Πανελλαδική παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ από 21 δημάρχους.

«Ριζοσπαστική Αυτοδιοικητική Πρωτοβουλία» , είναι το όνομα της παράταξης που ίδρυσαν οι 21 Δήμαρχοι του ΣΥΡΙΖΑ , ενόψει των εκλογών  για νέα ηγεσία στην Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας , (ΚΕΔΕ) , το ανώτατο θεσμικό όργανο της Αυτοδιοίκησης .

Στην ιδρυτική διακήρυξη της παράταξης , στην οποία πρωτοστατεί ο νέος Δήμαρχος του Αιγάλεω, Δημήτρης Μπίρμπας και μέλος της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ , αναφέρονται τα εξής : Η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με τη χειρότερη κοινωνική, οικονομική και θεσμική κρίση της μεταπολιτευτικής της, τουλάχιστον, ιστορίας. Οι μνημονιακές πολιτικές έχουν ισοπεδώσει την κοινωνία και την Αυτοδιοίκηση. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια, οι αλλεπάλληλες συγκυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ έβαλαν την Τοπική Αυτοδιοίκηση στο στόχαστρο δύο αλληλένδετων πολικά σχεδιασμών, το «Καλλικράτη» και των Μνημονίων, με αποτέλεσμα να έχει υποστεί βαρύτατα πλήγματα τόσο ως προς την οικονομική της αυτοτέλεια και υλική / έμψυχη υπόσταση, όσο και ως προς την ίδια τη δημοκρατική της λειτουργία και την αυτοδιοικητική της ουσία :

•       κατάρρευση και της στοιχειώδους ακόμα λειτουργίας πολλών δήμων, περικοπές των ΚΑΠ που ξεπερνούν το 60%,
•       κινητικότητα, δήθεν “αξιολόγηση” και “επανέλεγχος” των συμβάσεων εργασίας και μαζική κατάργηση / συγχώνευση δομών που οδηγούν στην ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών των ΟΤΑ και “γεμίζουν” τη δεξαμενή των απολύσεων.

Είναι ολοφάνερη η αποτυχία του κυβερνητικού “success story», τη στιγμή που στην πραγματικότητα οι δήμοι αδυνατούν να επιτελέσουν και τη στοιχειώδη αναπτυξιακή λειτουργία, αποστερημένοι πλήρως από αναπτυξιακούς πόρους (το ΠΔΕ για τους δήμους και η ΣΑΤΑ, από 1,2 δις. Ευρώ το 2009, εξανεμίστηκε σε μόλις 180 εκ. ευρώ το 2014), χωρίς ουσιαστικές αρμοδιότητες σχεδιασμού και προγραμματισμού και με το βρόγχο του “Παρατηρητηρίου Οικονομικής Αυτοτέλειας” και των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών να ακυρώνει κάθε περιθώριο αυτόνομης δράσης.

Η στοχοποίηση του κοινωνικού κράτους και της έννοιας της αλληλεγγύης, η μετατροπή ακόμα και της περιβαλλοντικής πολιτικής σε «μπίζνα», η αποστέρηση των τοπικών κοινωνιών από θεμελιώδη αναπτυξιακά εργαλεία, αλλά και από ανεκτίμητα κοινωνικά αγαθά, όπως η ενέργεια, ο αιγιαλός, οι υποδομές, το νερό κ.λπ., αποτελούν θεμελιώδεις επιδιώξεις της κυβερνητικής μνημονικής ατζέντας στο χώρο της Αυτοδιοίκησης, Κυβερνητικές πολιτικές που παραβιάζουν συστηματικά το Σύνταγμα και επιδιώκουν την ισοπέδωση των κοινωνικών αντιστάσεων.
Γι’ αυτό άλλωστε διώκονται οι 5 Δήμαρχοι, που εντελώς “τυχαία”  ανήκουν στον αντιμνημονιακό, αντικυβερνητικό χώρο, γι’ αυτό συκοφαντείται κάθε προσπάθεια κοινωνικής αντίστασης.

Οι επιδιώξεις αυτές διευκολύνθηκαν από το ασφυκτικό θεσμικό πλαίσιο που δημιούργησαν οι αντιδημοκρατικές «απορυθμίσεις» στον χώρο της Αυτοδιοίκησης, η πολυνομία, η γραφειοκρατία, η συγκεντρωτική λειτουργία και η ακραία αντιδημοκρατική διαδικασία συγκρότησης των οργάνων σε ΠΕΔ και ΚΕΔΕ.
Αυτή η πραγματικότητα καταδεικνύει και τις πολιτικές προτεραιότητες στη νέα περίοδο της Αυτοδιοίκησης.

Τα νέα συλλογικά όργανα καλούνται :

•       Να αποφύγουν τα λάθη, τις παραλείψεις, αλλά και τις σκοπιμότητες και πολιτικές επιλογές που χαρακτήρισαν την προηγούμενη θητεία και οδήγησαν την Αυτοδιοίκηση αμαχητί, στην απαξίωση, στον οικονομικό μαρασμό και στη διάλυση.
•       Να συγκρουστούν με τις ακραία νεοφιλελεύθερες πολιτικές που εφαρμόζουν οι μνημονιακές κυβερνήσεις.
•       Να υπερασπιστούν την κοινωνία απέναντι στην ανθρωπιστική καταστροφή και να διασφαλίσουν τα δημόσια αγαθά και το δημόσιο χώρο από τη fast track εκποίηση, όπως αυτή μεθοδεύεται με χαρακτηριστικό τρόπο στο χώρο της Αυτοδιοίκησης με τα “ερωτηματολόγια” και τις “αναπτυξιακές συμβουλές” του κ. Φούχτελ.
•       Να ασκήσουν και να υπερασπιστούν με κάθε μέσο το αυτοδιοικητικό κεκτημένο και τα συνταγματικά δικαιώματα της Τ.Α. που παραβιάζονται (πόροι, διοικητική αυτοτέλεια, άσκηση δημοσιονομικής πολιτικής κ.λπ.) και περιστέλλονται διαρκώς.
Προγραμματικοί άξονες
Στη βάση αυτή, άξονες ενός μίνιμουμ ρεαλιστικού και διεκδικητικού προγράμματος για τη συγκρότηση μιας νέας πλειοψηφίας στα συλλογικά όργανα της πρωτοβάθμιας Αυτοδιοίκησης, μπορεί να είναι:
•       Η υπεράσπιση του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα των υπηρεσιών της Αυτοδιοίκησης απέναντι στις πιέσεις, άμεσες και έμμεσες, για ιδιωτικοποίηση και υπερφορολόγηση των πολιτών.
•       Η διαχείριση απορριμμάτων και στερεών αποβλήτων μέσα από ένα εθνικό και περιφερειακό σχεδιασμό, με αποκέντρωση των δραστηριοτήτων, κοινωνικό έλεγχο και δημόσιο χαρακτήρα, με προτεραιότητα τη μείωση των απορριμμάτων και τη διαλογή στην πηγή, στον αντίποδα των φαραωνικών έργων και των μονάδων επεξεργασίας σύμμεικτων απορριμμάτων με ΣΔΠ, που θα οδηγήσουν σε οικονομική επιβάρυνση, στην υπερφορολόγηση των πολιτών και σε συνεχή κοινοτικά πρόστιμα.
•       Η διεκδίκηση της άμεσης απόδοσης των συνταγματικά και νομοθετικά κατοχυρωμένων πόρων και της αντικειμενικής και αναλογικής κατανομής τους, σε μια πορεία αύξησης και σύγκλισης τους με τον μ.ο της Ευρωζώνης σε σχέση με το ΑΕΠ.
•       Η μετατροπή του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων σε επενδυτική τράπεζα της Αυτοδιοίκησης.
•       Η κατάρτιση διακριτού επιχειρησιακού προγράμματος για τους δήμους στο νέο ΕΣΠΑ, με κύριες κατευθύνσεις την αποτροπή της κοινωνικής καταστροφής και την εκπόνηση ολοκληρωμένων τοπικών αναπτυξιακών σχεδίων.
•       Η κατάργηση του Παρατηρητηρίου και η απλοποίηση των πολλαπλών ελέγχων ώστε να διασφαλίζεται ο έλεγχος νομιμότητας με άμεσες κυρώσεις και όχι αντισυνταγματικούς ελέγχους σκοπιμότητας.
•       Η διασφάλιση πλήρων ασφαλιστικών και εργασιακών δικαιωμάτων σε όλους τους εργαζόμενους στους δήμους.
•       Η θεσμοθέτηση διαδικασιών συμμετοχής και συναπόφασης με τους πολίτες στο πλαίσιο ενός δημοκρατικού αναπτυξιακού προγραμματισμού σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο.

Μια τέτοια προγραμματική πλειοψηφία μπορεί να ανοίξει μια ουσιαστική δημοκρατική συζήτηση στους θεσμούς και στην κοινωνία για ένα άλλο νομοθετικό πλαίσιο σε αντικατάσταση του «Καλλικράτη», με την καθιέρωση της απλής αναλογικής, την ανατροπή του δημαρχοκεντρικού μοντέλου διοίκησης, την ουσιαστική αποκέντρωση, με συμμετοχικό προϋπολογισμό και δομές αντιπροσωπευτικής και άμεσης δημοκρατίας και για τη δημιουργία νέων σύγχρονων οργανισμών, με σταθερές, πλήρους απασχόλησης θέσεις εργασίας, με την κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας.

Η ουσιαστική υλοποίηση όλων των παραπάνω στόχων προϋποθέτει την οικοδόμηση ενός κοινωνικού μετώπου αντίστασης, αλληλεγγύης και ανατροπής των μνημονιακών δεσμεύσεων από τη Αυτοδιοίκηση, τους εργαζόμενους και τις τοπικές κοινωνίες, διαδικασία που περνά μέσα και από την ανατροπή των παγιωμένων φιλοκυβερνητικών συσχετισμών στα συλλογικά όργανα της Αυτοδιοίκησης.
ΑΙΓΑΛΕΩ ΜΠΙΡΜΠΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ        ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
ΑΝΩΓΕΙΩΝ        ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ
ΒΥΡΩΝΑ  ΚΑΤΩΠΟΔΗΣ ΑΚΗΣ
ΔΙΡΦΥΩΝ-ΜΕΣΣΑΠΙΩΝ       ΨΑΘΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
ΖΩΓΡΑΦΟΥ        ΚΑΦΑΤΣΑΚΗ ΤΙΝΑ
ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ     ΚΟΝΤΟΣΤΑΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ-ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
ΚΕΡΚΥΡΑΣ        ΝΙΚΟΛΟΥΖΟΣ ΚΩΣΤΑΣ
ΛΑΡΙΣΑΙΩΝ       ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ
ΛΕΒΑΔΕΩΝ        ΠΟΥΛΟΥ ΓΙΩΤΑ
ΛΕΥΚΑΔΑΣ        ΔΡΑΚΟΝΤΑΕΙΔΗΣ ΚΩΣΤΑΣ
ΝΕΑΣ ΙΩΝΙΑΣ     ΓΚΟΤΣΗΣ ΗΡΑΚΛΗΣ
ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ       ΛΑΓΟΥΔΑΚΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
ΣΚΥΡΟΥ  ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΜΙΛΤΟΣ
ΣΦΑΚΙΩΝ ΠΟΛΑΚΗΣ ΠΑΥΛΟΣ
ΤΥΡΝΑΒΟΥ        ΣΑΡΧΩΣΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ-ΧΑΛΚΗΔΟΝΟΣ  ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ ΑΡΗΣ
ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ      ΡΟΥΣΟΣ ΣΙΜΟΣ
ΓΑΥΔΟΥ  ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ ΚΕΛΛΥ

Και τα υπουργεία απάντησαν…

Απαντήσεις σε επερωτήσεις της βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Χαλκιδικής Κ. Ιγγλέζη, έδωσαν τα αρμόδια υπουργεία.

Οι επερωτήσεις αφορούσαν α) στην πιθανή κατάργηση του υποκ/τος της ΔΕΗ στην Αρναία β) στην μη επαρκή στελέχωση των ΕΛΤΑ στο νομό και γ) στην κατάσταση του Κ.Υ Αγ. Νικολάου και την καθυστέρηση πληρωμών των εργαζομένων.

 

Οι αντίστοιχες απαντήσεις:

 

dei

……………………………

elta

…………………………..

kentro ygeias 1

kentro ygeias 2

Να θυσιαστεί και κάνας άλλος, λεβέντες μου;

Της Ε. Ακρίτα.
Γαμώ την τρέλα μου με τις ‘θυσίες του ελληνικού λαού’ που μας κοπανάτε 5 χρόνια τώρα. Ποιες θυσίες, ρε σεις; Ποιες θυσίες που ούτε τον ορισμό της λέξης δεν ξέρετε; Ανοίξτε κάνα λεξικό, κλικάρετε κάναν Μπαμπινιώτη, ρωτήστε καμιά Ιφιγένεια μπας και ξεστραβωθείτε.
Η ‘θυσία’, πουλάκια μου αναλφάβητα, είναι οικειοθελής. Οι-κει-ο-θε-λής! Δηλαδή, θέλω – ΘΕΛΩ, λέμε – να προσφέρω κάτι: Κάτι που θα μου λείψει, κάτι που χρειάζομαι, κάτι που αγαπώ, κάτι που το πονάω. Το θυσιάζω με πόνο ψυχής – κι αυτό είναι επιλογή μου: ΜΟΥ. Όχι. ΣΟΥ. Θυσία με το πιστόλι στον κρόταφο δεν υφίσταται.
Οι αρχαίοι ημών σφάζανε στο βωμό μοσχάρι, γιατί θέλανε να το σφάξουνε. Θα μου πεις δεν ήθελε το μοσχάρι. Σωστό κι αυτό – αφού ως μοσχάρια μας αντιμετωπίζουν.
Να σας το κάνω λιανά – που έχετε κάνει την ελληνική γλώσσα σφουγγαρόπανο. Για να μιλήσετε για την δική μου τη θυσία – πρέπει πρώτα να έχετε πάρει την άδεια μου. Πρέπει πρώτα να με έχετε ρωτήσει αν θέλω κι εγώ να δεχτώ. Τότε και μόνον τότε είναι θυσία. Αλλιώς είναι βία κι εξαναγκασμός.

Για να είναι θυσία, πρέπει να έχει διεξαχθεί ο έξης διάλογος ανάμεσα σε κυβέρνηση και πολίτη:

- Τούλα, δεν πάμε καλά.
– Το πρόσεξα.
– Δε βγαίνω μάναμ. Θα το κλείσω το μαγαζί.
– Μπαίνετε μέσα, ε;
– Τι το’ θελες κι εσύ το 4Χ4 το 2005, ρε Τούλα;
– Δεν ήξερα…
– Δεν ήξερες, δεν ρώταγες;
– Ρώταγα η καψερή αλλά μου λέγατε ψέματα.
– Ψέματα εμείς;
– Οι πρωθυπουργοί. Ο κυρ Κώστας εκείθε στα πευκάκια κι ο κυρ Γιώργος ολούθε κατά τη ρεματιά. Με φλομώσαν τα μανάρια μου.
– Ε καλά, κι αν καταστρέψαμε μια χώρα μην το κάνεις ζήτημα, νερό κι αλάτι μωρέ.
– Αλίμονο!
– Εσύ όμως, τώρα πρέπει να κάνεις μια θυσία.
– Μόνο μια;
– Κατ’ αρχάς, θα σου φορολογήσουμε το διαμέρισμα δέκα φορές πάνω απ’ την αξία του.
– Με κακομαθαίνετε!
– Η οποία αξία του θα πέσει στα Τάρταρα.
– Εμ, μισές δουλειές θα κάνουμε;
– Δεύτερον, θα πρέπει να σε απολύσουμε.
– Ουάου!
– Σόρι ρε Τούλα.
– Μην το ξαναπείς. Ευκαιρία να επιβλέπω προσωπικά το pool boy γιατί μου ‘χει κάνει την ολυμπιακών διαστάσεων σύσκατη.
– Το γεγονός ότι θα είσαι απολυμένη δεν σημαίνει πως θα σκαπουλάρεις τους φόρους. Διπλά θα μας τα σκάσεις!
– Τι καλά, και νόμιζα πως δεν θα μου το ζητήσετε ποτέ!
– Πάμε τώρα στην επόμενη θυσία…
– Αχ, ωραία ίσα που ζεσταθήκαμε.
– Σε πειράζει το παιδί σου να είναι άνεργο;
– Αλίμονο, γιατί το σπούδασα τόσα χρόνια; Για να κάνει πλούσιους τους εσπρεσάδες και τους καπουτσινάδες της γειτονιάς.
– Αν έχει διδακτορικό, να στον βάλω ντελιβερά στα γυρόπιτα;
– Μη σας βάζω σε κόπο.
– Και τη κόρη η βιολόγος, με κονσομασιόν βολεύεται;
– Μας σκλαβώνετε!
– Τώρα αν δεν μπορέσεις να πληρώσεις και σου πάρουμε το σπίτι, μην το πάρεις προσωπικά!
– Είμ’ εγώ τέτοιος άνθρωπος;
– Θα σου αφήσουμε μια κουβέρτα για να κοιμάσαι στο παγκάκι.
– Σας βάζω σε έξοδα.
– Δίνουμε παροχές εμείς, όχι αστεία!
– Βασίλισσα μ’ έχετε!
– Κι ό,τι άλλο χρειαστείτε, μη διστάσετε.
– Γεια σου, ρε Τούλα λεβεντιά!
– Καμιά χρεοκοπία, καμιά απελπισία, καμιά αυτοκτονία – εδώ είμαι εγώ!
– Λοιπόν, παίρνω τη θυσία σου και να πηγαίνω σιγά σιγά…
– Να σας δανείσω και για το ταξί…
– Νοου πρόμπλεμ.
– Μα πως θα φύγετε;
– Νύχτα, Τούλα μου! Θα φύγουμε νύχτα!

Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να αντιμετωπίσει τις αγορές;

Από το tvxs.gr

«Πίσω ολοταχώς…». Αυτή ήταν η απόφαση της κυβέρνησης μετά την αντίδραση των αγορών στις αναφορές για πρόωρη έξοδο από το δανειακό πρόγραμμα και αποχώρηση του ΔΝΤ, που εκτόξευσε τα επιτόκια δανεισμού στα ύψη και βύθισε το Χρηματιστήριο Αθηνών. Δηλώνοντας την προσήλωση της κυβέρνησης στο πρόγραμμα, ο Αντώνης Σαμαράς αναφέρθηκε σε μια διαπραγμάτευση για «προληπτική γραμμή στήριξης» της ελληνικής οικονομίας. «Ανέκρουσαν πρύμνα»,

σχολιάζει στο Tvxs.gr ο Χαράλαμπος Γκότσης, καθηγητής Οικονομικών του Πανεπιστημίου Πειραιώς, αναλύοντας τις διαφορές της κυβέρνησης με τον ΣΥΡΙΖΑ και απαντώντας στο ερώτημα αν «ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να αντιμετωπίσει τις αγορές;».

«Η κυβέρνηση το τελευταίο διάστημα προχώρησε σε κινήσεις που δεν συνάδουν με την έως τώρα πρακτική της. Όλο τον καιρό διατυμπάνιζε πως θα εφαρμόσει πιστά το πρόγραμμα, το οποίο μάλιστα ο υπουργός Οικονομικών έχει χαρακτηρίσει ως μονόδρομο. Στην απάντηση μάλιστα στον ΣΥΡΙΖΑ για το πρόγραμμά εθνικής ανασυγκρότησης, που παρουσίασε η αξιωματική αντιπολίτευση, επιχείρησε να θεμελιώσει και θεωρητικά την ορθότητα του προγράμματος. Η αντίφαση που προέκυψε με τα όσα αναφέρθηκαν για πρόωρη έξοδο δημιούργησε μεγάλη ανησυχία στις αγορές και ενέτεινε την αβεβαιότητα. Όταν οι αγορές λειτουργούν σε κλίμα αβεβαιότητας τα επιτόκια δανεισμού αυξάνονται», αναφέρει ο κ. Γκότσης.

Όπως εξηγεί υπό την παρούσα κατάσταση, όπως αυτή διαμορφώνεται από το πρόγραμμα και με το δεδομένο ύψος του χρέους αλλά και τις προοπτικές της οικονομίας, οι αγορές κρίνουν πως η χώρα χωρίς την ομπρέλα ενός προγράμματος, δηλαδή στην ουσία του μνημονίου, δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της. Αρχικά η κυβέρνηση απέρριψε «a priori» την πρόταση της επικεφαλής του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, για «προληπτική στήριξη από το ΔΝΤ». Επιθυμία της ήταν να προχωρήσει σε ένα «clean exit». Λίγα 24ωρα αργότερα ο Αντώνης Σαμαράς ανακοίνωσε την έναρξη μιας διαπραγμάτευσης ακριβώς πάνω σε αυτήν την πρόταση. Από τις ανακοινώσεις δε τόσο του κ. Ντράγκι, όσο και του νέου οικονομικού επιτρόπου κ. Κατάινεν, οι όροι που θα επιβληθούν παραπέμπουν σε «dirty exit». «Ήταν λάθος. Η κυβέρνηση συμπεριφέρθηκε σαν να είχε τακτοποιήσει όλες τις προϋποθέσεις για να βγει στις αγορές. Όμως κάτι τέτοιο προφανώς δε συμβαίνει», σημειώνει ο κ. Γκότσης και προσθέτει:

«Στην πραγματικότητα η συγκεκριμένη κυβέρνηση δεν έχει πολλές επιλογές, καθώς έχει εγκλωβιστεί σε αυτήν την πολιτική. Κάθε προσπάθεια διαφοροποίησης την καθιστά αμέσως αναξιόπιστη αφού έχει ήδη δεσμευτεί για την εφαρμογή αυτής της πολιτικής. Κάθε διαφοροποίησή της στιγματίζεται ως αθέτηση υποχρεώσεων. Η κυβέρνηση δεν μπορεί να προχωρήσει με άλλο πρόγραμμα πέρα από το μνημόνιο. Άρα ή το πιστεύει και συνεχίζει ή δεν το πιστεύει και τότε θα πρέπει να προσφύγει σε εκλογές, ώστε να θέσει τη νέα κατάσταση στην κρίση του λαού».

Θα πρέπει να σημειωθεί, πως ένας από τους λόγους της αντίδρασης των αγορών, που οδήγησε στην εκτόξευση των αποδόσεων των 10ετών ομολόγων, ήταν και η αμφισβήτηση από τους επενδυτές, οικονομολόγους και αξιωματούχους  στο πρόγραμμα της κυβέρνησης και τον προϋπολογισμό. «Το χρηματιστήριο ξεκίνησε την καθοδική τροχιά την επομένη της κατάθεσης του προϋπολογισμού. Προφανώς οι αγορές, εγχώρια και διεθνής, δεν δέχτηκαν τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν καθώς στηρίζονται σε αίολες  υποθέσεις. Η βασική πρόβλεψη για ανάπτυξη 2,9%, που υπάρχει στο σχέδιο του προϋπολογισμού, στηρίζεται  στη αύξηση των ιδιωτικών επενδύσεων κατά 11,7%. Και διερωτώμαι: Φέτος, η υπόθεση για τις ιδιωτικές επενδύσεις ήταν 5,4% και αυτή τη στιγμή καταγράφεται ένα -8%. Πως είναι δυνατόν να επιτευχθούν αυτά τα εξωπραγματικά νούμερα.  Για να γίνουν επενδύσεις χρειάζονται δύο πράγματα: Ρευστότητα για επενδυτικά κεφάλαια και θετικές προσδοκίες των επιχειρηματιών. Αυτές οι δύο προϋποθέσεις αυτή τη στιγμή  δεν υπάρχουν ώστε να οδηγηθούμε στην υπεραισιόδοξη πρόβλεψη για ανάπτυξη 2,9%. Με αυτήν την ανομβρία ρευστότητας και την αφαίμαξη από φόρους και μείωση δαπανών, δεν μπορείς να πετύχεις τέτοια ανάπτυξη».

Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ κάτι διαφορετικό;

Οι αγορές στέλνουν μηνύματα σε κάθε χώρα, λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της. Ποια είναι αυτά για την Ελλάδα; «Καταρχήν θα πρέπει να σημειώσουμε ότι, από τη στιγμή που μια χώρα χρειάζεται κεφάλαια, είτε για νέο δανεισμό είτε για την αναχρηματοδότηση του παλαιού, είναι υποχρεωμένη να βγει στις αγορές. Άρα καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να τις αγνοήσει. Η Ελλάδα είναι μια ιδιαίτερη χώρα, που υλοποιεί ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα και έχει συγκεκριμένα οικονομικά μεγέθη. Το χρέος της είναι στο 175%, η ανάπτυξη είναι μηδενική, δεν υπάρχει ρευστότητα, οι εξαγωγές μειώνονται, όπως και η βιομηχανική παραγωγή, η ανεργία στο 27%. Πρόκειται για μια οικονομία που αυτή τη στιγμή δεν μπορεί να σταθεί στα πόδια της. Αν αυτά τα χαρακτηριστικά αλλάξουν, τότε θα αλλάξει και η συμπεριφορά των αγορών. Εκεί ακριβώς είναι η ουσία».

Για την ακρίβεια, όπως αναφέρει ο κ. Γκότσης, τα δύο βασικά στοιχεία για την αξιολόγηση μιας χώρας είναι η βιωσιμότητα του χρέους και η δημιουργία συνθηκών ανάπτυξης μιας οικονομίας. Αν και το δημόσιο χρέος βρίσκεται σε ύψος που το  καθιστά αρνητικό παράγοντα για την αξιολόγηση της χώρας, η κυβέρνηση έχει υποστηρίξει σε κάθε τόνο πως το χρέος είναι βιώσιμο. Το ίδιο το ΔΝΤ μάλιστα έχει έρθει σε αντιπαράθεση με την Ευρώπη για το ζήτημα του ελληνικού χρέους, τονίζοντας πως θα πρέπει να υπάρξει αναδιάρθρωση καθώς δεν είναι βιώσιμο.

«Αυτή είναι και η πρώτη μεγάλη διαφορά του ΣΥΡΙΖΑ από τη σημερινή κυβέρνηση», επισημαίνει ο Χαράλαμπος Γκότσης και συνεχίζει: «Ο ΣΥΡΙΖΑ, αν ερμηνεύω σωστά τους υπευθύνους για την οικονομική πολιτική, δεν έχει πει ποτέ πως θα διαχειριστεί την κατάσταση με τα μεγέθη όπως είναι σήμερα, ούτε προτίθεται να συνεχίσει τη διαχείριση με το ίδιο μείγμα οικονομικής πολιτικής. Αντίθετα έχει επισημάνει πως στόχος του είναι να μειώσει το χρέος, αλλά και να αλλάξει τη δομή της οικονομίας. Αν το χρέος μειωθεί από το 175% για παράδειγμα στο 110% και η οικονομία τεθεί σε τροχιά ενός αξιόπιστου και γιατί όχι φιλόδοξου προγράμματος, τότε οι αγορές θα αντιμετωπίσουν διαφορετικά την Ελλάδα. Εκεί είναι το κλειδί της ιστορίας.

Στις αγορές πρέπει να κάνουμε μια διάκριση. Υπάρχουν οι γύπες, οι βραχυπρόθεσμοι κερδοσκόποι, αλλά υπάρχουν και τα διάφορα ασφαλιστικά ταμεία, που επενδύουν μακροπρόθεσμα σε κρατικά ομόλογα, ώστε να έχουν μια καλή απόδοση με σίγουρο το κεφάλαιό τους. Εμάς μας ενδιαφέρει η τελευταία κατηγορία.  Τα ομόλογα μιας χώρας από αυτήν την κατηγορία επενδυτών αξιολογούνται με βάση την επενδυσιμότητα, δηλαδή την τοποθέτηση κεφαλαίων χωρίς ιδιαίτερο κίνδυνο. Τα ελληνικά ομόλογα βρίσκονται στην κατηγορία ‘σκουπίδια’ και απέχουμε πολύ από το Success Story που αναφέρουν οι κκ Χαρδούβελης και Σαμαράς, οι οποίοι επιχείρησαν να πείσουν τον ελληνικό λαό πως βρισκόμαστε στο τέλος της πορείας και εν πάσει περιπτώσει μας μένουν λίγα βήματα ακόμη για να βγούμε από την αναξιοπιστία και την έλλειψη εμπιστοσύνης. Αυτό δεν ισχύει. Η διαδρομή είναι μεγάλη ακόμη, όσο τα στοιχεία της αγοράς, αλλά και τα θεμελιώδη μεγέθη της οικονομίας, παραμένουν τα ίδια».

Σε αντίθεση με την κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ρίξει το βάρος στο ζήτημα του χρέους. Μια ενδεχόμενη απομείωση του χρέους θα επιβαρύνει με πολύ λιγότερα ποσά τον προϋπολογισμό κατ’ έτος σε σχέση με αυτό που ισχύει σήμερα. «Θα μπορούσε λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ», εξηγεί ο κ. Γκότσης, «να εξοικονομήσει μέχρι και 3,5 δις ετησίως, χρήματα τα οποία θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει σε άλλους τομείς της οικονομίας». «Πρόκειται για ένα επιπλέον ετήσιο ΕΣΠΑ και αυτό σίγουρα θα βοηθήσει στην ανάπτυξη».

Σχετικά με τη δημιουργία συνθηκών ανάπτυξης της οικονομίας, ο κ. Γκότσης σημειώνει: «Αυτό που βλέπουμε αυτή τη στιγμή είναι συνεχείς μειώσεις δαπανών και αυξήσεις φόρων. Για να υπάρξει μια ανάσα θα πρέπει να αντιστραφεί αυτή η πολιτική. Πρέπει να φύγουμε από την οικονομία της προσφοράς και να περάσουμε στην οικονομίας της ζήτησης, πάντα με προσοχή για να μην υπάρξει διαρροή κεφαλαίων  στο εξωτερικό .από αυξημένες εισαγωγές. Ορθώς ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει αύξηση του κατώτατου μισθού, καθώς από μελέτες προκύπτει, πως συνήθως οι χαμηλότερες εισοδηματικά ομάδες είναι και αυτές που δαπανούν τα χρήματά τους στην εγχώρια αγορά, τονώνοντας τη ζήτηση προϊόντων εγχώριας παραγωγής».

Και αν δεν υπάρξει συμφωνία για το χρέος;

Πολλοί ωστόσο διερωτώνται «τι θα συμβεί σε περίπτωση που δεν υπάρξει συμφωνία για μείωση του χρέους;». «Αν ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάσει όχι μόνο μια λύση, αλλά πολλές εναλλακτικές, τότε το πιο πιθανό είναι πως θα υπάρξει κάποια συμφωνία και αυτό θα σημαίνει αυτομάτως πως η Ελλάδα θα βρεθεί σε καλύτερη θέση λόγω των μακροοικονομικών της στοιχείων. Μια τέτοια συζήτηση το πιθανότερο είναι πως θα προκαλέσει κάποια αναταραχή βραχυπρόθεσμα, όμως ούτως ή άλλως η χώρα αυτή τη στιγμή δεν λειτουργεί με τις αγορές. Όμως είναι ανόητο να εγκαλείται επειδή βάζει στο τραπέζι τη μαξιμαλιστική θέση, που είναι το γενναίο κούρεμα στο ονομαστικό μέγεθος. Στις διαπραγματεύσεις ξεκινάει κανείς από τις πιο προχωρημένες απαιτήσεις, για να καταλήξει σε μια συμβιβαστική λύση», απαντάει ο κ. Γκότσης και καταλήγει:

«Αυτό που διαφοροποιεί τον ΣΥΡΙΖΑ είναι πως δεν έχει δεσμευτεί για αυτό το πρόγραμμα και έχει θέσει δύο ζητήματα στο επίκεντρο: την απομείωση του χρέους και ένα πειστικότερο εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης που μπορεί να οδηγήσει σε ανάκαμψη και είναι πιθανότερο να πείσει τους δανειστές αλλά και τις αγορές. Ενδέχεται να υπάρξει μια σκληρή γραμμή από το Βερολίνο και την Άνγκελα Μέρκελ για συνέχιση του προγράμματος λιτότητας, ωστόσο όλες οι αναλύσεις συγκλίνουν πως θα πρέπει να αλλάξει αυτή η πολιτική. Γαλλία, Ιταλία και ΕΚΤ φαίνεται πως δημιουργούν ένα μπλοκ ενάντια στη λιτότητα που προωθεί η Γερμανία. Η οικονομική συγκυρία δεν είναι καλή ούτε για την ίδια τη Γερμανία, η οποία απειλείται με ύφεση και αποπληθωρισμό όπως όλη η Ευρώπη. Πεποίθησή  μου είναι ότι τελικά θα επικρατήσει σύνεση έναντι του θρησκευτικού δογματισμού περί «νοικοκυρεμένων» οικονομικών που μας οδηγεί στα βράχια.  Με όλες αυτές τις αλλαγές  διαμορφώνεται ένα καλύτερο κλίμα και για την Ελλάδα, που θα βοηθήσει στις διαπραγματεύσεις.  Σε αυτό το μπλοκ θα μπορέσει να στραφεί και ο ΣΥΡΙΖΑ ώστε να ενισχύσει την διαπραγματευτική θέση της Ελλάδας και να φέρει θετικά αποτελέσματα».

Αλ. Τσίπρας: Εκλογές για ισχυρή κυβέρνηση που θα διαπραγματευτεί το κούρεμα του χρέους

 

Την ανάγκη να γίνουν εκλογές προκειμένου να αναδειχθεί μία νέα κυβέρνηση που θα έχει νωπή λαϊκή εντολή για να διαπραγματευτεί την αναδιάρθρωση και του κούρεμα του χρέους τόνισε ο Αλέξης Τσίπρας απευθυνόμενος στη συνεδρίαση τη Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ σήμερα το πρωί.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ εκτίμησε ότι οι αγορές στην παρούσα φάση θα είναι εχθρικές προς τη χώρα, επέκρινε τον Σαμαρά για τους χειρισμούς του σχετικά με την περίφημη «έξοδο της χώρας από το ΔΝΤ».

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ είπε ότι από τις εκλογές όσο πιο ισχυρή, ακόμα και αυτοδύναμη, βγει η κυβέρνηση της Αριστεράς, τόσο πιο αποτελεσματική θα είναι η διαπραγμάτευση με τους πιστωτές αλλά και η αντιμετώπιση, της ανθρωπιστικής κρίσης χωρίς  διαπραγματεύσεις. Κάλεσε τις οργανώσεις να συγκροτήσουν ψηφοδέλτια μεγάλης νίκης, ανοικτά στην κοινωνία, πολυσυλλεκτικά και ελκυστικά

 

Ολόκληρο το κείμενο της ομιλίας του, εδώ.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΑΠΟ ΤΟN ΣΥΡΙΖΑ»

 logo_syriza

«Η αντιπολίτευση υπονομεύει ευθέως την σταθερότητα της χώρας» δήλωσε στο υπουργικό συμβούλιο ο Πρωθυπουργός, καταλογίζοντας στον ΣΥΡΙΖΑ το γενικευμένο αρνητικό κλίμα των αγορών τις τελευταίες μέρες.

 

Αντί απάντησης επισημαίνουμε μερικά γεγονότα.

Γεγονός 1

Τα χρηματιστήρια υποχωρούν παγκοσμίως, κάτι που βέβαια δεν οφείλεται στον ΣΥΡΙΖΑ αλλά στη διάχυτη ανησυχία για τις ευρύτερες εξελίξεις στο μέτωπο της οικονομίας. Είναι πλέον υπαρκτός ο κίνδυνος η ευρωπαϊκή οικονομία να διολισθήσει σε βαθύτερη ύφεση το προσεχές διάστημα, μετά και τη δημοσιοποίηση πολύ ανησυχητικών στοιχείων για την ίδια τη γερμανική οικονομία, ενώ το φαινόμενο του αποπληθωρισμού είναι προ των πυλών για το σύνολο της Ευρωζώνης. Παράλληλα, η αναμενόμενη ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των stress tests της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας προκαλεί μεγάλη αβεβαιότητα, λόγω του ενδεχόμενου να προκύψουν σημαντικές κεφαλαιακές ανάγκες για τις ευρωπαϊκές τράπεζες. Τέλος, υπενθυμίζουμε την εξασθένιση των ρυθμών ανάπτυξης της Κίνας και την απόφαση της αμερικάνικης Ομοσπονδιακής Κεντρικής Τράπεζας Fed να διακόψει την παρεχόμενη ρευστότητα, εξελίξεις που επιδεινώνουν την ήδη κακή εικόνα των διεθνών αγορών, καθώς η παγκόσμια ρευστότητα «εξαερώνεται» και η οικονομία μοιάζει κλειδωμένη σε μια «μόνιμη στασιμότητα» (secular stagnation).

 

Γεγονός 2

Διεθνείς επενδυτικοί οίκοι κάποιοι εκ των οποίων τάχθηκαν πρόσφατα υπέρ μιας εκτεταμένης διαγραφής χρέους, λύση που επιδιώκει ο ΣΥΡΙΖΑ σε συνδυασμό με τον τερματισμό της λιτότητας. Παράλληλα, καίτοι γνωρίζουν βέβαια τις δημοσκοπήσεις, που από τα μέσα Σεπτεμβρίου δείχνουν σταθερά μεγάλη διαφορά υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ, οι ίδιοι αναλυτές επισημαίνουν ότι δεν συντρέχουν λόγοι ανησυχίας σε περίπτωση πρόωρων εκλογών. Οι παραπάνω αναφορές δεν προκάλεσαν καμία αντίδραση των αγορών απέναντι στην ελληνική οικονομία.

 

Γεγονός 3

Η αναταραχή στην ελληνική κεφαλαιαγορά, που έχει πάρει τη μορφή μαζικής εξόδου κεφαλαίων, με συνέπεια την κατάρρευση των χρηματιστηριακών αποτιμήσεων και την κατακόρυφη άνοδο των επιτοκίων (yields) των ελληνικών ομολόγων, επήλθε αμέσως μετά την ψήφο εμπιστοσύνης που έλαβε η Κυβέρνηση στη Βουλή. Αυτό που αποτελεί πηγή ανησυχίας για τους οικονομικούς κύκλους, είναι η πρόσδεση της Κυβέρνησης στο “άρμα” της λιτότητας και των πρωτογενών πλεονασμάτων, που έχουν αποτύχει παταγωδώς στους διακηρυγμένους στόχους του προγράμματος, σε συνδυασμό με το ευφυλόγημα για τη “βιωσιμότητα” του χρέους, τη στιγμή που τα πραγματικά δεδομένα αποδεικνύουν ότι η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας είναι τελείως διαφορετική και παραμένει κρίσιμη ή, καλύτερα, εκρηκτική.

 

Γεγονός 4

Σύμφωνα με το κυβερνητικό αφήγημα, η Ελλάδα επρόκειτο μέσα από το Success Story να αποδεσμευτεί πλήρως από τα Μνημόνια. Οι συνεχείς διαψεύσεις των κυβερνητικών ισχυρισμών από την πλευρά του ΔΝΤ και των Ευρωπαίων αξιωματούχων, που ουσιαστικά αναφέρονται σε νέο Μνημόνιο, όποιο όνομα και αν του δώσουν, υπονόμευσαν πλήρως την αξιοπιστία της Κυβέρνησης έναντι των ξένων επενδυτών, οι οποίοι έχουν πλέον κάθε λόγο να θεωρούν ότι οι προβλέψεις της κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου για την πορεία της ελληνικής οικονομίας είναι τόσο αξιόπιστες όσο οι τυμπανοκρουσίες για το «τέλος της εποχής των Μνημονίων».

 

Γεγονός 5

Ειδικά για την καταβαράθρωση του τραπεζικού κλάδου στο χρηματιστήριο, σημαντικό αρνητικό ρόλο έπαιξε η ολέθρια μεθόδευση του Υπουργείου Οικονομικών για τον αναβαλλόμενο φόρο προς όφελος των τραπεζιτών, που προκάλεσε την παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Ευρωπαϊκής Αρχής Τραπεζών. Υπενθυμίζεται ότι μόλις πριν λίγες εβδομάδες τα δύο κόμματα που συγκυβερνούν, ψήφισαν εσπευσμένα στη Βουλή τροπολογία για τον αναβαλλόμενο φόρο και τα χάρισαν όλα στους τραπεζίτες, χωρίς κανένα αντάλλαγμα, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να καλύψουν χωρίς κόστος τις κεφαλαιακές ανάγκες, που θα προκύψουν για τις ελληνικές τράπεζες μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των stress tests της ΕΚΤ στις 26 Οκτωβρίου. Ο ΣΥΡΙΖΑ, που καταψήφισε τη ρύθμιση, αντιπρότεινε σε περίπτωση χρήσης του αναβαλλόμενου φόρου να εκδίδονται μετοχές ισόποσης αξίας υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου, αυξάνοντας τη συμμετοχή του στο μετοχικό κεφάλαιο. Σε ερώτηση των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ αν υπήρχε η σύμφωνη γνώμη των ευρωπαϊκών αρχών για την τροπολογία, που ουσιαστικά χαρίζει στους τραπεζίτες 2 – 3 δις σε βάθος μερικών χρόνων, η απάντηση της Κυβέρνησης ήταν πως υπήρχε συμφωνία. Αυτό, όμως, διαψεύστηκε πανηγυρικά από την πλευρά της ΕΚΤ και της EBA, που θεωρούν ότι αν χρησιμοποιηθεί ο αναβαλλόμενος φόρος με τον τρόπο που ψηφίστηκε, θα αποτελεί κρατική ενίσχυση, ζητώντας από την Κυβέρνηση να αλλάξει το νόμο. Είναι σαφές ότι το κύμα πωλήσεων των τραπεζικών μετοχών οφείλεται σε μεγάλο βαθμό και στους κυβερνητικούς χειρισμούς για τον αναβαλλόμενο φόρο, σε συνδυασμό με φήμες ότι οι τέσσερις συστημικές τράπεζες αναζητούν ιδιωτικά κεφάλαια για νέα ανακεφαλαιοποίηση σε τιμές πολύ χαμηλότερες από τις τρέχουσες, κάτι που θα προκαλέσει υποτιμητική κερδοσκοπία και ζημία (dilution) των σημερινών μετόχων, δηλαδή και του Ελληνικού Δημοσίου.

 

Ο ΣΥΡΙΖΑ καταδικάζει τις συνεχείς προσπάθειες απαξίωσης των μετοχών που ανήκουν στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, δηλαδή στο Ελληνικό Δημόσιο, με την μέθοδο των αυξήσεων μετοχικού κεφαλαίου σε τιμές πολύ χαμηλότερες από τις τιμές κτήσης, αλλά και από τις τρέχουσες χρηματιστηριακές. Παράλληλα, επιφυλασσόμαστε να εξετάσουμε τη δυνατότητα τροποποίησης των σχετικών νομοθετικών ρυθμίσεων, με στόχο την προάσπιση των συμφερόντων του Ελληνικού Δημοσίου.

 

Διαβεβαιώνουμε τις Ελληνίδες και τους Έλληνες ότι μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα αποτελέσει παράγοντα σταθερότητας για την Ελλάδα και την Ευρώπη, καταργώντας τα Μνημόνια και αλλάζοντας την οικονομική πολιτική, διεκδικώντας ταυτόχρονα τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους τους χρέους και την αποπληρωμή του υπόλοιπου με ρήτρα ανάπτυξης, μέσα από την επαναδιαπραγμάτευση των δανεικών συμβάσεων σε ευρωπαϊκό (και όχι διμερές) επίπεδο, στο πλαίσιο ενός συνολικού ευρωπαϊκού σχεδίου για την αντιμετώπιση του δημόσιου και του ιδιωτικού χρέους και τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης, βιωσιμότητας και αειφορίας.

 

17/10/2014

“Μη φοβάστε, νικάμε”

Της Κ.  Ιγγλέζη (βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Χαλκιδικής)

 

ES20141016_10Η Χαλκιδική είναι το κατεξοχήν πεδίο εφαρμογής της νεοφιλελεύθερης κυβερνητικής πολιτικής. Oι νεοφιλελεύθεροι λατρεύουν το κράτος, όταν μπορούν να το ελέγξουν: το χρησιμοποιούν ως μεσάζοντα που μεταφέρει -φτηνά κι αποτελεσματικά- κοινωνική ενέργεια, πόρους και κοινωνικό πλεόνασμα στις πολυεθνικές και τους μετόχους τους.

Η κυβερνητική φιλοσοφία στην περίπτωσή μας συνοψίζεται στο τρίπτυχο:

1. Η προστασία του περιβάλλοντος είναι πολυτέλεια σε καιρούς οικονομικής κρίσης (υπουργός ΠΕΚΑ).

2. Η επένδυση θα διασφαλιστεί με κάθε κόστος (πρωθυπουργός).

3. Δίκιο είναι το δίκιο του επενδυτή (άρρητα αλλά ουσιαστικά).

 

Στο κυβερνητικό αφήγημα ως «περιβάλλον» ορίζεται ένα πράγμα που, όπως τα περισσότερα πράγματα, πουλιούνται και αγοράζονται.

«Ανάπτυξη» είναι η λογιστική οικονομική μεγέθυνση (βλέπε πρωτογενές πλεόνασμα) κι ας έχει διαλυθεί το σύμπαν.

«Επένδυση» είναι η, χωρίς ρίσκο, επιχειρηματική δραστηριότητα, που με την κυβερνητική βοήθεια εξασφαλίζει υπέρογκα κέρδη. Ενας εύκολος τρόπος να αυξήσεις τα κέρδη σου είναι να μειώσεις τα έξοδά σου. Για καλές επενδύσεις λοιπόν, ξεχάστε το Σύνταγμα και τους νόμους, τα ανθρώπινα και τα εργασιακά δικαιώματα, την εταιρική υπευθυνότητα, την ασφάλεια, την προστασία του περιβάλλοντος, τη βούληση των τοπικών κοινωνιών.

«Τοπικές κοινωνίες» είναι κάτι περίεργοι, ενοχλητικοί, ιθαγενείς που προτιμούν το δάσος και το νερό, από την «ανάπτυξη».

Οι ιθαγενείς πρέπει να συμμορφωθούν προς τας υποδείξεις, έστω και με τη βία. Κι επειδή στη δημοκρατία η βία είναι κρατικό μονοπώλιο (και οι επενδυτές σέβονται τη δημοκρατία), αναλαμβάνει η Αστυνομία να συνετίσει και να αναπτύξει τους άγριους ή/και αφελείς ιθαγενείς: οι πάνοπλοι άντρες της ΕΛ.ΑΣ. εισβάλλουν στα χωριά, ρίχνουν άγριο ξύλο, δακρυγόνα, πλαστικές σφαίρες, εξαπολύουν ανθρωποκυνηγητό. Κι ακολουθούν προφυλακίσεις, ανακρίσεις, βίαιη λήψη DNA, προσαγωγές ανηλίκων, παρακολουθήσεις, ασφαλίτες που έχουν γίνει σκιά μας. Τίποτα απ’ αυτά δεν φαίνεται λογικό σε μια δημοκρατική πολιτεία, παρά μόνο αν υποθέσει κανείς ότι η κυβέρνηση θέλει να μας αναπτύξει για το καλό μας κι εμείς δεν το καταλαβαίνουμε με το καλό.

Πολύτιμη, προς αυτή την κατεύθυνση, είναι και η συνδρομή των καθεστωτικών και διαπλεκόμενων ΜΜΕ που με το αζημίωτο στηρίζουν τον «επενδυτή» και την κυβέρνηση. Στην περίπτωση των Σκουριών η προπαγάνδα ξεπέρασε τον εαυτό της, όπως άλλωστε έχουν επισημάνει πολλάκις και τα συνδικαλιστικά όργανα των δημοσιογράφων. Σε στιγμές αλαζονικού παροξυσμού, οι «ενσωματωμένοι» ρεπόρτερ κατάφεραν να… εξαφανίσουν διαδήλωση 25.000 ανθρώπων και συναυλία αλληλεγγύης με 35.000 κόσμο στη Θεσσαλονίκη! Και, αντίστροφα, να παρουσιάζουν ως μαχητικές διαδηλώσεις χιλιάδων ανθρώπων τη σκηνοθετημένη κινητοποίηση της εταιρείας.

Θα μπορούσα να γράφω σελίδες επί σελίδων για το κυβερνητικό αφήγημα, το οποίο η «Εφ.Συν.» έχει αποκαλύψει μ’ ένα πλήθος ρεπορτάζ στη Χαλκιδική. Εχει όμως σημασία να δούμε την ιστορία κι αλλιώς. Να τη δούμε απ’ τα αριστερά.

Φανταστείτε μια συντηρητική κοινωνία, με δεξιές παραδοσιακά καταβολές, χωρίς ισχυρές κοινωνικές δομές, χωρίς εμπειρία αυτοοργάνωσης και κουλτούρα αμφισβήτησης. Φανταστείτε ότι αυτή η κοινωνία βρίσκεται κάποια στιγμή υπό απειλή και με την κυβέρνηση, τον δήμαρχο, την Αστυνομία και τη Δικαιοσύνη απέναντι. Ισως το πιο αναμενόμενο θα ήταν αυτή η κοινωνία να κυνηγούσε το καρότο απ’ το να βιώσει το μαστίγιο. Στη Χαλκιδική η πρόβλεψη ανατράπηκε.

Οι τοπικές κοινωνίες συνειδητοποίησαν ότι ο «επενδυτής» δεν είναι φίλος τους κι ότι το κράτος δεν είναι προστάτης τους. Συνειδητοποίησαν ότι για να επιβιώσουν πρέπει να αντισταθούν. Μπορεί να μην κατονομάζουν τον εχθρό ως καπιταλισμό ή νεοφιλελευθερισμό. Μπορεί να αντιλαμβάνονται την κατάσταση με όρους προσωπικού βιώματος και να μη συνειδητοποιούν ότι, ίσως, αγωνίζονται για όλες τις Σκουριές του κόσμου. Ομως παλεύουν. Επιχειρούν να περπατήσουν έξω από μονόδρομους που στρώνουν άλλοι. Προσπαθούν να συζητήσουν, να καταλάβουν, να δουν τα πράγματα μέσα απ’ τα μάτια του διπλανού. Δρουν και αντιδρούν και συνεχίζουν παρ’ όλα τα αλλεπάλληλα βίαια χτυπήματα. Κυρίως, κατάφεραν να αυτοοργανωθούν, χωρίς ηγέτες, χωρίς εκπροσώπους, χωρίς ανάθεση εξουσίας κι ευθυνών.

Το κίνημα ενάντια στις εξορύξεις στη Χαλκιδική αποδεικνύει τη δύναμη της αλληλεγγύης. Αμφισβητεί έμπρακτα την ίδια τη φιλοσοφία ζωής που επιβάλλει εκβιαστικά η νεοφιλελεύθερη ιδεολογία του καπιταλισμού και του υπερκαταναλωτισμού. Αρνείται τη βάναυση εκμετάλλευση της φύσης και των ανθρώπων από λίγους με μόνο σκοπό το κέρδος.

Είναι πραγματικά ελπιδοφόρο να συνειδητοποιεί η Αριστερά ότι οι βασικές της αρχές (ισότητα, δικαιοσύνη, διάλογος, σεβασμός, προστασία του περιβάλλοντος) αναγνωρίζονται ως θεμελιώδεις από την κοινωνία. Δεν μεταφράζονται, πάντα και άμεσα, σε εκλογική δύναμη αλλά υπάρχουν στην κοινωνία και αναδύονται.

Η Χαλκιδική αποτελεί για τον ΣΥΡΙΖΑ παράδειγμα παραγωγικής ανασυγκρότησης. Η «επένδυση» θα διακοπεί, θα επιδιώξουμε αποχαρακτηρισμό της περιοχής από μεταλλευτική και άμεση προτεραιότητά μας θα είναι η αποκατάσταση της περιοχής που έχει πληγεί. Με κεντρική ιδέα την ήπια και αειφόρο ανάπτυξη, και σε άμεση και ειλικρινή συνεργασία με τις τοπικές κοινωνίες, θα καταφέρουμε να δώσουμε πνοή στον τόπο και να τον αποδεσμεύσουμε από τη… μονοκαλλιέργεια της μεταλλευτικής δραστηριότητας.

Στο χωριό μου, την Ιερισσό, στην κεντρική πλατεία, υπάρχει ένα σύνθημα που λέει «μη φοβάστε, νικάμε». Το κίνημα της Χαλκιδικής θα δικαιωθεί γιατί έχει δίκιο, αρχαίο όσο και το δάσος των Σκουριών, αυτονόητο όσο και το μέλλον των παιδιών μας.

 

Καταγγελία του Συνδικάτου Εργαζομένων ΚΤΕΛ Θεσ/νίκης – Χαλκιδικής, κατά της Διοίκησης – Συνάντηση με κλιμάκιο της Ν.Ε. ΣΥΡΙΖΑ Χαλκιδικής

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Ν.Ε. ΣΥΡΙΖΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

Με στελέχη της Ν.Ε. ΣΥΡΙΖΑ Χαλκιδικής και τον συντονιστή της Κ. Γκοντίνο, συναντήθηκαν χθες (14/10) στα Ν. Μουδανιά, αντιπροσωπεία του Συνδικάτου Εργαζομένων στα ΚΤΕΛ Θεσ/νίκης – Χαλκιδικής και εργαζόμενοι.

Οι εργαζόμενοι, ενημέρωσαν τα στελέχη της Ν.Ε. για την τρομοκρατική και εκβιαστική τακτική της Διοίκησης απέναντι τους και τις μεθοδεύσεις που μετέρχεται για απολύσεις, μειώσεις μισθών και κατάργηση επιδομάτων.

Η Ν.Ε. ΣΥΡΙΖΑ Χαλκιδικής, εξέφρασε την συμπαράστασή της στον αγώνα τους και μάλιστα ανέλαβε την υποχρέωση να δώσει έκταση στην δημοσιότητα του θέματος που αφορά και ολόκληρη την κοινωνία, να το προωθήσει σε κοινοβουλευτικό και Περιφερειακό επίπεδο.

Το Γραφείο Τύπου της Ν.Ε. ΣΥΡΙΖΑ Χαλκιδικής


Η ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ:

Με την παρούσα επιστολή που απευθύνεται σε κάθε Δημόσια Αρχή και κάθε φορέα που υπό οποιαδήποτε αρμοδιότητα έχει υποχρέωση να ενεργήσει για την προάσπιση της νομιμότητας, θέλουμε να ΚΑΤΑΓΓΕΙΛΟΥΜΕ τη ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΚΤΕΛ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ που αφού επί δύο και πλέον έτη απέτυχε να κάμψει την αντίσταση του Σωματείου μας, στην προσπάθειά της να καταλύσει θεμελιώδη εργασιακά μας δικαιώματα, δεν δίστασε, παραβιάζοντας για άλλη μια φορά το Νόμο, να απομακρύνει κακήν κακώς τον Πρόεδρο του Σωματείου μας Ιωάννη Πήτα, και μάλιστα, με τον πλέον ατιμωτικό για έναν έντιμο και ευσυνείδητο εργαζόμενο τρόπο.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΤΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΚΤΕΛ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ, που από τη μια πλευρά παραβιάζει ασύστολα τις διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας – γεγονός που επανειλημμένα και με στοιχεία έχουμε αναφέρει και αποδείξει στις αρμόδιες Αρχές – από την άλλη, έχει επιδοθεί σ΄ έναν ανελέητο και ανήθικο αγώνα, σε βάρος των εκπροσώπων του Σωματείου μας, επειδή εξακολουθούν απτόητοι να αντιστέκονται στις αντεργατικές επιδιώξεις τους.

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΚΤΕΛ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ :

Αφού δεν κατάφερε να απολύσει εννέα (9) συναδέλφους την Άνοιξη του 2012, καθώς με την αμέριστη συμπαράσταση του Σωματείου μας, οι απολύσεις τους ακυρώθηκαν με σειρά δικαστικών αποφάσεων.

Αφού δεν κατάφερε να κάμψει το ηθικό των εργαζομένων της επιχείρησης, ζητώντας την ποινική δίωξη του 1/3 των μελών του Σωματείου μας για ανύπαρκτα αδικήματα και με απώτερο σκοπό την καταγγελία των συμβάσεων εργασίας τουςχωρίς αποζημίωση.

Αφού δεν κατάφερε να επιβάλλει την υποταγή και τη σιωπή στα μέλη του Σωματείου μας, άλλοτε κινώντας πειθαρχικές διαδικασίες για ανύπαρκτα παραπτώματα και άλλοτε ζητώντας με κατασκευασμένες και ψεύτικες κατηγορίες την ποινική δίωξη προσώπων και συναδέλφων που συνέδραμαν ουσιαστικά στη δικαίωση των απολυμένων στα Δικαστήρια.

Αφού δεν μπόρεσε να επιβάλλει παράνομα και εκβιαστικά σύστημα εκ περιτροπής απασχόλησης στο προσωπικό της επιχείρησης, καθώς και πάλι το Σωματείο μας αντέδρασε συντονισμένα και άμεσα, ενώέπειτα από την προσφυγή των μελών μας στη Δικαιοσύνη,πέτυχε να ματαιώσει και αυτό το σχέδιο της εργοδοσίας.

Αφού δεν κατάφερε να γονατίσει οικονομικά και να εξουθενώσει τα μέλη του Σωματείου που αντιδρούν, ώστε να τα υποχρεώσει να προσφεύγουν στα Δικαστήρια, για να διασφαλίζουν τόσο τα στοιχειώδη εργασιακά τους δικαιώματα, όσο και την προστασία της αξιοπρέπειάς τους.

Αφού όλο αυτό το χρονικό διάστημα των 2 ½ και πλέον ετών έχει εξαντλήσει κάθε προσπάθεια, ώστε να καθυποτάξει το προσωπικό της επιχείρησης, δημιουργώντας σκόπιμα κλίμα φόβου και ανασφάλειας.

ΤΕΛΙΚΑ, την ίδια στιγμή που κάλεσετη Διοίκηση του Σωματείου μας σε «νέες» διαβουλεύσεις – παρωδία, αναζητώντας τη συναίνεσή μαςστην απόλυση οκτώ (8) συναδέλφων εισπρακτόρων, προέβη – με ξεκάθαρο στόχο την αποτροπή της αντίστασής μας – στην τελική φάση του σχεδίου που από καιρό είχε μεθοδεύσει, για να διαλύσει το μοναδικό της αντίπαλο :

Στις 7.10.2014 η ΔΙΟΙΚΗΣΗ του ΚΤΕΛ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣκοινοποίησε με δικαστικό κλητήρα την απόλυση του Προέδρου του Σωματείου μας Ιωάννη Πήτα, χωρίς καμία προηγούμενη ενημέρωση και χωρίς να έχει προσφύγει στην Επιτροπή Προστασίας Συνδικαλιστικών Στελεχών, προφασιζόμενη την υποβολή μήνυσης σε βάρος του για ανύπαρκτα αδικήματα.

Αδικήματα που οι κύριοι της ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ όχι μόνον γνωρίζουν ότι δεν τελέστηκαν, αλλά στοχεύοντας ξεκάθαρα στην πρόκληση πανικού, για να περάσουν «αναίμακτα» τα σχέδιά τους, δεν δίστασαν να εξευτελίσουν έναν έντιμο άνθρωπο, έναν βιοπαλαιστή οικογενειάρχη, του οποίου την αξία, την ηθική και την τιμιότητα κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει. Για το λόγο αυτό, δεν είχαν το σθένος καν να υποστηρίξουν το σαθρό κατηγορητήριο και τη λάσπη που εκτόξευσαν σε βάρος του, ενώπιον της Επιτροπής Προστασίας Συνδικαλιστικών Στελεχών, στην οποία προεδρεύει εκπρόσωπος της Δικαστικής Εξουσίας, αφού λόγω του σύντομου χρόνου εκδίκασης της προσφυγής τους, δεν θα μπορούσαν να τον κρατήσουν μακριά από την εκπροσώπησή μας.

Έπειτα και από αυτή την ενέργεια της Διοίκησης του ΚΤΕΛ Χαλκιδικής, το Σωματείο μας, έχοντας βαθιά συναίσθηση του συνδικαλιστικού του καθήκοντος, αλλά και της αποστολής που υπηρετεί, όχι μόνον δεν θα υποταχθεί σε οποιαδήποτε προσπάθεια τρομοκράτησης των μελών και της Διοίκησης της εργοδοσίας, αλλά θα συνεχίσει με όλες τις δυνάμεις και τα μέσα που διαθέτει τον αγώνα της προάσπισης των εργασιακών δικαιωμάτων και της συμπαράστασης σε κάθε μέλος που μπαίνει στο στόχο της εξόντωσης.

Θεσσαλονίκη, 15Οκτωβρίου 2014

ΓΙΑ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ

Η ατζέντα και η γλίτσα

Του ΣΤΑΘΗ (enikos.gr)

Η ατζέντα και η γλίτσα

Η κυρία Βούλτεψη έχει κουρνιάσει πάνω απ’ τα ΑΤΜ σαν νυχτερινή κουκουβάγια και κρώζει ότι θα μας φάει τα λεφτά ο λήσταρχος Παπαδημούλης.

 Ο κ. Πάγκαλος δηλώνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πυρπόλησε τους συμπολίτες μας στη Μαρφίν, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει εθνικιστική ιδεολογία και ότι «έχει κοινή βάση συνεννόησης με τη Χρυσή Αυγή». Προσέτι, ο κ. Πάγκαλος αποφάνθηκε ότι αν ο ΣΥΡΙΖΑ κερδίσει τις εκλογές, τότε «οι οπαδοί του Αλέξη Τσίπρα θα είναι στον δρόμο, θα καίνε και θα σκοτώνουν». Τα προειρημένα, του κ. Πάγκαλου, επιβεβαιώνει με το κύρος του και ο κ. Αδωνις Γεωργιάδης. Ενώ η κυρία Μισέλ Ασημακοπούλου προχωράει ακόμα παραπέρα, διακριβώνοντας «μια συμμαχία ολέθρου ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, Χρυσής Αυγής».

 Είναι όλα αυτά «ατζέντα» πολιτικής για τα προβλήματα που ταλανίζουν τον λαό και τη χώρα; Οχι, είναι μια παγίδα. Που σε τυλίγει σε μια κόλλα χαρτί. Ή μάλλον ένα μάτσο κουρελόχαρτα που υπέχουν θέση κωλόχαρτων. Σε αυτό το επίπεδο όταν κινείται η πολιτική αντιπαράθεση, κάθε λύση παγιδεύεται από το πρόβλημα.

Αλήθεια, ποια είναι η πολιτική ατζέντα σήμερα; Δεν είναι η ανεργία και η φτώχεια; δεν είναι τα «κόκκινα» δάνεια και η απονεκρωμένη αγορά; Αντί λοιπόν να ομιλούμε για αυτά (και χίλια ακόμα τέτοια), υπάρχουν στελέχη της Αριστεράς, εν προκειμένω του ΣΥΡΙΖΑ, που παρασύρονται (όταν δεν τις προκαλούν) σε συζητήσεις γλίτσας. Κι έτσι εισέρχεται ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια γενίκευση του χάους. Αίφνης ο κ. Κουβέλης ενθυμείται τα δάνεια των κομμάτων (Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ) με τα οποία συγκυβέρνησε, ενώ ο Αριος στον πτωχοπροδρομικό ελιτισμό του κ. Σταύρος Θεοδωράκης ακυρώνει τη συνάντησή του με τον κ. Τσίπρα επειδή ο τελευταίος συναντήθηκε με τον «ψεκασμένο» κ. Καμμένο.

Ποιον βολεύει η μεταφορά της πολιτικής «ατζέντας» σε τέτοιο γελοίο επίπεδο; Τους πολίτες που πάει να τους φάει η τράπεζα το σπίτι ή τα ντόμπερμαν της προπαγάνδας; Και ποια είναι η «ατζέντα» της Αριστεράς; η υπεράσπιση του σπιτιού που κινδυνεύει, ή ο σκυλοκαυγάς με τα ντόμπερμαν περί της ψήφου τάδε υπό τη δείνα προϋπόθεση; Αλήθεια είναι κουκιά οι ανεξάρτητοι βουλευτές; Αλήθεια το επίδικον είναι τι θα ψηφίσουν στην προεδρική εκλογή και όχι τι ψήφισαν και τι ψηφίζουν για τους εφαρμοστικούς νόμους;

Η Αριστερά δημιούργησε χρήσιμη πολιτική ατζέντα, εισηγούμενη νομοσχέδια όπως η επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ, διακηρύσσοντας πρόγραμμα αντιμετώπισης των συνεπειών της φτώχειας -ο κ. Τσίπρας στη Θεσσαλονίκη- καθώς κι ένα μίνιμουμ σχέδιο για την ανατροπή της φοράς των πραγμάτων, στην πραγματική οικονομία.

Ποιον βολεύει η κατασίγαση της συζήτησης για αυτά και άλλα εξίσου σοβαρά θέματα; Ποιος ωφελείται απ’ τη μεταφορά της συζήτησης σε επίπεδο γλίτσας;

Σήμερα, το παραμύθι της κυβέρνησης για έξοδο απ’ το Μνημόνιο, για διευθέτηση του χρέους και για επάνοδο στις αγορές τρώει σφαλιάρες από παντού. Από το ΔΝΤ. Απ’ το Βερολίνο. Απ’ τις αγορές.

Αθλια σοφίσματα, όπως για το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, διαγωνίζονται σε πονηρία βρωμοδουλειές όπως ο ΕΝΦΙΑ ή η φορολόγηση ακόμα και της πείνας. Αυτή είναι η «πραγματική ατζέντα» και για αυτήν πρέπει να «τρελάνει στη νομιμότητα» ο ΣΥΡΙΖΑ τη Βουλή και την κυβέρνηση. Δεν λέω για το ΚΚΕ, διότι το κόμμα αυτό «λείπει απ’ το σπίτι για δουλειές» στο υπερπέραν. Οι υπόλοιποι όμως έχουν χρέος απέναντι στον λαό να προωθούν τη δική του «ατζέντα» κι όχι να παγιδεύονται στην «ατζέντα» του κατιμά και της γλίτσας. Ή μήπως θεωρούμε χαζό τον ελληνικό λαό; Δεν ξέρει ο λαός τι εστί Διαπλοκή; Δεν ξέρει ότι όσα λεφτά χρωστούν δημοσιογραφικοί οργανισμοί όπως ο ΔΟΛ και ο Πήγασος, «κόστισε» η περικοπή επικουρικών συντάξεων; Δεν ξέρουν οι Ελληνες για τη Ζήμενς, τη Ντόυτσε Τέλεκομ, τα υποβρύχια, τους Ολυμπιακούς Αγώνες, το Χρηματιστήριο, τα ομόλογα, τη Χόχτιφ, την απώλεια εθνικών πόρων, τη μείωση μισθών και συντάξεων; την υποτέλεια;

   δεν ξέρουν οι Ελληνες τι έχει γίνει και τι γίνεται; από το εάν θα χρηματισθεί κάποιος για να ψηφίσει κάτι περιμένουν να μάθουν; Υπήρξαν χρηματισμοί; υπήρξαν! απεδείχθησαν; όχι! Διότι οι χρηματισμοί δεν γίνονται στη Μέση Οδό, ούτε στη μέση στο παζάρι. Θα υπάρξουν χρηματισμοί; θα υπάρξουν! Αυτό όμως είναι μια πολιτική εκτίμηση. Που δεν χρειάζεται να υποστηριχθεί και από μια δικαστική απόφαση. Αλίμονο αν οι πολιτικές εκτιμήσεις, προτάσεις, υποθέσεις, τοποθετήσεις χρειάζονταν εισαγγελική επικουρία ή έγκριση! Να λείπουν λοιπόν οι άγονοι αγώνες (πόσω μάλλον η αναγόρευση της γλίτσας σε στίβο). Η πολιτική δεν είναι θέμα Δικαιοσύνης (ως εξουσίας), όσο κι αν αρκετές πολιτικές πράξεις εμπίπτουν στην αρμοδιότητά της.

Είναι άλλο (με δυο λόγια και για να εξηγούμεθα) πολλές πολιτικές πράξεις (όπως πολλές απ’ τις ως άνω προαναφερόμενες) να φθάσουν στη δικαστική τους διερεύνηση, κι άλλο να ασκείται η πολιτική με δικανικούς όρους.

Στοιχεία για τον εισαγγελέα έχουμε όλοι μας και πρώτα απ’ όλα τη φτώχεια μας. Η αναίρεση όμως αυτής της φτώχειας είναι ζήτημα πολιτικής πάλης, ταξικής πάλης κι όχι δικαστικής απόφασης. Διότι ο δικαστής εφαρμόζει τους νόμους που η πολιτική εξουσία καθιερώνει. Τα έχουμε πει χίλιες φορές: η ύστατη καταφυγή ενός πολίτη είναι ο φυσικός του δικαστής. Και η υπέρτατη εξουσία της ταξικής πολιτικής είναι να διαμορφώνει το νομικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται ο δικαστής. Τελεία. Το γεγονός ότι ενίοτε δικαστικές αποφάσεις δικαιώνουν πρόσωπα, ακόμα και τάξεις, πάλι η πολιτική το διαχειρίζεται (όπως προσφάτως με τις καθαρίστριες ή τους στρατιωτικούς διαπιστώσαμε).

Συνελόντι ειπείν, ίσως κάποτε υποθέσεις όπως του Χρηματιστηρίου, ή των υποβρυχίων, ή του Μνημονίου, να φθάσουν στα δικαστήρια και στα ειδικά δικαστήρια, όμως αυτό θα είναι θέμα πολιτικής βούλησης. Εν προκειμένω πολιτικής βούλησης που θα εξυπηρετεί μια ανάγκη. Μια λαϊκή ανάγκη. Διότι χωρίς την κάθαρσή της η Υβρις θα συνεχίζεται.

  Συνεπώς, τα ψαράκια που υποστηρίζουν τους καρχαρίες θα βρουν τη μοίρα τους. Το θέμα είναι να πληρώσουν για τα έργα τους οι καρχαρίες. Οχι ότι τα ψαράκια δεν έχουν τις ευθύνες τους, αλλά οι καρχαρίες είναι

που εξουσιάζουν – νομοθετούν – και δικάζουν. Μην κρυβόμαστε πίσω απ’ το δάκτυλό μας. Είναι σπάνιες οι φορές που στην αστική δημοκρατία λειτουργεί η διάκριση των εξουσιών (κι αυθύπαρκτη λάμπει η Δικαιοσύνη), πόσω μάλλον στην εκφυλισμένη αστική δημοκρατία που ρέπει προς την τυραννίδα. Η «ατζέντα» της γλίτσας βολεύει την τυραννίδα. Η «ατζέντα» της επιστροφής του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ και βλέπουμε βολεύει τον λαό.

Δεν νομίζω ότι η επιλογή είναι δύσκολη για την Αριστερά…

Ερώτηξις…

.

“Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι θεσμικό κόμμα” – “Ένοπλες συνιστώσεις του ΣΥΡΙΖΑ” – “Πολιτική αστάθεια, το σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ” – “Ο ΣΥΡΙΖΑ φταίει που πέφτει το χρηματιστήριο”…

Θέλει πολύ, να σκεφτεί κανείς ότι αυτοί, μας “πάνε” για “εκτός νόμου”;

.

ΑΦΙΣΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ

 

Στα πλαίσια της ενημέρωσης των πολιτών για την επικινδυνότητα των εξορυκτικών δραστηριοτήτων της καναδικής εταιρείας ELDORADO GOLD στην Β.Α. Χαλκιδική σας προσκαλούμε σε ημερίδα με θέμα:

Φράγματα-Λίμνες μεταλλευτικών αποβλήτων
“Ωρολογιακές βόμβες” στον τόπο μας

Η ημερίδα θα λάβει χώρα στο Πολιτιστικό Κέντρο Ιερισσούτην Κυριακή 19 Οκτωβρίου στις 11:00 πμ

Εισηγητές

Τριανταφυλλίδης Γιώργος, Λέκτορας Πολυτεχνικής σχολής ΑΠΘ

Τόλης Παπαγεωργίου, Πολιτικός Μηχανικός

Γιάννης Βεργίνης, Πτυχιούχος Ορυκτολόγος

Παρεμβάσεις:

Χουλιάρας Γεράσιμος, Σεισμολόγος, ερευνητής Εθνικού Αστεροσκοπείου

Μπένος Αλέξης, Καθηγητής Κοινωνικής Ιατρικής Α.Π.Θ.

Αρχιμανδρίτης Χριστόδουλος

 

 

Επιτροπές Αγώνα Χαλκιδικής-Θεσσαλονίκης
ενάντια στην εξόρυξη χρυσού

To 1% των Ελλήνων κατέχει το 56% του πλούτου της χώρας

Στοιχεία για την υπερσυγκέντρωση του πλούτου στην Ελλάδα αλλά και σε όλο τον πλανήτη παρουσιάζει η τελευταία έκθεση της ελβετικής τράπεζας Credit Suisse. Σύμφωνα με τα στοιχεία το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού κατέχει το 48% του παγκόσμιου πλούτου, ενώ στην Ελλάδα το 1% συγκεντρώνει το 56,1% του εγχώριου πλούτου. Η τράπεζα προειδοποιεί πως η αύξηση της ανισότητας μπορεί να οδηγήσει σε μια νέα ύφεση.

Τα στοιχεία για την Ελλάδα καταδεικνύουν πως το 1% ενισχύθηκε την περίοδο της κρίσης. Ειδικότερα το πλουσιότερο 1% των Ελλήνων κατείχε το 2000 το 54,1% του πλούτου, το 2007 το 48,6%, ενώ το 2014 το 56,1%.

Στην έκθεση, που δημοσιεύτηκε στον Guardian, αναφέρεται πως ο παγκόσμιος πλούτος έχει αυξηθεί σε νέο επίπεδο ρεκόρ των 263 τρις δολαρίων, σημειώνοντας ετήσια άνοδο 20,1 τρις, τη μεγαλύτερη από το 2007. Όπως σημειώνεται στην έκθεση «συνολικά το φτωχότερο 50% του παγκόσμιου πληθυσμού κατέχει λιγότερο από 1% του συνολικού πλούτου. Στον αντίποδα, το πλουσιότερο 10% κατέχει το 87% του παγκόσμιου πλούτου και το κορυφαίο 1% διαθέτει το 48,2% των παγκόσμιων στοιχείων ενεργητικού».

Σύμφωνα με την Ημερησία, οι αναλυτές της ελβετικής τράπεζας διαπιστώνουν πως κατά τη διάρκεια του περασμένου αιώνα οι διαφορές στον πλούτο συρρικνώθηκαν στις χώρες με υψηλά εισοδήματα, αλλά η τάση αυτή μπορεί να έχει αρχίσει να αντιστρέφεται. Η ανισότητα υποχώρησε ανεπαίσθητα σε πολλές χώρες πριν από την οικονομική κρίση, αλλά τείνει να αυξάνεται από το 2008 και έπειτα, ιδιαίτερα στον αναπτυσσόμενο κόσμο.

Το μεγαλύτερο μέρος του πλούτου των νοικοκυριών (34,7%) συγκεντρώνεται, σύμφωνα πάντα με την έκθεση, στη Βόρεια Αμερική. Η Ευρώπη βρίσκεται στη δεύτερη θέση με 32,4% και ακολουθεί η περιοχή της Ασίας και του Ειρηνικού (χωρίς την Κίνα), με 18,9%. Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα της Ημερησίας, ο συνολικός πλούτος την Κίνα αυξήθηκε κατά 715 δισεκατομμύρια δολάρια ή 3,5% μέσα σε έναν χρόνο. Υποχώρηση καταγράφεται στην Ινδονησία (-260 δισεκ. δολάρια), στην Αργεντινή και τη Ρωσία (-135 δισεκ. δολάρια στην καθεμία) και την Τουρκία (-100 δισεκ. δολάρια).

Σχετικά με τους εκατομμυριούχους, οι ΗΠΑ φιλοξενούν στο έδαφός τους το 41% των ανθρώπων η περιουσία των οποίων ξεπερνά το 1 εκατομμύριο δολάρια, ενώ συνολικά ο αριθμός των εκατομμυριούχων στον κόσμο θα φτάσει τα 53,2 εκατομμύρια το 2019. Οι πέντε πλουσιότερες χώρες όσον αφορά τον μέσο πλούτο ανά ενήλικο κάτοικο είναι κατά σειρά η Ελβετία, η Αυστραλία, η Νορβηγία, οι ΗΠΑ και η Σουηδία.

Η κυβέρνηση παραδίδει στον ΣΥΡΙΖΑ καμένη γη.

Του Σ. Kούλογλου (tvxs.gr)

 

Μια παράγραφος του Business Insider αρκεί να συνοψίσει την νέα κρίση στην οποία μπαίνει η χώρα: «Μετά το ξέσπασμα του Έμπολα, την φρίκη των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους, την επιβράδυνση της Κίνας, την Ουκρανία, την επιδείνωση της γερμανικής οικονομίας, ο κόσμος είναι αντιμέτωπος για άλλη μια φορά με την Ελλάδα».

Για μια ακόμη φορά, το σάπιο πολιτικό σύστημα της χώρας δίνει μια πισώπλατη μαχαιριά στην εθνική οικονομία. Συνηθίζει άλλωστε να υπονομεύει την χώρα, ακριβώς κάθε 5 χρόνια. Το 2004 ήταν η διαβόητη απογραφή των Αλογοσκούφη – Καραμανλή που εξέθεσε την Ελλάδα διεθνώς, για μικροκομματικούς λόγους. Το πληρώνουμε ακόμη. Το 2009, για να περάσει τα μέτρα λιτότητας ενώ μας είχε διαβεβαιώσει μερικές μέρες πριν ότι λεφτά υπάρχουν, ο Γ. Παπανδρέου φούσκωσε το έλλειμμα και το διαλάλησε σε όλο τον κόσμο. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά.

Πέντε χρόνια αργότερα, για να ξεφύγει από την οδυνηρή πολιτικά θέση στην οποία είχε βρεθεί εφαρμόζοντας μια καταστροφική πολιτική και να παραμείνει στην εξουσία, η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου άρχισε να κάνει λόγο για έξοδο από το μνημόνιο και προσφυγή στον δανεισμό από τις αγορές: οι τελευταίες απάντησαν στέλνοντας το επιτόκιο δανεισμού στα ύψη και το χρηματιστήριο στα Τάρταρα. Οι πολύχρονες προσπάθειες των επιχειρήσεων να αντλήσουν κεφάλαια από το Χρηματιστήριο θυμίζουν πλέον τον Σισύφειο μύθο.

Ζούμε ξανά μέρες 2010. Τότε που, στις αρχές της χρονιάς, η κυβέρνηση Παπανδρέου ζητούσε από τις Βρυξέλλες και την Μέρκελ εκείνο το περίφημο «πιστόλι» που θα έβαζε πάνω στο τραπέζι: μια δήλωση υποστήριξης στην Ελλάδα που θα καθησύχαζε τις αγορές. Να τι έγραφε αργά χθες το «Βήμα» για την κυβέρνηση Σαμαρά για το νέο κραχ: «Πληροφορίες αναφέρουν ότι ζητήθηκε παρασκηνιακώς ένα σήμα εμπιστοσύνης από τις ευρωπαϊκές αρχές και ελπίζεται ότι οι Βρυξέλλες θα ανταποκριθούν».

Όπως και το 2010, αν ανταποκριθούν θα το κάνουν με αντάλλαγμα. Τότε ήταν η υπογραφή των δανειακών συμβάσεων με τα υψηλότατα επιτόκια και των καταστροφικών μνημονίων, τώρα θα είναι η πιστή εφαρμογή τους. Το υπουργείο Οικονομικών δείχνει πλέον αποφασισμένο να εφαρμόσει όλα τα προαπαιτούμενα που ζητά η τρόικα, από το ασφαλιστικό και τις εργασιακές σχέσεις μέχρι τις χιλιάδες – και πρόσθετες για το 2015 – απολύσεις στο Δημόσιο.

Η παραπαίουσα κυβερνητική πλειοψηφία δεν θα αντέξει σε νέα μέτρα. Πιθανότατα θα καταρρεύσει πριν τις αρχές του 2015, όταν αναπόφευκτα θα ήταν υποχρεωμένη να προκηρύξει  πρόωρες εκλογές λόγω της αδυναμίας εκλογής προέδρου της Δημοκρατίας. Όποτε και να επέλθει το μοιραίο δεν θα έχει να παραδώσει στην αριστερά παρά καμένη γη. Γιατί η κυβέρνηση της αριστεράς ίσως δεν θα είναι σε θέση ούτε να εκδώσει ένα ομόλογο εξάμηνης διάρκειας. Την ίδια στιγμή που  οι επιχειρήσεις, αν δεν μπορούν να αντλήσουν κεφάλαια από το Χρηματιστήριο, δεν θα μπορούν να κάνουν ούτε επενδύσεις, ούτε προσλήψεις.

Αν τα πράγματα συνεχίζουν να κινούνται στην ίδια κατεύθυνση, μπαίνουμε σε μια έκτακτη κατάσταση οικονομικής και πολιτικής ανωμαλίας. Πράγμα που, για τον ΣΥΡΙΖΑ, κάνει επιτακτική την ανάγκη ολοκλήρωσης του σχεδίου για την αντιμετώπιση – και των νέων – προβλημάτων, την επανεκκίνηση της οικονομίας αλλά και την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.

Δήλωση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ, Π. Κουρουμπλή για την παρουσίαση του πιλοτικού προγράμματος της κυβέρνησης για το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα

koyroymplhs-thumb-largeΤο να συμφωνούμε όλοι ότι υπάρχει πράγματι ακραία φτώχεια από την οποία υποφέρουν χιλιάδες οικογένειες και να μην προσποιούμαστε ότι η πείνα είναι άσκηση με σκοπό τον διαλογισμό είναι όντως μια σημαντική κατάκτηση για την πολιτική συνεννόηση στη χώρας μας. Έπεται ότι, εν μέσω της βαθύτατης αυτής κρίσης, η απόλυτη προτεραιότητα της πολιτικής οφείλει να είναι η αναχαίτιση αυτού του φαινομένου, ακόμα κι από το υστέρημα της οικονομίας.

Η κυβέρνηση σήμερα προχώρησε στην παρουσίαση του πολυδιαφημισμένου πλην χρήσιμου στη βάση του πιλοτικού προγράμματος για το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα, το οποίο είχε προαναγγελθεί προ ετών. Θα όφειλε ο καθένας, όσο κι αν διαφωνεί με τις πολιτικές της, να χαιρετίσει αυτή την προσπάθεια, αν είχαν τηρηθεί κάποιες αναγκαίες προϋποθέσεις και στοχεύσεις. Όμως η κυβέρνηση:

1) Δεν μας είπε αν διαθέτει επεξεργασμένο εθνικό σχέδιο αναχαίτισης και καταπολέμησης της φτώχειας.

2) Ψήφισε νόμο για πιλοτικό πρόγραμμα, όμως δεν έχει φέρει προς ψήφιση νόμο για ολοκληρωμένο πανελλαδικό πρόγραμμα. Τι θα γίνει μετά τον Μάρτιο, που λήγει το πιλοτικό πρόγραμμα;

3) Δεν μας έχει πει ποια είναι η μεθοδολογία της για τον υπολογισμό των δικαιούχων προσώπων και ποιες οι ομάδες στόχου του προγράμματος.

4) Δεν έχει συμπεριλάβει στο κατατεθέν σχέδιο προϋπολογισμού συγκεκριμένο κονδύλι για την υλοποίηση ενός εθνικού προγράμματος.

5) Άφησε υπονοούμενα ότι οι σχετικές δαπάνες θα καλυφθούν από το πρόγραμμα ΕΣΠΑ 2014-2020. Αυτά αφορούν καλόπιστους ή αφελείς διότι το ΕΣΠΑ καλύπτει υπηρεσίες ή υποδομές και όχι επιδόματα.

6) Ανέθεσε τη μελέτη αυτού του προγράμματος στην Παγκόσμια Τράπεζα αντί ποσού 2 εκατ. ευρώ. Δεν υπάρχουν πανεπιστήμια ή ερευνητικά κέντρα στην Ελλάδα που θα μπορούσαν να αναλάβουν την εκπόνησή της;

7) Δεν έχει εξηγήσει επαρκώς ποιος είναι ο αποτελεσματικός μηχανισμός διά του οποίου οι κοινωνικές μεταβιβάσεις θα καταλήγουν στους πραγματικούς δικαιούχους και δεν θα σπαταλώνται στη διαδρομή. Συγκεκριμένα, δεν έχει γίνει προετοιμασία σε επίπεδο οργάνωσης και στελέχωσης των δήμων, ώστε να οργανωθεί ένα αξιόπιστο δίκτυο παρέμβασης και ένας μηχανισμός αξιολόγησης και εποπτείας με αντικειμενικά και όχι με πελατειακά κριτήρια.

8) Οφείλει από το πιλοτικό στάδιο ακόμα να προβλέψει και να μεριμνήσει για τυχόν αρνητικές συνέπειες για τους λήπτες του επιδόματος (π.χ. κοινωνικό στίγμα).

Το Γραφείο Τύπου

Λιτότητα για όλους, πλην της ΝΔ…

Από το “kokkino.gr”
Δάνειο 14,6 εκατ. ευρώ πήρε το 2013 η ΝΔ ενώ αδυνατεί να εξυπηρετήσει παλαιότερα χρέη 146 εκατ. ευρώ αποκάλυψε ο ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή  
Νέα αποκάλυψη του ΣΥΡΙΖΑ χθες στη Βουλή κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για τα οικονομικά και τη χρηματοδότηση των κομμάτων. Όπως γνωστοποίησε ο γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Βούτσης, η ΝΔ έλαβε  δάνειο το 2013 ύψους 14,6 εκ. ευρώ ενώ ταυτόχρονα αδυνατεί να εξυπηρετήσει το υπέρογκο χρέος των 146 εκατ. ευρώ.

Την αποκάλυψη παραδέχτηκε εμμέσως ο υπουργός Εσωτερικών Αργύρης Ντινόπουλος δηλώνοντας ότι «όποια δάνεια έχει πάρει η Ν.Δ. τα έχει πάρει με διαφάνεια και ότι εξυπηρετεί και τα δάνεια και τα χρέη της».

Με παρέμβασή του ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ, Φώτης Κουβέλης ζήτησε ενημέρωση για τις δανειοδοτήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ που έκανε λόγο για «πρόσδεση μεγάλου μέρους του πολιτικού συστήματος σε συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα» και προνομιακή αντιμετώπιση κομμάτων με «αντάλλαγμα την εύκολη πρόσβαση στις δημόσιες προμήθειες».  – See more at: http://stokokkino.gr/article/12779/Litotita-gia-olous-plin-tis-ND#sthash.XIfSzJIe.dpuf

Το μνημόνιο δεν έχει ημερομηνία λήξης

Από το Left.gr

 

 

Το προσχέδιο του Κρατικού Προϋπολογισμού 2015 που κατατέθηκε πρόσφατα στη Βουλή, χρησιμοποιήθηκε επικοινωνιακά από τους υπουργούς και τους βουλευτές της συγκυβέρνησης στη συζήτηση για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης, με διαβεβαιώσεις περί τέλους του μνημονίου, επιστροφής στην ανάπτυξη, κάλυψης των στόχων κλπ.
Οι βασικές υποθέσεις της κυβέρνησης  και των δανειστών  για την πορεία της οικονομίας, είναι ότι το 2014 θα παρατηρηθεί σταθεροποίηση (μικρή αύξηση του ΑΕΠ κατά 0,6%) και ότι από του χρόνου η οικονομία θα επιτύχει υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης (2,9%), με ατμομηχανές την αύξηση των ιδιωτικών επενδύσεων και των εξαγωγών.

Υπάρχουν, όμως, λόγοι για τους οποίους πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί για αυτά τα νούμερα.
Πρώτον, οι επενδύσεις το πρώτο εξάμηνο του 2014 συνέχισαν να μειώνονται, οπότε θα πρέπει τους υπόλοιπους μήνες να σημειωθεί τεράστια αύξηση για να επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις.
Δεύτερον, παραμένει άλυτο το πρόβλημα της χρηματοδότησης των επενδύσεων. Η χορήγηση νέων δανείων συνεχίζει να είναι αρνητική, ενώ και η Τράπεζα της Ελλάδος θεωρεί δεδομένο ότι για τα επόμενα χρόνια δεν θα αλλάξει η κατάσταση.
Τρίτον, όλες οι πρόσφατες εκθέσεις και τα στοιχεία μιλούν για μείωση των ρυθμών ανάκαμψης της παγκόσμιας οικονομίας και εκφράζονται  φόβοι για νέο επεισόδιο ύφεσης στην Ευρωζώνη. Έτσι, οι προβλέψεις για αύξηση των εξαγωγών είναι μάλλον αισιόδοξες.
Τα παραπάνω δεν σημαίνουν ότι πρέπει να αποκλειστεί το ενδεχόμενο σταθεροποίησης της οικονομίας. Η Ελλάδα έχει να επιδείξει τη μεγαλύτερη σε διάρκεια ύφεση που έχει καταγραφεί ποτέ εν καιρώ ειρήνης και την τρίτη μεγαλύτερη σε μέγεθος παγκοσμίως. Μετά, λοιπόν, από 7 χρόνια ύφεσης, συνολικής απώλειας 25% του εισοδήματος και 1,5 εκατομμύριο ανέργους, είναι πολύ πιθανό η οικονομία να μην επιδεινωθεί κι άλλο. Η σταθεροποίηση, όμως, σε μια άθλια κατάσταση δεν μπορεί να θεωρηθεί επιτυχία.Μόνιμα τα μέτρα των μνημονίων

Η σταθεροποίηση αυτή δεν μπορεί να δημιουργήσει τις συνθήκες για μια ισχυρή, βιώσιμη ανάκαμψη της οικονομίας. Και τούτο συμβαίνει διότι συνεχίζεται η εφαρμογή της ίδιας πολιτικής, όπως αποκαλύπτουν τα μεγέθη του Προϋπολογισμού για το 2015. Προβλέπεται καταρχάς να τηρηθεί πιστά η επιταγή του μνημονίου για πρωτογενές πλεόνασμα ύψους σχεδόν €5,5 δις ή 3% του ΑΕΠ το 2015. Λίγους μήνες πριν, με το μεσοπρόθεσμο 2015-2018, προβλεπόταν χαμηλότερο ύψος πλεονάσματος, αλλά φαίνεται ότι η κυβέρνηση τελικά «πείστηκε» από τους εταίρους να αναπροσαρμόσει τα νούμερα.

Από την πλευρά των εσόδων, η αύξηση σε σχέση με τα προβλεπόμενα θα προέλθει «τεχνητά» μέσω της αυξημένης εισροής πόρων του ΕΣΠΑ και την επιστροφή κεφαλαίων από έργα που τελικά δεν θα γίνουν. Στο σκέλος των δαπανών, προβλέπεται περικοπή €1,7 δις σε σχέση με φέτος, και εντοπίζονται κυρίως στην κοινωνική ασφάλιση και περίθαλψη (μείωση €460 εκατ.) και τις δημόσιες επενδύσεις (μείωση €400 εκατ.).
Με λίγα λόγια,  η εικόνα του Προϋπολογισμού είναι απογοητευτική ακόμα και για τους υποστηρικτές της κυβέρνησης. Οι περίφημες ελαφρύνσεις που υποσχόταν ο κ. Σαμαράς παραπέμφθηκαν στις καλένδες. Η μοναδική φορολογική ελάφρυνση είναι η μείωση του ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης κατά 30%, που μόνο επαρκής δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Φτάνει η κυβέρνηση, μάλιστα, στο σημείο να θεωρεί ελάφρυνση τη διατήρηση του ΦΠΑ 13% στην εστίαση και τη μείωση κατά 30% της εισφοράς αλληλεγγύης, που επί της ουσίας αποτελεί νέο μέτρο. Η σταδιακή αποκατάσταση των μισθών δικαστικών και ένστολων δεν προμηνύει μια συνολική αλλαγή της μισθολογικής πολιτικής – ίσα ίσα που φαντάζει προκλητική για μεγάλη μερίδα του πληθυσμού.
Μπορεί, όμως, κάποιος να αναρωτηθεί: δεν είναι σημαντικό που από τη μια σταθεροποιείται η οικονομία και από την άλλη δεν λαμβάνονται νέα – ή  έστω πολλά νέα- μέτρα; Δεν συνεπάγεται ότι μπαίνουμε σε μια νέα φάση; Η απάντηση είναι αρνητική. Πέρα από τα όσα προαναφέρθηκαν για το πού σταθεροποιείται η οικονομία, πριν μιλήσουμε για νέα μέτρα οφείλουμε να λάβουμε υπόψη τι έχει συμβεί. Η ίδια η κυβέρνηση μιλά για μια πρωτόγνωρη παγκοσμίως δημοσιονομική προσαρμογή – και λέει αλήθεια. Από το 2010 μέχρι σήμερα, έχουν παρθεί μέτρα ύψους €62 δις!  Και μιλάμε για μόνιμα κατά κύριο λόγο μέτρα. Για παράδειγμα, ένα από τα πρώτα μέτρα ήταν η κατάργηση του 13ου-14ου μισθού στο δημόσιο τομέα, που εξοικονόμησε περίπου €1 δις. Αυτό το €1δις δεν ήταν «κέρδος» για το κράτος μόνο το 2010, αλλά και για κάθε χρόνο έπειτα. Όταν, λοιπόν, ο λογαριασμός των μέτρων έχει ξεπεράσει τα €60 δις, δεν χρειάζεται κανείς να λέει κι ευχαριστώ επειδή δεν λαμβάνονται νέα.
Συμπερασματικά, το προσχέδιο Προϋπολογισμού 2015  και, αν δεν υπάρχουν εκπλήξεις, το τελικό σχέδιο που θα κατατεθεί αργότερα, δείχνουν ότι χωρίς αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών το μνημόνιο δεν έχει ημερομηνία λήξης. Ανεξάρτητα από το τυπικό του μέρος, το μνημόνιο δεν είναι ένα προσωρινό πρόγραμμα, αλλά ένα συνολικό σχέδιο που καθιστά τη λιτότητα, την ταξική πόλωση και γενικότερα τη νεοφιλελεύθερη ατζέντα ως κανονικότητα της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας.

ΕΛΣΤΑΤ: Στο κατώφλι της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού 3,9 εκατ. Έλληνες

ΕΛΣΤΑΤ: Στο κατώφλι της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού 3,9 εκατ. Έλληνες

Photo Copyright – ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΟΡΕΣΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

Όλο και περισσότεροι Έλληνες αντιμετωπίζουν πλέον τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό, με τη χώρα μας να κρατά τη δεύτερη χειρότερη θέση πανευρωπαϊκά μετά τη Βουλγαρία. Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για το 2013, 3.903.800 πολίτες βρίσκονται σε αυτή την κατηγορία, η ψαλίδα μεταξύ φτωχών και πλουσίων έχει ανοίξει δραματικά.

Όπως προκύπτει από την έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ για το 2013 (κατάσταση το 2012), το ποσοστό των πολιτών που ζουν στο κατώφλι της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού αυξήθηκε στο 35,7% (3.903.800 πολίτες) από 34,6% (3.795.100) τον προηγούμενο χρόνο.

Ενδεικτικό της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί στη μνημονιακή Ελλάδα είναι και το γεγονός ότι το 20% των πλουσιότερων Ελλήνων έχει 6,6 φορές υψηλότερο εισόδημα από το 20% των φτωχότερων πολιτών.

Η Ελλάδα μοιράζεται την ευρωπαϊκή πρωτιά, στην ανισότητα, με τη Βουλγαρία.

Έπονται με χάσμα φτωχών πλουσίων 6,3 η Λετονία και η Ισπανία, ενώ στη Νορβηγία η ανισότητα είναι μόνο 3,3.

Το όριο της φτώχειας διαμορφώθηκε σε ετήσιο εισόδημα 5.023 ευρώ για άγαμο και σε 10.547 ευρώ για τετραμελή οικογένεια.

Σε συνθήκες φτώχειας – βάσει αυτών των δεδομένων – ζει το 23,1% του πληθυσμού, δηλαδή 892.763 νοικοκυριά με 2,5 εκατομμύρια μέλη.

Στις μονογονεϊκές οικογένειες η φτώχεια φτάνει στο 37%, ενώ τα παιδιά που ζουν σε φτωχές οικογένειες ανέρχονται στο 28,8% του συνόλου.

Η επίδοση είναι η δεύτερη χειρότερη πανευρωπαϊκά μετά την Βουλγαρία (48%) και με την Κύπρο να έχει ποσοστό πολιτών σε κίνδυνο φτώχεια μόνο στο 14,7%.

Έλα Αλαμουντίν στον τόπο σου…

Του Δ. Μηλάκα (topontiki.gr)

Η υποτίμηση είναι ίσως η λέξη- κλειδί που μπορεί να περιγράψει την βασικότερη εγγραφή στο κοινωνικό ασυνείδητο αυτούς τους καιρούς. Δεν μιλάμε (χωρίς να την παραγνωρίζουμε) για την υποτίμηση των εμπράγματων αξιών, ούτε για την υποτίμηση της αξίας  (των αμοιβών) της εργασίας. Μιλάμε για την υποτίμηση της νοημοσύνης μας.
Αυτό για το οποίο μιλάμε το γνωρίζουν, το διαπίστωσαν όσοι βρήκαν το κουράγιο να παρακολουθήσουν τη συζήτηση στη Βουλή και να ακούσουν τους συνεταίρους στην κυβέρνηση Σαμαρά και Βενιζέλο να αυτοπαρουσιάζονται σαν οι μοναδικοί και αναντικατάστατοι πρωθυπουργοί οι οποίοι μπορούν να κρατήσουν τη χώρα μακριά από το χάος.
Δε θα αμφισβητήσουμε το δικαίωμα των κυρίων Σαμαρά- Βενιζέλου να νιώθουν …θεοί και αναντικατάστατοι. Εκεί που έχουμε ένα πρόβλημα είναι όταν θεωρούν πως απευθύνονται σε ηλίθιους.Γιατί μόνο ηλίθιοι μπορούν να πιστέψουν ότι:Μπήκαμε στο μνημόνιο με 120% χρέος επί του ΑΕΠ και βγαίνουμε από τα μνημόνια τώρα που το χρέος είναι 170%

Μειώνεται η ανεργία, όταν με βάση τα επίσημα στοιχεία έχουμε 51% ανεργία στους νέους, 33% στις γυναίκες και 27%  -ρεκόρ στην ΕΕ- γενική ανεργία

Κερδίζουμε την κούρσα της ανταγωνιστικότητας! Πράγματι, αν αντί για 400-600 ευρώ που κατάντησαν τις μηνιαίες αποδοχές όσων εργαζομένων έχουν εργασία και πληρώνονται, οι κύριοι Σαμαράς και Βενιζέλος τις κατεβάσουν λίγο ακόμη  η χώρα θα γίνει ακόμη πιο ανταγωνιστική. Αν μάλιστα εφαρμόσει και το δουλοκτητικό σύστημα οικονομίας, η χώρα θα γίνει ασυναγώνιστη.

Μόνο ηλίθιοι μπορούν να ακούσουν τις κομπορρημοσύνες των κυρίων της κυβέρνησης για δρόμο που οδηγεί σε διέξοδο, αν γνωρίζουν  ότι η μακροχρόνια ανεργία τρέχει με ρυθμούς «ανάπτυξης» 2,5% και έχει φτάσει στο 19,9%. Αυτό με πολύ απλά λόγια σημαίνει ότι εξ αιτίας των πολιτικών της κυβέρνησης, το 20% των σημερινών ανέργων δεν πρόκειται να βρει ποτέ εργασία, ακόμη και απλήρωτη.

Μόνο ηλίθιοι, μπορούν να ακούν και να προβληματίζονται για το τι ακριβώς εννοούν όλοι αυτοί οι θλιβεροί τύποι που από το βήμα της Βουλής έθεσαν το θέμα της κυβέρνησης «ειδικού σκοπού» για τη σωτηρία της πατρίδας. Είναι φως φανάρι πως μόνο για το τρυφερό τους πολιτικό σαρκίο ενδιαφέρονται που όταν θα γίνουν εκλογές θα ξεβραστεί στα πολιτικά αζήτητα..

Μόνο λοβοτομημένοι, τέλος, μπορούν να ξεχάσουν το ψωμί που λείπει από το σπίτι και να χορτάσουν με τα θεάματα που «ανεβάζει» ο ξεπεσμένος κυβερνητικός θίασος. Μία στην Αμφίπολη, μία στα Αντικύθηρα μια με τα μάρμαρα που θα μας τα φέρει πίσω η κυρία του Τζορτζ Κλούνει. Η κυρία Αμάλ Αλαμουντίν, για την οποία βάζουμε στοίχημα ότι τα δελτία των 8 θα αφιερώσουν εικοσάλεπτα και θα μας κάνει, χωρίς να έχει η ίδια την παραμικρή ευθύνη να αναφωνήσουμε!

Έλα  Αλαμουντίν στον τόπο σου…

Η προτροπή Λαγκάρντ, το μήνυμα Σόιμπλε και το κενό των 27,3 δισ. ευρώ

  ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΓΟΥΡΙΔΗΣ (ΑΥΓΗ)

 

Μέσα σε μια εβδομάδα με δηλώσεις και οι δύο πλευρές του Ατλαντικού “αδειάσαν” τον κ. Σαμαρά και τα περί τέλους των μνημονίων. Η Λαγκάρντ βάφτισε το νέο μνημόνιο “προληπτική χρηματοδότηση”, ενώ ο Τόσμεν δήλωσε ότι στο ΔΝΤ δεν έχει έρθει κάνένα αίτημα για διακοπή του προγράμματος. Το ίδιο, με άλλα λόγια, εννοούσε και ο επικεφαλής της ΕΚΤ, Μ. Ντράγκι, λέγοντας ότι αγορά ομολόγων ισχύει μόνο για χώρες που είναι σε Μνημόνια.

Ενώ ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς και το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης έσπευδαν να διαμηνύσουν ότι η Ελλάδα μπορεί να τα καταφέρει καλύπτοντας τις χρηματοδοτικές ανάγκες της από τις αγορές, η Ευρώπη και το ΔΝΤ δείχνουν να έχουν διαφορετική γνώμη, προδιαγράφοντας μάλιστα την παραμονή της επιτήρησης της χώρας μας τουλάχιστον και το 2015-2016.

Λίγες μέρες αφότου η κυβέρνηση άρχισε να “διαρρέει” τα περί “φυγής προς τα εμπρός χωρίς Μνημόνιο το οποίο τελειώνει στο τέλος του 2014″, ξεκίνησε ένα μπαράζ δηλώσεων από τους… εταίρους μας, οι οποίοι διέψευδαν ο ένας μετά τον άλλο τον ίδιο τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά.

 

“Άδειασμα” στον Σαμαρά

Λίγες ημέρες πριν, ο επικεφαλής της κεντρικής τράπεζας είπε ξεκάθαρα ότι χωρίς πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (το υφιστάμενο τελειώνει τον Ιανουάριο) η ΕΚΤ δεν θα προχωρήσει σε αγορές ελληνικών Asset Backed Securities (ABS) και καλυμμένων ομολόγων. Μάλιστα, παρά το γεγονός ότι η δήλωση έγινε στη μηνιαία συνέντευξη τύπου της τράπεζας και ο κ. Ντράγκι δέχθηκε δύο ερωτήσεις επ’ αυτού, η ελληνική πλευρά επέλεξε να υιοθετήσει “αμυντική στάση” και να μη δώσει συνέχεια.

Ακολούθως, μετά τον Μάριο Ντράγκι, ήρθε η σειρά της επικεφαλής του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, να δηλώσει ουσιαστικά ότι η Ελλάδα χρειάζεται και άλλο πρόγραμμα, ενώ στο ίδιο μήκος κύματος και ο παλιός γνώριμος Πολ Τόμσεν, ο οποίος σε συνέντευξη τύπου για την πορεία της ευρωπαϊκής οικονομίας υποστήριξε πως, παρά το γεγονός ότι η χώρα έχει βγει στις αγορές, το ύψος των spread καταδεικνύει ότι η πρόσβαση στις διεθνείς αγορές παραμένει «επισφαλής και ευαίσθητη».

Υπ’ αυτό το πρίσμα είναι «χρήσιμη» η ύπαρξη ενός προγράμματος πιστωτικής στήριξης, θέση που έκανε περισσότερο από ξεκάθαρο η διευθύντρια του Ταμείου. Κατά τα λοιπά, ο Πολ Τόμσεν επιβεβαίωσε ότι το Ταμείο δεν έχει λάβει επίσημο αίτημα από την Ελλάδα για διακοπή του προγράμματος, δίνοντας ένα ηχηρό “χαστούκι” στην κυβέρνηση και προσωπικά στον ίδιο τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά.

 

“Προληπτική υποστήριξη”

Η κ. Λαγκάρντ το έθεσε διαφορετικά: «Πρώτον, είναι ξεκάθαρα ζήτημα της κάθε χώρα, και της Ελλάδας, να αποφασίσει τι θέλει και πώς θέλει να διαχειριστεί την οικονομική της κατάσταση». Εξέφρασε όμως την εκτίμηση ότι θα ήταν καλύτερα για τη χώρα να έχει μια στήριξη και μια σχέση «προληπτικής υποστήριξης» με το ΔΝΤ, η οποία θα ήταν χρήσιμη για να προχωρήσει μπροστά. Μάλιστα, το ΔΝΤ έσπευσε να προσδιορίσει το χρηματοδοτικό κενό της χώρας μας για τη διετία 2015-2016 στα 27,3 δισ. ευρώ, ποσό το οποίο υπερβαίνει κατά πολύ τα όσα διέρρεε το υπουργείο Οικονομικών.

Αποκορύφωμα αυτής της κατάστασης αποτέλεσαν και οι δηλώσεις Σόιμπλε περί ανάγκης πρώτα της τήρησης των προγραμμάτων από όλες τις χώρες και σε δεύτερο χρόνο λύσεις για το χρέος, αναφορές οι οποίες δεν είχαν ως αποδέκτη μόνο το δίδυμο Ρέντζι – Ολάντ, αλλά και την ελληνική πλευρά… Με λίγα λόγια, οι δανειστές έχουν συμφωνήσει ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να αφεθεί χωρίς επιτήρηση.

 

Οι τράπεζες δείχνουν νέο πρόγραμμα…

Σαν να μην έφτανε αυτό για την κυβέρνηση Σαμαρά, οι τράπεζες Πειραιώς και Alpha Bank, σε σχετικές εκθέσεις τους καταδεικνύουν την ανάγκη να συνεχιστεί ένα πρόγραμμα επιτήρησης για την ελληνική οικονομία και το 2015, καθώς η μεν πρώτη θεωρεί ότι η Ελλάδα δε μπορεί να καλύψεις τις ανάγκες του 2015 (15-16 δισ. ευρώ) από τις αγορές, ενώ η δεύτερη θεωρεί απαραίτητη τη συνέχιση του προγράμματος και το 2015.

 

Τι ζητούν για το χρέος

Ως εκ τούτων οι κυβερνητικές προσδοκίες ότι η ομάδα των Γκίκα Χαρδούβελη, Γιάννη Στουρνάρα και Σταύρου Παπασταύρου θα γυρίσει από τη σύνοδο του ΔΝΤ με θετικές ειδήσεις σχετικά με τη στάση του ΔΝΤ στο ελληνικό αίτημα για απεμπλοκή της Ελλάδας από το Ταμείο, προσκρούουν στους… πάντες! Πλέον η κυβέρνηση εναποθέτει τις ελπίδες της στην υπόθεση του χρέους.

Όπως αναμένεται η ελληνική αντιπροσωπεία, στο περιθώριο της συνόδου, θα θέσει στην επικεφαλής του ΔΝΤ το θέμα της διευθέτησής του, ζητώντας να επισπευσθούν οι διαδικασίες, με τις πληροφορίες να αναφέρουν ότι ζητά επιμήκυνση 50-70 ετών των δανείων που έχουν χορηγήσει στην Ελλάδα οι ευρωπαϊκές χώρες μέσω του ESM, με ταυτόχρονη μείωση των επιτοκίων αποπληρωμής.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 1,186 other followers