πέτρα που διεκδικεί επίσης 30.000 στρέμματα της έκτασης και έκρινε πως διαθέτει ιστορικά στοιχεία σχετικά με την ιδιοκτησία της έκτασης.

Η υπόθεση αυτή που διαρκεί εδώ και 41 χρόνια,  εν τέλει θα εκδικαστεί πρωτόδικα τη Τετάρτη στις 17 Σεπτεμβρίου, δηλαδή 34 ολόκληρα χρόνια μετά την αγωγή  και συνεπώς η επικείμενη δικαστική απόφαση θα καθορίσει το ιδιοκτησιακό καθεστώς της έκτασης, γεγονός που θα επηρεάσει άμεσα τη ζωή των κατοίκων, το δημόσιο χαρακτήρα του δάσους και το ζωτικό χώρο της περιοχής

Ιδεολογία και πολιτική στην ομιλία Τσίπρα

Του Γ. Κυρίτση (ΑΥΓΗ).

Θα μπορούσε κανείς να πάρει την ομιλία Τσίπρα με τις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ στη ΔΕΘ και να την κάνει πενηνταράκια. Να δει τα ποσά με ακρίβεια δεύτερου δεκαδικού, την προέλευσή τους, την κλιμάκωση των δράσεων, τους δικαιούχους, τα άνω και τα κάτω όρια, να τη δει κοντολογίς ως προγραμματικές δηλώσεις μιας νέας κυβέρνησης ή ως πρόπλασμα ενός προϋπολογισμού.

Αν όμως πρέπει να σταθμίσει κανείς πολιτικά και ιδεολογικά την τοποθέτηση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, δύο είναι οι βασικές διαπιστώσεις – κατευθυντήριες αρχές που εξέπεμψε ο Αλ. Τσίπρας από τη Θεσσαλονίκη:

Πρώτον, το σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ είναι να αντιμετωπίσει την ίδια την κρίση, αντιμετωπίζοντας την ανθρωπιστική κρίση. Όλα τα μέτρα που εξήγγειλε και αφορούν την ανακούφιση και ενίσχυση των κατώτερων εισοδημάτων και των λαϊκών τάξεων αποτελούν ταυτόχρονα τον οδικό χάρτη της εξόδου από την κρίση, καθώς τονώνουν την εσωτερική ζήτηση. Σε αντίθεση με την κυβέρνηση, η οποία υπόσχεται -αυτό σημαίνουν τα πρωτογενή πλεονάσματα- να αφαιρεί κάθε χρόνο από την οικονομία τόσα πάνω – κάτω χρήματα, γύρω στα 10 δισ., και να τα δίνει στους δανειστές, η πρόταση Τσίπρα προσθέτει στην οικονομία, αντί να αφαιρεί αυτά τα χρήματα. Και μάλιστα, σε αντίθεση με την κυβέρνηση, που όλες οι δράσεις τις οποίες προωθεί περνούν μέσα από τις τράπεζες ή από “ημέτερους”, με αποτέλεσμα ελάχιστα χρήματα να φτάνουν στους δικαιούχους, η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ δίνει “ζεστό” χρήμα σε αυτούς που το έχουν περισσότερη ανάγκη. Επίσης, μιλάει για πραγματικά ποσά, που μπορούν να βρεθούν, και όχι για παράλογους ρυθμούς ανάπτυξης του 4 και του 5%, κάθε χρόνο, στο διηνεκές, όπως είναι η υπόθεση εργασίας της κυβέρνησης. Μια υπόθεση εργασίας κομμένη και ραμμένη στη γερμανική συνταγή της λιτότητας και της μη αναδιάρθρωσης του χρέους.

H αντίληψη που προβάλλει ο ΣΥΡΙΖΑ έχει και ιδεολογικό – αξιακό πρόσημο: Στη θέση της δεξιάς αφήγησης που θέλει τα αφεντικά, τους επενδυτές, να μοιράζουν πλούτο ως θέσεις εργασίας, ο Τσίπρας υπενθυμίζει ότι είναι η δουλειά των εργαζόμενων που παράγει τον πλούτο και όχι τα αφεντικά που τον διανέμουν ως ελεημοσύνη. Η ελεημοσύνη, η πρόσληψη του δικαιώματος στην εργασία ως ευεργετήματος που παρέχουν τα αφεντικά στους φρόνιμους, αποτελεί τον ηθικό πυρήνα της αντίληψης της Δεξιάς, η αντιστροφή αυτής της πολικότητας είναι εκ των ων ουκ άνευ για την Αριστερά.

Το δεύτερο ιδιαίτερο στοιχείο της παρουσίας του ΣΥΡΙΖΑ στη Θεσσαλονίκη είναι η προσέγγιση της φοροδιαφυγής, όχι μόνο διά της γενικής επικλήσεως ότι θα συλληφθεί, αλλά η πολιτική περιγραφή της: Η σημερινή κυβέρνηση είναι ο πολιτικός εκπρόσωπος των φοροφυγάδων και γι’ αυτό, όχι μόνο δεν ενδιαφέρεται να πατάξει τη φοροδιαφυγή, αλλά είναι η αποστολή της να την προστατεύσει. Η δήλωση Λαγκάρντ στους Financial Times, ότι απειλήθηκε η ζωή της όταν μίλησε για τους φοροφυγάδες στην Ελλάδα, σε συνδυασμό με την παρουσία του στενότερου συνεργάτη του Αντ. Σαμαρά, κ. Κ. Παπασταύρου, στη λίστα Λαγκάρντ και το γεγονός ότι ο άνθρωπος αυτός ηγείτο, πρακτικά, του κυβερνητικού κλιμακίου που εστάλη στο Παρίσι να διαπραγματευτεί, αποτελεί μια αδρή εικονογράφηση του λαοκόντιου συμπλέγματος συστημικά κόμματα -διαπλοκή- φοροδιαφυγή στην Ελλάδα.

Ο Αλ. Τσίπρας ξεκαθάρισε ότι η ομιλία του δεν περιέχει αυτά που ο ΣΥΡΙΖΑ θα ήθελε, αλλά αυτά τα οποία μπορεί να εγγυηθεί στις συγκεκριμένες συνθήκες. Πριν δυο χρόνια, η κατάσταση επέτρεπε περισσότερα, σε δύο χρόνια από τώρα, αν παραμείνει η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ – Ν.Δ., οι δυνατότητες θα είναι ακόμη λιγότερες. Γι’ αυτό ακριβώς, έχει σημασία να διακοπεί η πορεία της καταστροφής και να αναλάβει τα ηνία μια νέα κυβέρνηση, η οποία θα έρθει σε πολιτική και οικονομική σύγκρουση με το λουμπεναριό που λέγεται άρχουσα τάξη και πολιτική της εκπροσώπηση και να δώσει μια νέα ελπίδα στις λαϊκές τάξεις και μια νέα προοπτική για τη χώρα.

Μεγάλες κουβέντες με μικρή αξία

Του ΣΤΑΘΗ  (enikos.gr)


Είναι συνηθισμένη, εύλογη και χρήσιμη η κριτική για την Αριστερά είτε από πλευράς προς πλευρά της Αριστεράς, είτε η εκ των αντιπάλων της ορμώμενη, διότι η κριτική είναι συστατικό της Αριστεράς. Κριτική εσωκομματική (καθώς κυρίως τη συνηθίζουν τα κομμουνιστικά κόμματα) αλλά και δημόσια, καθώς έκπαλαι συνηθίζεται σε άλλα ρεύματα της Αριστεράς, κομμουνιστικά, εργατικά, ριζοσπαστικά.
Είναι εύλογη λοιπόν και χρήσιμη η κριτική που δέχεται (από τα δεξιά του και τα αριστερά του) ο ΣΥΡΙΖΑ, καθώς σε αυτήν τη συγκυρία εκφράζει ένα μεγάλο μέρος του λαού που έχει στραφεί υποστηρικτικό προς την Αριστερά, είτε επειδή ελπίζει στο πρόγραμμά του, είτε επειδή εναντιώνεται στα αποτελέσματα κατά τα τελευταία πέντε-έξι χρόνια των πεπραγμένων μιας δεξιάς πολιτικής ήδη 40 ετών.

Μάλιστα μετεκλογικώς αυτή η κριτική θα είναι ακόμα πιο χρήσιμη, αν ο ΣΥΡΙΖΑ βρεθεί στην κυβέρνηση και ασκήσει εξουσία.

Οσο όμως εύλογη είναι η κριτική (ακόμα και η πολεμική) στην Αριστερά έτσι όπως την εκφράζει ο ΣΥΡΙΖΑ, άλλο τόσο άγονη είναι η δεξιά κριτική εναντίον του, που βασίζεται στην κινδυνολογία και σε (αποδεδειγμένα) ψεύδη, όσον και η αριστερή κριτική που οδηγεί εν τέλει στην υποταγή στη δεξιά πολιτική.

Ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορείται αυτήν τη στιγμή απ’ τη δεξιά (συν τα κυρίαρχα ΜΜΕ) για ανέξοδη παροχολογία και απ’ το ΚΚΕ για «ψίχουλα», προκειμένου να εξαπατηθεί για μιαν ακόμα φορά ο λαός. Μάλιστα από ένα κόμμα, τον ΣΥΡΙΖΑ, που δεν θα διστάσει να «συγκυβερνήσει με τη Ν.Δ.» (Κουτσούμπας, προσφάτως κι επιμόνως).

Η αριστερή αντιπολίτευση σε μια αριστερή διακυβέρνηση θα ήταν πολύτιμη για τον λαό (ίσως όσον και η συμπαράταξη συνολικώς της Αριστεράς σε ένα Λαϊκό Μέτωπο), αν είναι αριστερή κι όχι δεξιά. Διότι η «αριστερή αντιπολίτευση» που βάζει το κάρο μπροστά απ’ το βόδι, μπορεί να είναι αριστερίστικη, μπορεί να είναι μαξιμαλιστική, μπορεί να ’ναι σεχταριστική, αλλά αριστερή δεν είναι. Μάλιστα εξαπατά στην πραγματικότητα τον λαό, όταν συστατικά της είναι η δίκη προθέσεων, η ηθική απαξίωση και, ενίοτε, η προσωπική εξόντωση.

Ο ΣΥΡΙΖΑ με την ομιλία Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη δεσμεύθηκε σε ένα πρόγραμμα που, όπως εύστοχα σημειώνει ο εκλεκτός συνάδελφος κ . Γιώργος Δελαστίκ, θα δείξει μέσα στις «100 πρώτες μέρες αν ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι συνεπής ή όχι – αρχή άνδρα δείκνυσι». Αντιθέτως, η «αριστερή» κριτική είναι εκ προοιμίου βέβαιη (όπως άλλωστε και η δεξιά) ότι όλα αυτά είναι τρίχες.

Δεν ξέρω πόσο «τρίχα» είναι η επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ, ξέρω όμως σίγουρα ότι για να συμβεί κάτι τέτοιο, δεν είναι προϋπόθεση η έξοδος της Ελλάδας απ’ το ΝΑΤΟ. Δεν ξέρω πόσο «τρίχα» είναι η επαναφορά του αφορολόγητου στα 12.000 ευρώ, αλλά γνωρίζω ότι εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες που δυσπραγούν (έως θανάτου) δεν θεωρούν ως προϋπόθεση για κάτι τέτοιο την έξοδο απ’ το ευρώ.

Οι μεγάλες κουβέντες λέγονται εκ του ασφαλούς, και τέτοιες κουβέντες πάντα έλεγαν οι αριστεριστές, τις λένε όμως κι εκείνοι που από γινάτι ή άλλους λόγους έχουν

αποφασίσει να στρέψουν την πλάτη τους στον λαό, ώσπου να «διορθώσει την ψήφο του».

Η «αριστερή» κριτική που συγχέει τους στρατηγικούς στόχους ενός κόμματος με την τακτική του ώσπου να τους πετύχει ή για να τους πετύχει, είναι μια δεξιά πολιτική. Διότι η κατάργηση, φέρ’ ειπείν, του ΕΝΦΙΑ δεν προϋποθέτει ανατροπή του καπιταλισμού για να γίνει. Μπορεί μάλιστα να γίνει όχι μόνον ανακουφίζοντας τον λαό, αλλά δείχνοντας ταυτοχρόνως ότι η αντίθεση στην καπιταλιστική πολιτική είναι εφικτή σήμερα και ίσως ανατρεπτική στη συνέχεια.

Δεν θέλει πολύ μυαλό, αλλά θέλει περισσότερο ήθος για να μη διακηρύσσει κανείς ότι η αποκατάσταση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας ή η μετενέργεια ή η ανακοπή των πλειστηριασμών α’ κατοικίας είναι αδύνατον να επιτευχθούν με την ψήφο και τους αγώνες του λαού. Οτι είναι ντιρεκτίβες της Ενωσης και ότι στο πλαίσιό της είναι αδύνατον να τις ανατρέψεις.

Είναι βέβαιον ότι στον σοσιαλισμό το κράτος θα φτιάχνει σπίτια για τον λαό και μάλιστα πολύ καλύτερα από εκείνα που έφτιαχνε όπου και όσον υπήρξε, αλλά αυτό δεν είναι προϋπόθεση για να μη δεσμευθεί ο ΣΥΡΙΖΑ ότι θα ηλεκτροδοτήσει νοικοκυριά που δεν έχουν ρεύμα ή ότι θα προχωρήσει σε σεισάχθεια στεγαστικών δανείων αναλόγως της οικονομικής κατάστασης των οικογενειών.

Ο παραλογισμός ουδέποτε είναι τυχαίος. Και ο αμοραλισμός που τον συνοδεύει αναγκαστικός. Η δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ για πρόσβαση όλων, ασφαλισμένων και ανασφάλιστων, στις ζωτικές υπηρεσίες Υγείας δεν είναι «ψίχουλα», ούτε η αποτροπή των μαζικών απολύσεων προοιωνίζεται «συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – Ν.Δ.». Αυτή δεν είναι αριστερή κριτική, είναι η αλαζονεία της απελπισίας που νιώθει κανείς όταν η ιδιοτέλειά του τον οδηγεί σε τακτικές εξαπάτησης.

Είναι σοφιστεία να λες ότι η Αριστερά δεν θα επαναφέρει το πετρέλαιο θέρμανσης στα 0,90 το λίτρο, αν ο κ. Τσίπρας στην επόμενη συνάντηση με τον κ. Ντράγκι δεν του σπάσει τα δόντια. Είναι ραγιαδισμός να προλέγεις ότι η χώρα σου δεν μπορεί να διαπραγματευθεί με τη Γερμανία για την παραγραφή μεγάλου μέρους του χρέους ή για τις πολεμικές αποζημιώσεις – είναι σαν να αναγνωρίζεις ότι ουδείς πουθενά μπορεί να ανατρέψει τις κυρίαρχες επιλογές του καπιταλισμού, έτσι όπως σήμερα τις εκφράζει το Βερολίνο (με την άδεια της Ουάσινγκτων).

Σήμερα στην Ελλάδα ο ένας στους τρεις εργαζόμενους (από τους έξι στους δέκα που ακόμα εργάζονται) παίρνει 300 ευρώ το μήνα (περίπου όσο στη Βουλγαρία). Είναι προϋπόθεση, προκειμένου αυτό να ανατραπεί, να ανατραπεί ταυτοχρόνως ο καπιταλισμός και ο ιμπεριαλισμός;

Ο καπιταλισμός και ο ιμπεριαλισμός θα ανατραπούν, είναι νομοτέλεια, αλλά αυτό που θα τους ανατρέψει είναι (και) οι αγώνες μέσα στο καπιταλιστικό πλαίσιο, αγώνες ταξικοί. Και η αποκατάσταση των μισθών, των συντάξεων, των θεσμικών κατακτήσεων είναι αγώνας ταξικός. Με ταξική πάλη (μέσα στο καπιταλιστικό πλαίσιο) κατακτήθηκαν, αναιρέθηκαν, θα επανακτηθούν.

Είναι αδιανόητο (αλαζονικό και ρατσιστικό) να κατηγορούνται για «μικρόνοια» όσοι πολίτες δεν πείθονται από μια «αριστερή» κριτική που αφήνει στη δεξιά της Ν.Δ. και στην ακροδεξιά του ΠΑΣΟΚ περιθώρια παραμονής στην κυβέρνηση και εκ νέου κατίσχυσης. Με μόνον επιχείρημα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το νέο ΠΑΣΟΚ, ότι είναι από χέρι ένα κόμμα-απατεών, καταγγέλλει αυτή η αριστεροδέξια αντιπολίτευση τις δεσμεύσεις που το κόμμα αυτό ανέλαβε  στη Θεσσαλονίκη, ως ελλιποβαρείς, ψίχουλα, τρίχες και απατεωνιές.

Δεν είναι μόνον θλιβερό, είναι χυδαίο να παίζει κανείς με τον πόνο του άνεργου ή τις προσδοκίες του εξαθλιωμένου που στήνει ευήκοον ους σε μια πολιτική (που άλλωστε ο ίδιος θα αγωνισθεί για αυτήν), επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα βγάλει εδώ και τώρα τη χώρα απ’ την Ενωση ή επειδή δεν διαλύει εδώ και τώρα το ΝΑΤΟ.

Οσοι ασκούν αυτού του είδους την κριτική στην αξιωματική αντιπολίτευση και τις κυβερνητικές της δεσμεύσεις, δεν βάζουν απλώς το κάρο μπροστά απ’ το βόδι, αλλά νομίζουν και ότι το βόδι είναι ηλίθιο.

Ηλίθιον όμως θεωρούν τον λαό οι «εκσυγχρονιστές» και το σύστημά τους – απ’ τα παπαγαλάκια τους έως την αλαζονική ελίτ του πτωχοπροδρομισμού που μας δέρνει. Αλαζών επίσης είναι εκείνος που θεωρεί ηλίθιο τον λαό και ικανόν μόνον για να παγιδεύεται – όταν δεν τον πείθει ο ίδιος.

Θα μου πείτε, έχουν πάντα δίκιο στις δημοκρατίες οι πλειοψηφίες; Σπανίως! (Αλλιώς οι δημοκρατίες θα ετίθεντο εκτός νόμου.) Αλλά όταν οι πλειοψηφίες έχουν δίκιο γίνονται επαναστατικές. Και οι μειοψηφίες που ήταν επαναστατικές (με αγώνα τους για να γίνουν πλειοψηφίες), όταν γίνουν πλειοψηφίες κινούν την ιστορία. Θα μου πείτε επίσης: είναι ο ΣΥΡΙΖΑ επαναστατικός; Δεν το γνωρίζω. Ισως ένα μέρος του να είναι. Ομως αυτό που τον καλεί ο ελληνικός λαός κατά όλο και μεγαλύτερο ποσοστό να κάνει, είναι επαναστατικό: είναι να τον «σώσει πρώτα απ’ την πείνα κι ύστερα από τη σκλαβιά» (για να θυμηθούμε και τον ύμνο του ΕΑΜ).

Αν αυτό δεν είναι επαναστατικό, διότι προϋπόθεση του επαναστατικού είναι να διαλύσουμε το ΝΑΤΟ, τότε πάσο! Τότε η βλακεία είναι όντως αήττητη, τότε το «κάθε πράμα στη ώρα του», που έλεγε η μάνα μου, δεν ήταν αριστερό το έρμο…

ΥΓ.: Οταν το ΚΚΕ, για παράδειγμα, απευθύνεται στους Ελληνες, δεν τους ζητά να συμφωνήσουν απαραιτήτως με τους στρατηγικούς του στόχους (έξοδος απ’ την Ενωση, σοσιαλισμός κ.τ.λ.) προκειμένου να αγωνισθούν για το μεροκάματο, την ασφάλιση, την υγεία. Οταν όμως ο ΣΥΡΙΖΑ καλεί τον λαό σε παρόμοιους αγώνες, εγκαλείται απ’ το ΚΚΕ ότι δεν αγωνίζεται ταυτοχρόνως για την έξοδο απ’ την Ενωση ή το ΝΑΤΟ!!

Με έναν λόγο, οι αγώνες που στο πλαίσιο του συστήματος καλεί το ΚΚΕ να γίνονται, μπορεί να τελεσφορήσουν, αλλά οι ίδιοι αγώνες, αν σε αυτούς καλεί και ο ΣΥΡΙΖΑ, μέσα στο ίδιο πλαίσιο, είναι ατελέσφοροι.

Τι να πει κανείς; 

Είναι ρεαλιστικές οι εξαγγελίες Τσίπρα;

Της Κ. Αλαμάνου (tvxs.gr)

Η κυβέρνηση «αδυνατεί να αντιληφθεί ότι η πρόταση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης βασίζεται σε άλλη θεωρητική θεμελίωση» η οποία «προτάσσει την ενίσχυση της εσωτερικής ζήτησης», δηλώνει στο tvxs.gr ο Χαράλαμπος Γκότσης, καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς, αναφορικά με το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ το οποίο εξήγγειλε από τη ΔΕΘ ο Αλέξης Τσίπρας.

Όπως αναφέρει ο κ. Γκοτσης, «από τη στιγμή που το πρόγραμμα λαμβάνει υπόψη του τους δημοσιονομικούς περιορισμούς, τη μη δημιουργία δηλαδή πρωτογενών ελλειμμάτων, ο μόνος φόβος που υπάρχει είναι να μην υλοποιηθούν κάποιες από τις δεσμεύσεις». Παράλληλα, επισημαίνει ότι «κάποιες από της πηγές χρηματοδότησης εξαρτώνται από την εξέλιξη των διαπραγματεύσεων και άλλες από την ικανότητα και την πολιτική βούληση για τον περιορισμό των σκιωδών δραστηριοτήτων».
 
>>

 

Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι το κόστος του προγράμματος που εξήγγειλε από τη ΔΕΘ ο Αλέξης Τσίπρας ξεπερνά τα 17 δις. ευρώ, ενώ η αξιωματική αντιπολίτευση το κοστολογεί στα 13,5 δισ. ευρώ Τι ισχύει τελικά;

Η κυβέρνηση δείχνει να είναι εγκλωβισμένη στους καταναγκασμούς που προκύπτουν από την εφαρμογή του τρέχοντος προγράμματος του οποίου βασικός προσανατολισμός είναι η εσωτερική υποτίμηση. Είναι δηλαδή η παρέμβαση στα στοιχεία κόστους της παραγωγής  προϊόντων, που διαμορφώνουν την προσφορά. Στην εφαρμογή αυτής της λανθασμένης πολιτικής, την οποία με πρόταση των δανειστών υιοθέτησε, απέτυχε, αφού το μόνο που κατάφερε ήταν να μειώσει με οριζόντια μέτρα το μισθολογικό κόστος και όχι τα υπόλοιπα στοιχεία κόστους παραγωγής των προϊόντων, που είναι τα επιτόκια, η ενέργεια, η γραφειοκρατία κλπ. Έτσι, αδυνατεί να αντιληφθεί, ότι η πρόταση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, βασίζεται σε άλλη θεωρητική θεμελίωση. Προτάσσει την ενίσχυση της εσωτερικής ζήτησης,την οποία η ελληνική οικονομία έχει τόσο ανάγκη, αφού οι επιδόσεις μας στις εξαγωγές χωλαίνουν. Συνεπώς αυτό που είναι σημαντικό κατ’αρχήν είναι η αλλαγή κατεύθυνσης στην οικονομική πολιτική.

Σε ό,τι αφορά τη δοσολογία κατά τις εκτιμήσεις των συντακτών του προγράμματος ανέρχεται μεταξύ 9 και 13,5 δισ. ενώ η κυβέρνηση αναφέρεται σε 17 δισ., χωρίς όμως να αιτιολογήσει τους υπολογισμούς της. Το επόμενο διάστημα υποθέτω θα δοθούν και από τις δύο πλευρές λεπτομερείς εξηγήσεις.

Έχει κάποια βάση η κριτική που ασκείται στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ ότι το κυβερνητικό του πρόγραμμα θα οδηγήσει σε έκρηξη των δημοσίων δαπανών και ότι οι χρηματοδοτικές πηγές που ανέφερε δεν είναι «σίγουρες»;

Από τη στιγμή που το πρόγραμμα λαμβάνει υπόψη του τους δημοσιονομικούς περιορισμούς, τη μη δημιουργία δηλαδή πρωτογενών ελλειμμάτων, ο μόνος φόβος που υπάρχει είναι να μην υλοποιηθούν κάποιες από τις δεσμεύσεις. Ότι κάποιες από τις πηγές χρηματοδότησης εξαρτώνται από την εξέλιξη των διαπραγματεύσεων και άλλες από την ικανότητα και την πολιτική βούληση για τον περιορισμό των σκιωδών δραστηριοτήτων, είναι αληθές. Η αβεβαιότητα όμως είναι χαρακτηριστικό όλων των οικονομικών προγραμμάτων.

Πώς θα μπορούσε να αξιοποιηθεί το ποσό των 11 δισ. ευρώ από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας για τη δημιουργία αναπτυξιακής τράπεζας, εάν το μνημόνιο αντικατασταθεί από το Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ;

Η δημιουργία αναπτυξιακής τράπεζας αποτελεί μια αναγκαιότητα, η οποία ήταν φανερή από το ξεκίνημα της κρίσης. Αφού οι συστημικές τράπεζες είναι αδρανοποιημένες, λόγω της εκροής των καταθέσεων και των κόκκινων δανείων, επιβάλλεται η δημιουργία ενός μηχανισμού διοχέτευσης της όποιας ρευστότητας μπορεί να κινητοποιήσει το κράτος, στην οικονομία. Εκτός από τις δυνατότητες του Τ.Χ.Σ. θα μπορούσαν μέσω της νέας τράπεζας, να διοχετευθούν και τα κεφάλαια των διαρθρωτικών ταμείων, όπως και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, που τώρα λιμνάζουν αναξιοποίητα. Στόχος αυτής της παρέμβασης θα πρέπει να είναι, η ομαλή χρηματοδότηση υγιών, εξωστρεφών παραγωγικών επιχειρήσεων που δημιουργούν εισοδήματα και απασχόληση.

Είναι εφικτό να κουρευτούν «κόκκινα» δάνεια χωρίς τη συγκατάθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας;

Το θέμα των «κόκκινων» δανείων, ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που χρειάζεται άμεσα λύση, πράγματι πρέπει να προχωρήσει με τη συνεργασία της Τράπεζας της Ελλάδος, που αποτελεί μέλος του Ευρωσυστήματος, αφού συνδέεται με μια πιθανή ανάγκη πρόσθετης ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών.

Εάν, κατά τη διαπραγμάτευση με τους εταίρους, δεν καταστεί δυνατή η διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους της ονομαστικής αξίας του χρέους, τι plan Β μπορεί να υπάρξει;

Σε ό,τι αφορά στη διαπραγμάτευση για το χρέος, αυτή θα πρέπει να κινηθεί σε δύο άξονες. Πρώτον, θα πρέπει να επιδιωχθεί για τα επόμενα χρόνια να μειωθεί δραστικά το ετήσιο βάρος εξυπηρέτησης, ώστε να ελευθερωθούν πόροι για την επανεκκίνηση και στη συνέχεια τη γρήγορη ανάπτυξη της οικονομίας και δεύτερον να υπάρξει μια συμφωνία για τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητά του. Προτάσεις και τεχνικές υπάρχουν πολλές, ώστε και η χώρα μας να διευκολυνθεί αλλά και οι δανειστές να βγουν με τις λιγότερες απώλειες. Χρειάζεται βέβαια σωστή τεκμηρίωση για να πεισθούν, ότι μια κυβέρνηση χωρίς δεσμεύσεις μπορεί πιο αποτελεσματικά να υλοποιήσει τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η χώρα. Το άλλο όπλο θα είναι η προσήλωση στη δημοσιονομική σταθερότητα.

Πώς κρίνετε τη σιωπή της κυβέρνησης για τη δήλωση της επικεφαλής του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, σχετικά με τις απειλές που δέχτηκε  μετά από σχόλια που έκανε για τη φοροδιαφυγή στην Ελλάδα; Η μη πάταξη της φοροδιαφυγής από την κυβέρνηση είναι ζήτημα έλλειψης πολιτικής βούλησης;

Πράγματι, το πρόβλημα της φοροδιαφυγής είναι αποκλειστικά και μόνο θέμα πολιτικής βούλησης, σύγκρουσης με τα κατεστημένα συμφέροντα, αντοχών της κυβέρνησης σε κάθε είδους μεθοδεύσεις που εξυφαίνουν Οι προθέσεις δυστυχώς δεν αποτελούν εγγύηση για την επιτυχία, παρότι το πρόγραμμα, χωρίς αμφιβολία,  κινείται στη σωστή κατεύθυνση. Θα χρειασθεί μεγάλος αγώνας για να έχει αποτέλεσμα, πόσο μάλλον όταν πολλές από τις παραμέτρους δεν εξαρτώνται μόνο από τις αποφάσεις της ελληνικής κυβέρνησης, αλλά χρειάζεται και η συναίνεση των εταίρων μας στην Ευρώπη.

Η κοστολόγηση του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ

syriza-logotupo

Σε 11,362 δισ. ευρώ ανέρχεται το σχέδιο εθνικής ανασυγκρότησης που ανακοίνωσε ο Αλέξης Τσίπρας στη ΔΕΘ σύμφωνα με την ακριβή κοστολόγηση των προτάσεων στην οποία προχώρησε ο ΣΥΡΙΖΑ.

Η ακριβής κοστολόγηση του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ έχει ως εξής:

 

Α. Πρόγραμμα για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης

1) Δωρεάν παροχή ρεύματος σε 300.000 νοικοκυριά που βρίσκονται κάτω από τα όρια της φτώχιας, κόστους 59,400 εκατ. ευρώ. Αναλυτικά:

Δωρεάν παροχή ρεύματος 300KW ανά μήνα σε 300.000 νοικοκυριά με κόστος 300KW επί 12 μήνες= 3,6MW επί 300.000= 1.080.000MW.

Η ΔΕΗμε το κοινωνικό τιμολόγιο, χρεώνει 42 ευρώ/MW. Εμείς, λέει ο ΣΥΡΙΖΑ, υπολογίζουμε με μέση τιμή 55 ευρώ/MW, άρα το συνολικό κόστος είναι 1.080.000 επί 55ευρώ= 59.400.000 ευρώ.

2) Προγράμματα επιδότησης διατροφής με κουπόνια σίτισης σε 300.000 άπορες οικογένειες μέσω κοινωνικών και συμβεβλημένων παντοπωλείων, σε συνεργασία με τοπική αυτοδιοίκηση, εκκλησία, ΜΚΟ και οργανώσεις αλληλεγγύης.

Αναλυτικά, λέει ο ΣΥΡΙΖΑ, επιδοτούμε με 7 ευρώ/ ημέρα επί 30 ημέρες επί 12 μήνες επί 300.000 οικογένειες = συνολικό κόστος 756 εκατ. ευρώ.

3) Σταδιακή αποκατάσταση του εισοδήματος των χαμηλοσυνταξιούχων με πρώτο μέτρο την επαναφορά της 13ης σύνταξης (δώρο Χριστουγέννων) σε 1.262.920 συντάξεις μέχρι 700 ευρώ. Αναλυτικά:

Οι συντάξεις με στοιχεία Ιουλίου 2014 είναι:

Γήρατος 880.633 με μέση σύνταξη 430,72 ευρώ σύνολο 357.783.160 ευρώ.

Θανάτου 226.574 με μέση σύνταξη 424,92 ευρώ σύνολο 96.275.824 ευρώ.

Αναπηρικές 155.683 με μέση σύνταξη 434,41 ευρώ 67.630.252 ευρώ.

Σύνολο συντάξεων 1.262.920 επί 430 ευρώ μέση σύνταξη = συνολικό κόστος 543.055.600 ευρώ.

4) Πρόγραμμα εξασφάλισης 30.000 κατοικιών (των 30, 50, και 70 τ.μ.), για την κάλυψη στεγαστικών αναγκών, μέσω επιδότησης του ενοικίου τους με 3 ευρώ/ τ.μ.

Αναλυτικά:

10.000 κατοικίες των 30 τ.μ. με επιδότηση 3 ευρώ /τ.μ.= 90 ευρώ /μήνα επί 12 μήνες = 1080/χρόνο, άρα 10.000 επί 1080 = 10.800.000 ευρώ.

10.000 κατοικίες των 50 τ.μ. με επιδότηση 3 ευρώ /τ.μ.= 150 ευρώ /μήνα επί 12 μήνες= 1800 ευρώ το χρόνο, άρα 10.000 επί 1800 = 18.000.000 ευρώ.

10.000 κατοικίες των 70 τ.μ. με επιδότηση 3 ευρώ /τ.μ.= 210 ευρώ /μήνα επί 12 μήνες =2520 ευρώ το χρόνο, άρα 10.000 επί 2520 = 25.200.000 ευρώ.

Άρα 30.000 κατοικίες συνολικού κόστους 54 εκατ. ευρώ.

5) Δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε ανασφάλιστους ανέργους.

Η ιατρική περίθαλψη θα παρέχεται δωρεάν από το ΕΣΥ, μέσα από την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια βαθμίδα, τα δε φάρμακα θα παρέχονται δωρεάν, με μέσο συνολικό κόστος 350 εκατ. ευρώ.

6) Ειδική κάρτα για δωρεάν μετακίνηση με τα Αστικά Λεωφορεία, Μετρό για άνεργους και για όσους διαβιώνουν κάτω από το όριο της φτώχειας. 1.000.000 επί 10 ευρώ επί 12 μήνες = 120.000.000. Άρα η συνολική επιδότηση ανέρχεται στο ποσό των 120 εκατ. ευρώ.

Στον Οργανισμό Αστικών Συγκοινωνιών θα δοθεί, λέει ο ΣΥΡΙΖΑ, επιδότηση 120 εκατ. ευρώ, ενώ ουσιαστικά δεν υπάρχει η αντίστοιχη αύξηση του κόστους λειτουργίας του οργανισμού.

7) Κατάργηση εξίσωσης Πετρελαίου θέρμανσης και κίνησης και επαναφορά στο προηγούμενο καθεστώς

Προβλέπεται όφελος.

Συνολικό προϋπολογισμένο κόστος: 1.862.000 ευρώ.

 

Β. Μέτρα για την επανεκκίνηση της οικονομίας

1) Άμεσα μέτρα για την άρση της καταστολής της πραγματικής οικονομίας

  • Σύσταση Ειδικών Επιτροπών Εξώδικου Διακανονισμού σε κάθε περιφέρεια για την άμεση εκκαθάριση των βεβαιωμένων και ανείσπρακτων φορολογικών υποχρεώσεων μέχρι τις 31.12.2014.

Η άμεση εκκαθάριση των φορολογικών υποθέσεων των μικρών και μεσαίων και επαγγελματιών για βεβαιωμένες φορολογικές υποθέσεις, πρόστιμα και άλλες διαφορές με τη φορολογική Αρχή, οργανώνεται σε προτεραιότητα ώστε εντός εξαμήνου να υπάρξει άρση των αδικιών των φορολογικών οργάνων και είσπραξη των πραγματικών οφειλών από το κράτος.

  • Τα ποσά που θα προκύψουν από την εκκαθάριση ρυθμίζονται σε 84 μηνιαίες δόσεις και σε κάθε περίπτωση έτσι ώστε το συνολικό ποσό των ετήσιων δόσεων να είναι μέχρι το 20% του ετήσιου εισοδήματος του οφειλέτη. Αυτό σημαίνει ότι οι δόσεις δύνανται να επεκταθούν και πέραν των 84.
  • Σε αντίστοιχη διαδικασία ρύθμισης ληξιπρόθεσμων οφειλών προχωρούν και τα ασφαλιστικά ταμεία με τους ίδιους όρους.

Σε περίπτωση ταυτόχρονης ρύθμισης φορολογικής και ασφαλιστικής οφειλής, το συνολικό ποσό των ετήσιων δόσεων δεν θα είναι το 20% + 20%, αλλά το ανώτερο το 30% του ετήσιου εισοδήματος του οφειλέτη. Το ποσό, λέει ο ΣΥΡΙΖΑ, που ευελπιστούμε να εισπράττουμε ετησίως είναι το λιγότερο 3 δισ. ευρώ, δηλαδή το 5%- 15% των συνολικών οφειλών. Η είσπραξη αυτή διευκολύνεται από τα παρακάτω μέτρα, γιατί δίνουν τη δυνατότητα ανάσας στους πνιγμένους από τη μνημονιακή κυβέρνηση και εξ αντικειμένου θα υπάρξει η επανεκκίνηση της αγοράς.

1. Άμεση παύση ποινικών διώξεων και κατασχέσεων τραπεζικών λογαριασμών, πρώτης κατοικίας, μισθών, κλπ, καθώς και χορήγηση φορολογικής ενημερότητας, σε όσους εντάσσονται στη διαδικασία ρύθμισης.

2. Δωδεκάμηνη αναστολή διώξεων και αναγκαστικών μέτρων σε οφειλέτες με αποδεδειγμένο μηδενικό εισόδημα, που εντάσσονται στη ρύθμιση.

3. Κατάργηση της αντισυνταγματικής αυτόφωρης διαδικασίας για οφειλές προς το Δημόσιο.

4. Κατάργηση της προκαταβολής 50% της βεβαιωθείσας οφειλής ως προϋπόθεση προσφυγής του φορολογουμένου στη Δικαιοσύνη, που οδηγεί σε στέρηση της δικαστικής προστασίας σε όσους δεν μπορούν να πληρώσουν.

Η προκαταβολή θα ορίζεται με πράξη του δικαστή και θα κυμαίνεται από 10% έως 20%, σύμφωνα με την οικονομική δυνατότητα του οφειλέτη.

2) Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και θέσπιση φόρου μεγάλης ακίνητης περιουσίας – εκτιμώμενο κόστος 2 δισ. ευρώ

3) Επαναφορά αφορολόγοητου εισοδήματος στα 12.000 ευρώ – εκτιμώμενο κόστος 1,5 δισ.

4) «Νέα Σεισάχθεια» στα κόκκινα δάνεια των τραπεζών σε φυσικά πρόσωπα και επιχειρήσεις με ίδρυση δημόσιου ενδιάμεσου φορέα – κόστος εκκίνησης 2 δισ. ευρώ

5) Ίδρυση αναπτυξιακής τράπεζας / αναβάθμιση συνεταιριστικών τραπεζών / ίδρυσ τράπεζας ειδικού σκοπού για μικρομεσαίους επιχειρηματίες και αγρότες – κόστος εκκίνησης 1 δισ. ευρώ

4) Επαναφορά κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ (κόστος 0)

 

Γ) Σχέδιο ανάκτησης της εργασίας

1) Πρόγραμμα απασχόλησης για 300.000 νέες θέσεις εργασίας σε Δημόσιο, ιδιωτικό τομέα και κοινωνική οικονομία.

Κόστος διετίας 5 δισ. ευρώ, 3 δισ. το πρώτο χρόνο2) Επαναφορά εργασιακής νομοθεσίας/ μετενέργειας/συλλογικών συμβάσεων

3) Διεύρυνση αριθμού δικαιούχων επιδόματος ανεργίας

Ανάλογα με την εξοικονόμηση από τη μη παροχή επιδομάτων για τις 300.000 νέες θέσεις εργασίας.

 

Δ) Παρεμβάσεις για τη θεσμική ανασυγκρότηση του κράτους

  • Περιφερειακή συγκρότηση του κράτους / αντικατάσταση του «Καλλικράτη» με νέο θεσμικό πλαίσιο για την αυτοδιοίκηση / Σταδιακή αύξηση των πόρων της αυτοδιοίκησης
  • Ενίσχυση των θεσμών της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας και εισαγωγή νέων θεσμικών εφαρμογών άμεσης δημοκρατίας στη λειτουργία του πολιτικού συστήματος. ( λαϊκή νομοθετική πρωτοβουλία / δημοψηφίσματα με πρωτοβουλία των πολιτών / Ενδυνάμωση του Κοινοβούλιο / κατάργηση του ιδιότυπου νομικού καθεστώς για την ποινική ευθύνη υπουργών )
  • Επαναχάραξη του χάρτη λειτουργίας των μέσων μαζικής ενημέρωσης

Κόστος 0 ευρώ.

 

Συνολική κοστολόγηση εθνικού σχεδίου ανασυγκρότησης

Ανθρωπιστική κρίση: 1,862 δισ.

Κατάργηση ΕΝΦΙΑ: 2 δισ.

Επαναφορά αφορολόγητου: 1,5 δισ.

Πρόγραμμα απασχόλησης: 3 δισ.

Νέα σεισάχθεια: 2 δισ.

Αρχικό κόστος αναπτυξιακής τράπεζας: 1 δισ.

 

Συνολικό κόστος: 11,362 δισ.

 

Συνεπώς σχολιάζει ο ΣΥΡΙΖΑ το «κοστολογημένο πρόγραμμα δεν στοιχίζει ούτε 11 ούτε 13, ούτε πολύ περισσότερο 17 δισ. όπως παραπλανητικά ή από άγνοια αναφέρουν σήμερα ορισμένα Μέσα».

 

Που θα βρεθούν τα χρήματα

  • Χρηματοδότηση Εθνικού Σχεδίου Ανασυγκρότησης
  • Πρόγραμμα ρυθμίσεων και άρσης της καταστολής στην πραγματική οικονομία 3δισ.
  • Πάταξη της φοροδιαφυγής και του οικονομικού εγκλήματος, Συστήματα εισροής-εκροής σε όλες τις δεξαμενές και στα πρατήρια ώστε να αντιμετωπισθεί το λαθρεμπόριο καυσίμων, Αυστηροί έλεγχοι με προηγμένα τεχνολογικά μέσα στα σημεία εισόδου στη χώρα για αντιμετώπιση λαθρεμπορίου. 3 δισ.
  • Ανακατανομή υπαρχόντων πόρων ΕΣΠΑ και ΤΧΣ 3+3 = 6 δισ

Εκτιμώμενα έσοδα 12 δισ. ευρώ.

Ερώτηση της β. του ΣΥΡΙΖΑ Χαλκιδικής, Κ. Ιγγλέζη στη βουλή, για τα ΕΛΤΑ της Χαλκιδικής

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον κ. Υπουργό Υποδομών,Μεταφορών και Δικτύων

Ιερισσός 15/9/2014

Θέμα:”Δραματικές ελλείψεις προσωπικού και πρόβλημα λειτουργίας στα ΕΛΤΑ Χαλκιδικής”

Τεράστιο λειτουργικό πρόβλημα αντιμετωπίζουν σήμερα τα ΕΛΤΑ Χαλκιδικής μετά από τη φθίνουσα πορεία των τελευταίων τεσσάρων χρόνων που  οφείλεται αποκλειστικά σε εσκεμμένες ενέργειες της διοίκησης .

Συγκεκριμένα σήμερα στη Χαλκιδική λειτουργούν 14 από τα 17 καταστήματα ΕΛΤΑ που λειτουργούσαν παλαιότερα. Ενώ από τους 81 εργαζόμενους που εξυπηρετούσαν έχουν απομείνει μόνο 41 ( λόγω συνταξιοδότησης). Τα καταστήματα Τρίγλιας , Ορμύλιας και Μ. Παναγίας εξυπηρετούνται από τα καταστήματα Νέων Μουδανιών, Νικήτης και Αρναίας αντίστοιχα, γεγονός που καθιστά την εξυπηρέτηση των κατοίκων όλων των προαναφερθέντων περιοχών τρομακτικά δύσκολη.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στο κατάστημα Πολύγυρου , πρωτεύουσα του νομού, όπου καθημερινά συρρέουν δεκάδες πολίτες από ολόκληρη τη Χαλκιδική για διάφορα θέματα τους σχετικά με δημόσιες υπηρεσίες, υπάρχει σήμερα μόνο ένας υπάλληλος και σύμφωνα με εκτιμήσεις θα υπάρξει πρόβλημα εξυπηρέτησης καταβολής συντάξεων από τον επόμενο κιόλας μήνα.

Το ίδιο ισχύει και για το κατάστημα στην Αρναία όπου από 5 υπαλλήλους που απασχολούνταν το 2009 τώρα καλείται να εξυπηρετήσει το κοινό μόνο ένας.

Συμπέρασμα, με 50 % μειωμένο προσωπικό και με στατιστικά 2 άτομα ανά γραφείο τα ΕΛΤΑ Χαλκιδικής έχουν αφεθεί αποκλειστικά στην τύχη τους.

Πρέπει να σημειώσουμε ότι η κατάσταση που επικρατεί σήμερα είναι αποτέλεσμα ενός προαναγγελθέντος εγκλήματος καθώς η διοίκηση εσκεμμένα δε προέβλεψε το απαραίτητο κονδύλι στον προϋπολογισμό του 2014 για πρόσληψη εποχικού προσωπικού γνωρίζοντας τις ανάγκες που θα δημιουργηθούν κατά τους καλοκαιρινούς μήνες .

Ούτε στο πενταετές Στρατηγικό και Επιχειρησιακό Σχέδιο 2013-2017 που σχεδίασε προβλέπεται πρόσληψη προσωπικού. Αντίθετα προβλέπεται η περαιτέρω μείωση του μόνιμου προσωπικού και η κατάργηση του θεσμού πρόσληψης εποχικών υπαλλήλων.

Ακόμη η κυβέρνηση εθελοτυφλώντας μπροστά στο τεράστιο πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί αρνείται να δρομολογήσει τις διαδικασίες πρόσληψης προσωπικού μέσω ΑΣΕΠ.

Το τελειωτικό χτύπημα στα ΕΛΤΑ όμως δίνεται με τον οικονομικό τους στραγγαλισμό , αφενός με τη μη καταβολή των οφειλομένων ποσών από το κράτος προς τον οργανισμό και αφετέρου τη μη καταβολή της αποζημίωση των καθολικών υπηρεσιών όπως ο νόμος προβλέπει. Επίσης πάγωσε την υλοποίηση των εγκεκριμένων προγραμμάτων μέσω ΕΣΠΑ τα οποία θα εκσυγχρόνιζαν τον οργανισμό.

Και ενώ δεν υπάρχουν οικονομικά κονδύλια για τη στήριξη των ΕΛΤΑ σύμφωνα με τη διοίκηση, στις 7 Αυγούστου προκηρύσσονται 3 ανοικτοί διαγωνισμοί , συνολικού προϋπολογισμού 1.427.200 ευρώ για την επιλογή αναδόχων εργολάβων , οι οποίοι θα φέρουν στα ΕΛΤΑ δικό τους προσωπικό προκειμένου αυτό να εκτελεί έργο διαλογής, διανομής και θυρίδας συναλλαγής.

Παράλληλα , με απόφαση του συμβουλίου διεύθυνσης ανέθεσε ύστερα από διαπραγμάτευση σε εργολάβο με τον οποίο συνεργαζόταν μέχρι σήμερα, το έργο ”υποστήριξης και επέκτασης Track&Trace” σε μονάδες διανομής, κέντρα διαλογής και ταχυδρομικά καταστήματα συνολικού προϋπολογισμού 474.751.000 ευρώ.

Ως αποτέλεσμα , με τη διαδικασία ενός σύγχρονου σκλαβοπάζαρου ενοικιάζονται εργαζόμενοι μέσω εργολάβων.

Βασικό κριτήριο πρόσληψης η ηλικία κάτω των 25 ετών, με τον εξευτελιστικό για κάθε εργασιακό καθεστώς , μισθό των 370 ευρώ! Ήδη στα ΕΛΤΑ Πολυγύρου έχει προσληφθεί ένας υπάλληλος με το προαναφερθέν εργασιακό καθεστώς.

 

Επειδή τα ΕΛΤΑ είναι υπηρεσία κοινής ωφέλειας και οφείλει πρώτα από όλα να εξυπηρετεί τα συμφέροντα του πολίτη και όχι των μεγαλοεργολάβων.

 

Επειδή η συνεχόμενη υποβάθμιση τους, υποβαθμίζει περαιτέρω και τη ζωή , την καθημερινότητα και την κάλυψη βασικών αναγκών κυρίως των κατοίκων σε νομούς με πολλές γεωμορφολογικές ιδιαιτερότητες και τουριστική κίνηση όπως είναι και η Χαλκιδική.

 

Επειδή οι ενέργειες της Διοίκησης για των χειρισμό του μεγάλου ζητήματος της έλλειψης προσωπικού στα ΕΛΤΑ είναι παράτυπες, αντεργατικές( σύμφωνα με την παράγραφο 16 του άρθρου 21 του νόμου 2190/94 συμβάσεις εξηρτημένης εργασίας θεωρούνται άκυρες) και άκρως επικίνδυνες καθώς υπονομεύουν τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων .

 

Ερωτάται ο κ. Υπουργός:

 

  1. Θα προχωρήσει άμεσα στη στελέχωση των ΕΛΤΑ Χαλκιδικής με προσωπικό επιλεγμένο μέσω ΑΣΕΠ έτσι ώστε να εξασφαλιστεί άμεσα η κάλυψη των αναγκών των κατοίκων της περιοχής;
  2. Θα σταματήσει τη συρρίκνωση και την περαιτέρω υποβάθμιση των καταστημάτων ΕΛΤΑ στη Χαλκιδική;

 

H ερωτώσα βουλευτής,

Ιγγλέζη Κατερίνα

Κακοήθειες – Live απο Αμφίπολη: Ο Μεγαλέξαντρος και ο κατηραμένος Τσίπρας

Των Γ. Κυρίτση και Α. Τσέκερη (ΑΥΓΗ).

Δηλαδή τι; Είχε ο ΣΥΡΙΖΑ την απαίτηση να μεταδώσει η ΝΕΡΙΤ την ομιλία του Τσίπρα;

Η ομιλία του Βενιζέλου το προηγούμενο Σαββατοκύριακο δεν μας φτάνει για να ενημερωθεί ο κόσμος;

Θέλετε δηλαδή η δημόσια τηλεόραση να δίνει βήμα στον πρώτο τυχόντα αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης;

Πάνε αυτά που ξέρατε. Τελείωσε η Σοβιετία.

Δεν είναι κατάληψη πολυκλαδικού η ΝΕΡΙΤ, για να συμπεριφέρεται ως τσιφλίκι του Τσίπρα.

Άσε που οι συνιστώσες του θέλουνε να μας γυρίσουν στη δραχμή.

Αυτό είναι λίγο άσχετο, αλλά σε κάθε κυβερνητική ανακοίνωση για τον ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να υπάρχει η λέξη συνιστώσες.

Σε πανηγυρικό κλίμα ψηφίστηκε από τη Βουλή η αποκατάσταση των αδικιών του ΕΝΦΙΑ, που εξήγγειλε ο Σαμαράς στη ΔΕΘ.

Η επέτειος θα καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Αποκατάστασης των Αδικιών.

Όποιος την αρνείται μάλιστα, θα τον τραβολογάνε με τον αντιρατσιστικό.

Θα κάναμε και Πλατεία 11ης Σεπτεμβρίου, αλλά είναι κάπως παρεξηγήσιμο.

Για την επιτυχία της ψηφοφορίας, αντικαταστάθηκαν έξι κυβερνητικοί βουλευτές. Όσοι δεν αντικαταστάθηκαν, ψήφισαν φορώντας ψεύτικο μούσι.

Η τακτική του κόουτς ήταν να μιλάνε οι καλοί σουτέρ και στις ψηφοφορίες να μπαίνουν βουλευτές που να μην είναι φορτωμένοι με φάουλ.

Οι υπόλοιποι βουλευτέες προτίμησαν να δώσουν τη μάχη απ’ έξω, βρίζοντας τον Χαρδούβελη.

Στους πλειστηριασμούς θα ψηφίσουνε φορώντας κουκούλες.

Άντε, τελειώνετε επιτέλους με την Αμφίπολη, θέλουμε να την περάσουμε στο ΤΑΙΠΕΔ.

Και κανονίστε να βρείτε κανέναν μαρμαρωμένο βασιλιά μέσα, όχι πιθάρια και μαλακίες.

Ή τον Τίμιο Σταυρό έστω, γιατί τον προηγούμενο κοντεύουμε να τον τελειώσουμε.

Αν βρεθεί ο Τσέγκις Χαν πάντως, θα κλείσουν πολλά στόματα που αμφισβητούν την ελληνικότητα της Μακεδονίας.

Εκπρόσωπος του Τύμβου ανέλαβε η Παναγιωταρέα. Σωστά γιατί αν μας την πέσει ο Πανάγιος Τάφο, ή ο Τάφος του Ινδού, κάποιος θα πρέπει να απαντήσει.

Τι λε, ρε ερείπιο και τέτοια.

Από επιτυχία σε επιτυχία πάει η Σοφία Βούλτεψη, μπράβο.

Από την εποχή του Αλκέτα Παναγούλια είχαμε να δούμε άνθρωπο τόσο αποτελεσματικό σε δημόσια θέση.

Χιλιάδες μικροϊδιοκτήτες ακινήτων βγήκαν να την αποθεώσουν, όταν δήλωσε με θάρρος ότι έχουνε χάσει τα λεφτά τους.

Επιτέλους, κάποιος έπρεπε να πει τα πράγματα όπως είναι.

Ούτε με τον συνωστισμό της Ρεπούση δεν είχε υπάρξει τέτοια κατακραυγή.

Μετά φώναζε ότι διαστρεβλώθηκαν οι δηλώσεις της, όπως κάθε σοβαρό και υπεύθυνο δημόσιο πρόσωπο, όταν έχει πει χοντράδα.

Και ο διαγνωστικές εξετάσεις πάντως, πεταμένα λεφτά είναι.

Οι περισσότεροι τις κάνουν για ψυχαγωγικούς λόγους και για επίδειξη περιττής πολυτέλειας.

Δηλαδή τι, εκτός από τους ασθενείς θα πληρώνουμε και τους υγιείς τώρα; Δήλωσε με έμφαση στη Βουλή ο Βορίδης.

Τι να κάνει κι αυτός, φασίστας έχει σπουδάσει ο άνθρωπος, όχι γιατρός.

Βίτσας για Σκουριές: Το επεκτατικό σχέδιο της El DOrando θα ακυρωθεί

 

Tη θέση του ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με την εξόρυξη χρυσού στη Χαλκιδική, δατύπωσε ο Γραμματέρας του ΣΥΡΙΖΑ, Δ. Βίτσας, στη συνάντηση με εργαζόμενους και κινήματα (13/09/2014) στη ΕΤ3, μετά από παρέμβαση του Γιώργου Ζουμπά από το κίνημα της Χαλκιδικής.

Ο Δ. Βίτσας επισήμανε την αναγκαιότητα προώθησης αλλά και ενημέρωσης των πολιτών, ενός άλλου τρόπου ανάπτυξης της περιοχής η οποία θα στηρίζεται στην Ιστορία, το φυσικό κάλος και στην παραγωγική δυνατότητα της, ενώ ταυτόγχρονα δήλωσε την αμέριστη στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ στο κίνημα πολιτών που αντιτίθεται στην εξορυκτική δραστηριότητα.

Μια ειλικρινής υπόσχεση για τη χώρα

Άρθρο σύνταξης της ΑΥΓΗΣ. 

Είναι η τρίτη χρονιά φέτος που ο Αλέξης Τσίπρας μίλησε στη ΔΕΘ ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η παρουσία του επιβεβαιώνει την ετοιμότητα και την αποφασιστικότητα του ΣΥΡΙΖΑ να συμβάλει στη δημοκρατική ανατροπή. Αυτή τη φορά ο ΣΥΡΙΖΑ διαθέτει το πλεονέκτημα της πρωτιάς στις ευρωεκλογές. Το αποτέλεσμα ανταποκρίνεται στην ολοένα διευρυνόμενη λαϊκή αντίληψη πως η χώρα δεν αντέχει άλλο το μνημονιακό καθεστώς, το οποίο επί μήνες, με ακόμα μεγαλύτερη ένταση τις τελευταίες μέρες, αποσυντίθεται πολιτικά. Παράγοντες του αστικού πολιτικού συστήματος προβλέπουν για πρώτη φορά ότι η πτώση της κυβέρνησης μπορεί να μην συμβεί για “αριθμητικούς λόγους” με την άκαρπη προεδρική εκλογή τον Φεβρουάριο, αλλά νωρίτερα, σε συνθήκες απρόβλεπτης και μοιραίας κυβερνητικής κρίσης.

Ο κυβερνητικός θίασος, υπεύθυνος για την κοινωνική καταστροφή, στερείται εφοδίων για να προχωρήσει στο καθιερωμένο προεκλογικό μείγμα εικονικών ελπίδων και φόβων. Η περιβόητη διαπραγμάτευση για το χρέος μετατίθεται για μετά τα Χριστούγεννα. Φαίνεται ότι έχει εμπλακεί με τους φόβους για νέο κύκλο ευρωπαϊκής ύφεσης. Άλλωστε τα αποσχιστικά φαινόμενα σε μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες επισημειώνουν μια άλλη, υπόγεια μέχρι τώρα, αμφισβήτηση στην ευρωπαική ήπειρο.

Πάνω στα ερείπια της νεοφιλελεύθερης διαχείρισης ξεπετάγονται δυναμικές που επανατοποθετούν τις αναζητήσεις για διέξοδο στην τόνωση της ζήτησης, δηλαδή αντιδρούν στο καθεστώς της μόνιμης ακραίας λιτότητας. Ο Ντράγκι προχωρεί σε κινήσεις έστω περιορισμένης νομισματικής επέκτασης, ενώ η Γαλλία αναβάλλει για μετά από τρία χρόνια την επίτευξη του στόχου για 3% δημόσια ελλείμματα. Σαμαράς και Βενιζέλος οφείλουν την πολιτική τους επιβίωση στη Μέρκελ και αδυνατούν να αξιοποιήσουν τις νέες δυνατότητες. Ακόμη και στον ΟΗΕ πήγαν πάσο στην ψηφοφορία υπέρ των χρεωμένων κρατών. Με ποιο κύρος θα συζητήσουν ρύθμιση του χρέους, όταν συντάσσονται με τα συμφέροντα των πιστωτών;

Με ποιο ηθικό – πολιτικό κύρος η κυβέρνηση, με ποιο θράσος θα επιμείνει στη φορολογική εξόντωση των πολιτών, όταν μόλις προχθές η Λαγκάρντ αποκάλυψε ότι δέχτηκε απειλές για τη ζωή της επειδή παρέδωσε στην ελληνική κυβέρνηση τη λίστα με τη μεγάλη φοροδιαφυγή που ακόμα δεν έχει ελεγχθεί;

Η ηθική – πολιτική απομόνωση της κυβέρνησης τη σπρώχνει στον ολισθηρό δρόμο του αυταρχισμού και των πραξικοπημάτων. Τελευταίο κρούσμα η λογοκριτική παρέμβαση της ΝΕΡΙΤ με εντολή Σαμαρά.

Ο Αλ. Τσίπρας στην ΔΕΘ παρουσίασε εναλλακτική πολιτική, που στο επίκεντρό της έχει την ανακούφιση των πολιτών, αρχής γενομένης από τους φτωχότερους, αλλά και την επανεκκίνηση της οικονομίας με προτεραιότητα τη δημιουργία 300.000 θέσεων στον ιδιωτικό, τον δημόσιο και τον τομέα της κοινωνικής οικονομίας. Παρουσίασε μέτρα λαϊκά και όχι λαϊκιστικά. Απέφυγε την παροχολογία και πρότεινε κοστολογημένο πρόγραμμα.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, όμως, εμφάνισε και κάτι ευρύτερο και εξίσου σημαντικό: το πρόσωπο μιας συνολικά διαφορετικής διακυβέρνησης με προσήλωση στη δημοκρατία, τη λαϊκή συμμετοχή και την κοινωνική αλληλεγγύη, με βάση ανθρωπιστικές αξίες και με όραμα τον σοσιαλισμό. Αυτή η αναδυόμενη νέα δημοκρατική εξουσία, με εντολή να συμβάλει στην αναγέννηση της χώρας και να μην αγνοήσει τη λαϊκή αξίωση για τον καταλογισμό ευθυνών σε όσους απεργάστηκαν την καταστροφή, αποτελεί καταλύτη εξελίξεων όχι μόνο για την Ελλάδα. Το “πειραματόζωο Ελλάς” μπορεί να αποδειχθεί η αρχή της δημοκρατικής αντιστροφής σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Καθοριστική προϋπόθεση η έμπνευση και η κινητοποίηση της κοινωνίας, η ειλικρινής σχέση της νέας δημοκρατικής – αριστερής διακυβέρνησης με τους πολίτες και τα κινήματα.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 1,186 other followers