Αλ. Τσίπρας: Η απόφαση της εξόδου θα ήταν ανείπωτη καταστροφή για τη χώρα (Video) – Τηλεοπτική συνέντευξη στον ALPHA

«Αισθάνομαι περήφανος για τη διαπραγμάτευση. Το δημοψήφισμα άνοιξε μεγάλη ρωγμή στην Ευρώπη και εξέφρασε την διαφωνία του ελληνικού λαού» δήλωσε ο Αλέξης Τσίπρας στην συνέντευξή του στον Alpha. «Από τις 12 Ιουλίου αποφάσισα την προσφυγή στις εκλογές» τόνισε ο πρωθυπουργός εξηγώντας ότι εξήντλησε τα όρια της λαϊκής εντολής που είχε λάβει στις 25 Γενάρη.

«Η απόφαση της εξόδου θα ήταν μια ανείπωτη καταστροφή. Δεν ζήτησα το ΟΧΙ για να μην κάνω συμφωνία, ούτε να βγάλω τη χώρα από το ευρώ» επεσήμανε ο πρωθυπουργός.

«Το ΟΧΙ σε μια κακή συμφωνία το έκανα ναι, σε μια συμφωνία που έχει προβλήματα αλλά δίνει προοπτική. Πήραμε όχι τη συμφωνία που θέλαμε αλλά με καλύτερα μέτρα από αυτά του Γιούνκερ, τη δέσμευση για την απομείωση του χρέους, δημοσιονομική προσαρμογή σε βάθος τριετές. Αν συγκρίνουμε το α’, β’ μνημόνιο και την πρόταση Γιούνκερ η συμφωνία που φέραμε και μόνο από τα νούμερα φαίνεται η διαφορά» τόνισε ο Αλέξης Τσίπρας.

«Το δημοψήφισμα κερδήθηκε επειδή δεσμεύτηκα ότι θα πάω σε συμφωνία. Μνημόνιο δεν ήθελα ούτε εγώ, ήταν κατάληξη μιας διαπραγματευτικής μάχης 7 μηνών και επί 17 ώρες έδινα μάχη μέτρο προς μέτρο σε ένα πολύ σκληρό πλαίσιο» είπε καταλήγοντας ότι έχει θεσμικό πρόβλημα Δημοκρατίας, η Ευρώπη.

Ωστόσο επεσήμανε ότι «Καταφέραμε μια νέα διαίρεση της Ευρώπης ανάμεσα σε προοδευτικές δυνάμεις & σε δυνάμεις της συντήρησης. Ανοίγοντας δυνατότητες για νέες συμμαχίες». «Απέναντί μου είχα τους περισσότερους Ευρωπαίους ηγέτες με τιμωρητική διάθεση. Το Grexit ήταν σχέδιο των πιο ακραίων δυνάμεων» υπογράμμισε ο Αλέξης Τσίπρας. Μιλώντας για το κρίσιμο δίλημμα με το οποίο βρέθηκε αντιμέτωπος σημείωσε: «Το δίλημμα ήταν αν θα σηκωνόμουν να φύγω, θα γύρναγα πίσω ως ήρωας να με αποθεώνει το κόμμα μου, αλλά την επόμενη μέρα θα είχα να αντιμετωπίσω μια χώρα υπό κατάρρευση, οι τράπεζες θα κατέρρεαν και οι καταθέσεις των Ελλήνων θα εξανεμίζονταν.»

«Τα Μνημόνια απέτυχαν γιατί ήταν λάθος η συνταγή, όχι γιατί δεν εφαρμόστηκαν σωστά. Αν δεν εφαρμοζόταν το Μνημόνιο που υπογράψαμε θα ήταν καλύτερα αλλά είμαστε υποχρεωμένοι να το εφαρμόσουμε.»

Επιβλήθηκε αυτή η συμφωνία στην Ελλάδα, δεν πιστεύω στα Μνημόνια

Ο Αλ. Τσίπρας διευκρίνισε ότι δεν πιστεύει στα Μνημόνια. «Επιβλήθηκε αυτή η συμφωνία στην Ελλάδα, δεν συμβιβάστηκε ο Τσίπρας. Έκανε συμβιβασμό. Θα τηρήσουμε τη συμφωνία γιατί είμαστε υποχρεωμένοι αλλά θα δώσουμε μάχη για να ελαχιστοποιήσουμε τις συνέπειες».

«Άλλο αυτός που αποθεώνει τους δανειστές και άλλο αυτός που δίνει μάχη και υποχρεώνεται σε ένα συμβιβασμό» συμπλήρωσε εξηγώντας ότι: «Δεν πιστεύω στο μέτρο για αύξηση του ΦΠΑ, ούτε στα μέτρα λιτότητας. Η χώρα χρειάζεται ανάπτυξη και αλλαγές στο δημόσιο για να γίνει πιο αποτελεσματικό.»

«Οι άλλοι είχαν τη δυνατότητα να κυβερνήσουν, εμείς όχι» γιατί είχαμε να αντιμετωπίσουμε τις σκληρές συνθήκες, τη μάχη της διαπραγμάτευσης. «Κυβέρνησα με το πιστόλι στον κρόταφο», «Δεν θα χρεωθώ τις αμαρτίες 40 ετών, των προηγούμενων κυβερνήσεων».

Ο Αλ. Τσίπρας εξήγησε τη διαφορά του τελευταίου μνημονίου από τα προηγούμενα και με βάση τους αριθμούς: «Όλες οι δανειακές συμβάσεις συνοδεύονται από ένα Μνημόνιο. Ο πυρήνας των δύο πρώτων ήταν οι μειώσεις μισθών, συντάξεων και είχαν ετήσιο κόστος 17 δισ. δεύτερο 10 δισ., τρίτο 2,9 δισ. Με βάση τα νούμερα δεν είναι το πιο σκληρό μνημόνιο λοιπόν.»

Ωστόσο πρόσθεσε ότι «ψάχνουμε τον τρόπο για τον διαρκή απεγκλωβισμό και πατάμε στην πραγματικότητα για να την αλλάξουμε». «Η συμφωνία σταθεροποιεί οικονομικά τη χώρα και για πρώτη φορά θα συζητήσουμε το χρέος, που όλοι οι άλλοι το θεωρούσαν «βιώσιμο». Επιπλέον το νέο Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων μας επιτρέπει να χρησιμοποιούμε το 50% των εσόδων για το χρέος και το 50% για την ανάπτυξη.

Αναφορικά με τις μετεκλογικές συνεργασίες σημείωσε ότι «δεν πρόκειται να συνεργαστούμε με το παλιό σύστημα. Δεν θα επαναφέρουμε από το παράθυρο αυτούς που ο λαός έδιωξε από την πόρτα». Ξεκαθάρισε ότι δεν θα είναι πρωθυπουργός σε κυβέρνηση συνεργασίας με άλλα κόμματα, εκτός των ΑΝ.ΕΛ. που έχει ήδη συνεργαστεί επιτυχώς.

«Δεν ήταν απροσδόκητη η διάσπαση. Οι διαφωνίες ήταν υπαρκτές, αλλά με πληγώνει ο εσωτερικός εχθρός να είναι ο χειρότερος. Δεν μπορεί όσοι μοιραζόμασταν την ίδια αγωνία μην κλείσει κάποια τράπεζα, όταν διασφάλισα ότι δεν θα κλείσει να μου χρεώνουν ότι φταίω. Όλοι κρινόμαστε.»

Οι μέρες της διαπραγμάτευσης συγκλόνισαν την Ευρώπη

Ο πρωθυπουργός επισήμανε ότι για τον ίδιο, η μεγάλη διάψευση δεν έγινε κατά την τελική συμφωνία, αλλά όταν ήρθε κάποια στιγμή ο τότε υπουργός Οικονομικών, Γιάνης Βαρουφάκης, και του μετέφερε το μήνυμα του Β. Σόιμπλε για τη συντεταγμένη έξοδο από το ευρώ και την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα. Πρόσθεσε ότι τότε συνειδητοποίησε ότι αυτό που κάποιοι σύντροφοί του έλεγαν ως εναλλακτική, ήταν το σχέδιο του αντιπάλου.

Ο Γ. Βαρουφάκης είχε χάσει την αξιοπιστία του στους δανειστές. Πιστεύω ότι ως οικονομολόγος έχει σημαντικές περγαμηνές. Ο Γιάνης πίστευε ότι ήταν 50% οι πιθανότητες, τελικά να κάνουν πίσω οι δανειστές στο σενάριο της εξόδου, αλλά εγώ δεν μπορούσα να ρισκάρω, να παίξω τη χώρα κορώνα γράμματα.

Ο Αλ. Τσίπρας εξήρε τη μεγάλη συνεισφορά του Ευκλ. Τσακαλώτου. Δεσμεύτηκε τέλος για εξισορρόπηση των δύσκολων μέτρων και διαβεβαίωσε ότι μια κυβέρνηση της Αριστεράς με το λαό στο πλάι της είναι η καλύτερη εγγύηση για να μη χάσει κανένας πολίτης το σπίτι του. «Μπροστά μας θα υπάρχει μια συνεχής διαπραγμάτευση, για τα κόκκινα δάνεια, τα ισοδύναμα μέτρα, τις αξιολογήσεις».

«Οι μέρες αυτές συγκλόνισαν την Ευρώπη. Λυπάμαι που οι σύντροφοί μου ταυτίζονται με τα συστημικά κόμματα ότι πάμε στις κάλπες. Αφήνω μια παρακαταθήκη Δημοκρατίας. Αν έκανα σωστά ή έκανα λάθος, αν είχα εναλλακτική ή όχι, ας με κρίνει ο ελληνικός λαός. Θα ζητήσω να είναι αναθεωρητική η επόμενη Βουλή. Τα δημοψηφίσματα αποτελούν έκφραση δημοκρατίας, όπου θα μπορούσε να τεθεί και το θέμα της εξόδου από το ευρώ» παρόλο που όπως εκτίμησε ότι ο ελληνικός λαός δεν επιθυμεί κάτι τέτοιο.

Ο Αλ. Τσίπρας στη συνέντευξή του με έντονη διάθεση αυτοκριτικής υποστήριξε ότι υποτίμησε τη δύναμη των αγορών και του χρήματος, έναντι του δικαίου και της Δημοκρατίας στην Ευρώπη. Δεν περίμενα ότι θα επέβαλαν capital controls στη χώρα. Ενώ ξεκάθαρα υποστήριξε ότι η δραχμή δεν είναι μια επαναστατική ή αριστερή επιλογή και σημείωσε πως δεν ήταν επιλογή γιατί η Ευρώπη είναι ένα πεδίο πάλης, εντός του οποίου «πρέπει να δώσουμε τη μάχη», διότι έξω από αυτή δεν θα είναι καλύτερα.

 

Τέσσερα προγράμματα ΕΣΠΑ για έναρξη επιχειρήσεων από ανέργους


Τέσσερα προγράμματα ΕΣΠΑ για έναρξη επιχειρήσεων από ανέργους

Αναλυτικά οι νέες δράσεις είναι:

1. Ενίσχυση της ρευστότητας και στήριξης της απασχόλησης

Πρόκειται για πρόγραμμα που θα προκηρυχθεί αμέσως μετά τις εκλογές από το υπουργείο Οικονομίας και τον ΟΑΕΔ. Ο συνολικός προϋπολογισμός ανέρχεται σε 60 εκ ευρώ.

Ο αριθμός των εκτιμώμενων ωφελουμένων ανέρχεται σε 10.000 άτομα/επιχειρήσεις. Το πρόγραμμα θα απευθύνεται σε

Νέους Ελεύθερους Επαγγελματίες, πρώην ανέργους, που έκαναν έναρξη επαγγέλματος από την 1/1/2014 και μετά καθώς και

σε επιχειρήσεις που πραγματοποίησαν καθαρή αύξηση της απασχόλησης μετά την 1/1/2015 προσλαμβάνοντας άνεργο.

Σύμφωνα με το σχεδιασμό, η δράση στόχο έχει να καλύψει αναδρομικά για το 2015 (με ανώτατο όριο τα 15.000 ευρώ) τις δαπάνες των νέων ελεύθερων επαγγελματιών (ενοίκια, πάγια, ασφαλιστικές εισφορές, ποσοστό επί του εξοπλισμού) ή να επιδοτήσει με 450 ευρώ μηνιαίως τη νέα θέση εργασίας που δημιουργήθηκε υπό την δέσμευση της επιχείρησης για διατήρηση της θέσης αυτής για αντίστοιχους μήνες.

2. Ενίσχυση της Αυτοαπασχόλησης Πτυχιούχων Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης

Στόχος είναι:

η ενίσχυση πτυχιούχων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, άνω των 25 ετών, άνεργων ή ελεύθερων επαγγελματιών για την άσκηση επαγγελματικής δραστηριότητας συναφούς με την ειδικότητά τους και,

η ενίσχυση της απασχόλησης με τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας

Δυνητικοί δικαιούχοι της δράσης είναι πτυχιούχοι τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, άνω των 25 ετών, οι οποίοι κατά την υποβολή της αίτησης θα πρέπει να είναι:

άνεργοι εγγεγραμμένοι στα μητρώα ανέργων του ΟΑΕΔ ή

φυσικά πρόσωπα που ασκούν επαγγελματική δραστηριότητα, χωρίς να έχουν σχέση μισθωτής εργασίας που θα δραστηριοποιηθούν ή δραστηριοποιούνται επαγγελματικά ως ατομικές επιχειρήσεις, σε δραστηριότητα συναφή με την ειδικότητά τους

Οι δαπάνες που επιδοτούνται κατά 100% κινούνται από 5.000 έως 25.000 ευρώ.

Οι επαγγελματικές δραστηριότητες που θα χρηματοδοτηθούν από το πρόγραμμα ενδεικτικά είναι οι ακόλουθες: Ιατρού, οδοντιάτρου, κτηνιάτρου, φυσιοθεραπευτή, βιολόγου, ψυχολόγου, μαίας, δικηγόρου, αρχιτέκτονα, μηχανικού, τοπογράφου, χημικού, γεωπόνου, γεωλόγου, δασολόγου, ωκεανογράφου, σχεδιαστή, δημοσιογράφου, συγγραφέα, διερμηνέα, ξεναγού, μεταφραστή, καθηγητή ή δασκάλου, καλλιτέχνη γλύπτη ή ζωγράφου ή σκιτσογράφου ή χαράκτη, ηθοποιού, μουσικού, χορευτή, χορογράφου, σκηνοθέτη, σκηνογράφου, ενδυματολόγου, διακοσμητή, οικονομολόγου, αναλυτή, προγραμματιστή, ερευνητή ή συμβούλου επιχειρήσεων, λογιστή ή φοροτέχνη, αναλογιστή, κοινωνιολόγου και κοινωνικού λειτουργού κ.α.

Ειδικότερα οι επιλέξιμες δαπάνες θα αφορούν σε:

επαγγελματικό εξοπλισμό

λειτουργικό κόστος (ενοίκια επαγγελματικού χώρου, ασφαλιστικές εισφορές, δαπάνες υπηρεσιών κοινής ωφέλειας)

δαπάνες προβολής και δικτύωσης

κόστος μισθωτής εργασίας (σε περίπτωση πρόσληψης υπαλλήλου)

αμοιβές τρίτων, γενικό εξοπλισμό.

Ο προϋπολογισμός της δράσης είναι 50 εκατ. ευρώ. Θα υλοποιηθεί σε δύο κύκλους των 25 εκατ. ευρώ (1ος κύκλος το 2015 και 2ος κύκλος το 2016). Σκοπός είναι η επιδότηση 2.800 πτυχιούχων και η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας από όσους κάνουν προσλήψεις.

Το χρονοδιάγραμμα της δράσης προβλέπει:

Προδημοσίευση προκήρυξης: Σεπτέμβριος 2015

Διαγωνιστική διαδικασία επιλογής Ενδιαμέσου Φορέα που θα τρέξει τη δράση: Οκτώβριος 2015

Προκήρυξη – Υποβολές προτάσεων Α’ κύκλου: Δεκέμβριος 2015- Μάρτιος 2016

Εντάξεις Α’ κύκλου και έναρξη υλοποίησης: Ιούνιος 2016

Ολοκλήρωση επενδύσεων: σε 24 μήνες από την έναρξη

3. Νεοφυής Επιχειρηματικότητα

Σκοπός της δράσης είναι η ανάπτυξη υγιούς νεοφυούς επιχειρηματικότητας που θα συνδέεται άμεσα με τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.

Για το λόγο αυτό το πρόγραμμα στοχεύει:

Στη δημιουργία πολύ μικρών και μικρών, νέων, βιώσιμων επιχειρήσεων με έμφαση σε καινοτόμα σχέδια καθώς και

Στην ενίσχυση της απασχόλησης με την πρόσληψη τουλάχιστον ενός ατόμου.

Δικαιούχοι είναι φυσικά πρόσωπα άνω των 25 ετών οι οποίοι κατά την υποβολή της αίτησης:

είναι άνεργοι εγγεγραμμένοι στα μητρώα ανέργων του ΟΑΕΔ ή

ασκούν επαγγελματική δραστηριότητα χωρίς να έχουν σχέση μισθωτής εργασίας.

Σημειώνεται ότι στον οδηγό εφαρμογής του προγράμματος θα τεθούν και εισοδηματικά κριτήρια.

Οι δαπάνες που θα καλυφθούν κατά 100% θα πρέπει να είναι έως 50.000 ευρώ.

Οι ενισχυόμενες δραστηριότητες θα αφορούν στους παρακάτω Τομείς Προτεραιότητας:

Αγροδιατροφή, Ενέργεια, Πολιτιστικές και ΔημιουργικέςΒιομηχανίες, Εφοδιαστική Αλυσίδα, Περιβάλλον, Τεχνολογίες Πληροφορικής και Επικοινωνιών (ΤΠΕ), Υγεία ? Φάρμακα, Υλικά ? Κατασκευές.

Ειδικότερα χρηματοδοτούνται δαπάνες:

παραγωγικός εξοπλισμός,

λειτουργικό κόστος (ενοίκια επαγγελματικού χώρου, ασφαλιστικές εισφορές, δαπάνες υπηρεσιών κοινής ωφέλειας

δαπάνες προβολής και δικτύωσης

κόστος μισθωτής εργασίας (στην περίπτωση πρόσληψης υπαλλήλου)

αμοιβές τρίτων, γενικός εξοπλισμός

Ο προϋπολογισμός της δράσης ανέρχεται σε 120 εκατ. ευρώ. Θα υλοποιηθεί σε δύο κύκλους των 60 εκατ. ευρώ (1ος κύκλος το 2015 και 2ος κύκλος το 2016).

Ωφελημένες θα είναι 2500 νέες επιχειρήσεις και εκτιμάται ότι θα φέρουν 4500 νέες θέσεις εργασίας

Ο χρονικός προγραμματισμός της δράσης προβλέπει:

Προδημοσίευση προκήρυξης: Σεπτέμβριος 2015

Διαγωνιστική διαδικασία επιλογής Ενδιαμέσου Φορέα: Οκτώβριος 2015.

Προκήρυξη – Υποβολές προτάσεων Α’ κύκλου: Δεκέμβριος 2015- Μάρτιος 2016.

Εντάξεις Α’ κύκλου και έναρξη υλοποίησης: Ιούνιος 2016.

Ολοκλήρωση επενδύσεων: σε 24 μήνες από την έναρξη.

4. Εκσυγχρονισμός τουριστικών μονάδων

Ενίσχυση Τουριστικών Επιχειρήσεων για τον εκσυγχρονισμό τους και την ποιοτική αναβάθμιση των παρεχομένων υπηρεσιών. Σκοπός της δράσης είναι ο εκσυγχρονισμός, η ποιοτική αναβάθμιση και ο εμπλουτισμός των παρεχόμενων προϊόντων και υπηρεσιών των υφιστάμενων πολύ μικρών και μικρών επιχειρήσεων, του τουρισμού, ώστε να βελτιώσουν την θέση τους στην εσωτερική και διεθνή τουριστική αγορά. Οι δαπάνες που χρηματοδοτούνται κατά 50% θα κυμαίνονται από 30.000 ευρώ έως 300.000 ευρώ.

Οι μικροί επιχειρηματίες μπορούν να επιδοτηθούν για τις ακόλουθες ενέργειες:

Εκσυγχρονισμός και ποιοτική αναβάθμιση των κτιριακών και λοιπών υποδομών

Παρεμβάσεις εξοικονόμησης ενέργειας / ύδατος

Παρεμβάσεις εμπλουτισμού του προσφερόμενου προϊόντος με νέες υπηρεσίες (επέκταση σε εναλλακτικές μορφές, παρεμβάσεις για ΑΜΕΑ, κλπ)

Πιστοποιήσεις υποδομών και υπηρεσιών

Προβολή – Προώθηση των επιχειρήσεων σε αγορές στόχους

Αμοιβές Συμβούλων

Μισθολογικό κόστος υφιστάμενου ή νέου προσωπικού

Ο προϋπολογισμός της δράσης είναι 50 εκατ. ευρώ. Θα υλοποιηθεί σε δύο κύκλους, (25 εκ. ευρώ έκαστος).

Εκτιμάται ότι από τη δράση θα ωφεληθούν από 600 έως 700 τουριστικές μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις (ανάλογα με τους προϋπολογισμούς των εγκεκριμένων Επενδυτικών σχεδίων).

Το χρονοδιάγραμμα της δράσης προβλέπει:

Προδημοσίευση προκήρυξης: Σεπτέμβριος 2015

Διαγωνιστική διαδικασία επιλογής Ενδιαμέσου Φορέα: Οκτώβριος 2015

Προκήρυξη – Υποβολές προτάσεων Α’ κύκλου: Δεκέμβριος 2015 – Μάρτιος 2016

Εντάξεις Α’ κύκλου και έναρξη υλοποίησης: Ιούνιος 2016

Ολοκλήρωση επενδύσεων: σε 24 μήνες από την έναρξη.

Τ. Πετρόπουλος: Προς σύνδεση των εισφορών με τον «τζίρο», στον ΟΑΕΕ

Παράθυρο» για τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών των ελεύθερων επαγγελματιών, καθώς και για τη σύνδεσή τους είτε με τον τζίρο είτε με τις πραγματικές συναλλαγές, «ανοίγει» ο διοικητής του ΟΑΕΕ Τ. Πετρόπουλος, με συνέντευξή του στην «Ημερησία» και τον Γιώργο Γάτο.

Ολόκληρη η συνέντευξη του διοικητή του ΟΑΕΕ:

Ο ΟΑΕΕ έχει ήδη απορροφήσει στο επτάμηνο το 73,1% της προβλεπόμενης, για ολόκληρο το 2015, κρατικής χρηματοδότησης. Πώς θα «βγάλει» τη χρονιά;

Η προγραμματισμένη επιχορήγηση για το έτος 2015 ανέρχεται 954 εκατομμύρια ευρώ. Το ποσοστό που έχει απορροφηθεί μέχρι στιγμής είναι μικρότερο κατά 10%. Είναι ακριβώς 63,9%, επομένως το υπόλοιπο 36% περίπου υπολείπεται για να κλείσει η χρονιά. Το 2012 και το 2013 είχε χορηγηθεί επιπρόσθετη επιχορήγηση 630 εκατομμύρια ευρώ και το 2014 επιπρόσθετη επιχορήγηση 438 εκατομμύρια από τα οποία τα 100 εκατομμύρια από το ΑΚΑΓΕ. Για φέτος έχει προγραμματισθεί έκτακτη επιχορήγηση από το ΑΚΑΓΕ ύψους 120 εκατομμυρίων ευρώ. Είμαι αισιόδοξος ότι θα καλύψουμε τις ανάγκες για τη συνταξιοδότηση των ασφαλισμένων, υπολογίζοντας και στη δυνατότητα χρήσης κεφαλαίων από τις εισπρακτέες απαιτήσεις του ΚΕΑΟ. Είναι βέβαιο ότι δεν θα υπάρξει καμία περίπτωση μη καταβολής των οφειλόμενων συντάξεων.

Πόσο θα είναι, τελικά, το έλλειμμα του ΟΑΕΕ φέτος και ποιοί είναι οι βασικοί λόγοι για την επιδείνωση σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια;

Το έλλειμμα του κλάδου σύνταξης για το 2015 εκτιμώ ότι θα διαμορφωθεί στο ύψος των 550 εκατομμυρίων ευρώ. Είναι ελαφρώς αυξημένο σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές λόγω μείωσης της κρατικής επιχορήγησης και αύξησης της δαπάνης των συντάξεων. Αλλά αυτή η τάση είναι «φυσιολογική» κατ’ εκτίμηση των δεδομένων προηγούμενων ετών. Καταδεικνύεται πάντως η ανάγκη για την επιτακτική δομική αναδιάρθρωσης της κοινωνικής ασφάλισης, πράγμα που μελετά η επιτροπή ειδικών την οποία έχει συγκροτήσει ο πρώην υπουργός Εργασίας Γ. Κατρούγκαλος.

Πετύχατε να αυξήσετε τον αριθμό των οφειλετών που μπήκαν σε ρύθμιση, αν και οι οφειλές φτάνουν τα 12 δις ευρώ. Θεωρείτε ότι θα παραμείνουν συνεπείς όσοι μπήκαν σε ρύθμιση και τι ποσοστό από τα έσοδά σας θα καλύψουν ;

Πράγματι, αντιθέτως με τις αρχικές εκτιμήσεις έμπειρων υπηρεσιακών παραγόντων, που προσδιόριζαν περίπου σε 40.000 τις περιπτώσεις αιτήσεων ρυθμίσεων οφειλών, ο ΟΑΕΕ είχε τις καλύτερες επιδόσεις στην πολιτική των ρυθμίσεων και ξεπέρασε τις 160.000 ρυθμίσεις. Έτσι οι οφειλές προς τον ΟΑΕΕ μειώθηκαν κατά 2 δις ευρώ και εισπράξαμε από την περίπτωση αυτή ήδη ποσό που ξεπερνά τα 60 εκατ. ευρώ. Παρά τις απαισιόδοξες προβλέψεις επαγγελματικών φορέων των ασφαλισμένων, εκείνοι που δεν παρέμειναν συνεπείς στις ρυθμίσεις τους δεν ξεπερνούν τα 1500 άτομα. Τα αναμενόμενα για το έτος 2015 έσοδα από όλες τις ρυθμίσεις υπολογίζονται σε 245 εκατ. ευρώ και αντιστοιχούν στο 20% των ασφαλιστικών εισφορών.

Πόσοι επέλεξαν χαμηλότερη ασφαλιστική κατηγορία; Θα πρέπει να μειωθούν τα ποσά των εισφορών;

Χαμηλότερη ασφαλιστική κατηγορία έχουν επιλέξει 222.000 ασφαλισμένοι. Το ύψος των εισφορών κάθε ασφαλιστικής κατηγορίας πρέπει να εξετάζεται σε σχέση με την δυνατότητα κάλυψης των συνταξιοδοτικών παροχών και γενικότερα το αναλογιστικό ισοζύγιο που πρέπει να διασφαλίζεται για τον Οργανισμό. Έχει ενδιαφέρον πάντως η διαπίστωση ότι οι πιο πολλοί ασφαλισμένοι επέλεξαν την δεύτερη κατώτερη ασφαλιστική κατηγορία και πολύ λίγοι ήταν εκείνοι που επέλεξαν την τρίτη μικρότερη ασφαλιστική κατηγορία. Τούτο σημαίνει ότι οι ασφαλισμένοι μας ενδιαφέρονται για τη διαμόρφωση του ύψους της σύνταξης που θα λάβουν, και δεν σπεύδουν να καταβάλλουν την κατώτερη ασφαλιστική εισφορά όπως εγώ φοβόμουν. Ασφαλώς πρέπει να παραμένει στο ενδιαφέρον μας η συνεχής μέριμνα για δίκαιη κατανομή των ασφαλιστικών βαρών και επαναπροσδιορισμό του ύψους τους με βάση δεδομένα που θα προκύψουν από τις μελέτες που εκπονούμε.

Πώς μπορεί να συνδεθεί το ύψος των εισφορών με το πραγματικό εισόδημα, όπως λέει το 3ο Μνημόνιο, χωρίς όμως να τεθεί σε κίνδυνο η καταβολή των συντάξεων στους ήδη συνταξιούχους;

Πρώτα πρέπει να προσδιορίσουμε κανόνες ειλικρινούς αποτίμησης του πραγματικού εισοδήματος. Είτε αυτό γίνει με τις διαδικασίες συγκρότησης του περιουσιολογίου, είτε με άλλες τεχνικές μεθόδους καταβολής των εισφορών με υπολογισμό αυτών όπως συμβαίνει με το ΦΠΑ, που παρακρατείται με την έκδοση των σχετικών φορολογικών παραστατικών και στοιχείων, θα πρέπει να ανταποκρίνεται στις πραγματικές συναλλαγές και όχι σε λογιστικές αποτιμήσεις, οι οποίες δεν αποδίδουν την πραγματικότητα.

Ο κατακερματισμός, ανά περιοχή και το ύψος εισοδήματος, που υπάρχει σε σχέση με την ασφάλιση είτε στον ΟΑΕΕ είτε στον ΟΓΑ έχει συμβάλει στη μείωση των εσόδων σας;

Έχετε δίκιο. Η εφαρμογή αυτών των εξαιρέσεων από την ασφάλιση του ΟΑΕΕ έχει αποδειχθεί εσφαλμένη και νοθεύει τον υγιή ανταγωνισμό μεταξύ ομοειδών επιχειρήσεων, οι οποίες μόνο και μόνο επειδή βρίσκονται σε διαφορετική πλευρά της ιδίας οδού επιλέγουν να καταβάλλουν τη μικρότερη ασφάλιση εντασσόμενοι στον ΟΓΑ. Τουριστικές περιοχές υψηλών προδιαγραφών και μεγάλων οικονομικών επιδόσεων συμβαίνει να υπάγονται στον ΟΓΑ και όχι στον ΟΑΕΕ.

Τα κριτήρια είναι απολύτως εσφαλμένα και πρέπει να επανεξεταστούν με όρους ουσιαστικής και κοινωνικής δικαιοσύνης. Με την έννοια αυτή δεν θα πρέπει ασφαλώς να υπαχθεί στην ασφάλιση του ΟΑΕΕ το καφενεδάκι της Κάσου που φτιάχνει το πρωϊνό καφεδάκι των ψαράδων επειδή τυχαίνει για δύο μήνες το χρόνο να έχει και επίσκεψη τουριστών.

Δηλαδή πρέπει να υπάρξουν κριτήρια τέτοια που δεν θα προκαλούν αδυναμία υπαγωγής στην κοινωνική ασφάλιση λόγω του ύψους της ασφαλιστικής εισφοράς, πράγμα που θα συμβαίνει στην περίπτωση που θα λαμβάνονται υπόψη και οι οικονομικές δυνατότητες που προσδιορίζονται ανάλογα με την οικονομική δραστηριότητα και την περιοχή όπου αυτή εκδηλώνεται. Είναι αλήθεια ότι αυτή η στρεβλή κατάσταση έχει μειώσει σε μεγάλο βαθμό τα έσοδα του ΟΑΕΕ.

Θα βλέπατε θετικά έναν πόρο υπέρ του ΟΑΕΕ ανάλογα με τον τζίρο;

Αυτή η δυνατότητα προβλέπεται από προηγούμενες νομοθετικές διατάξεις (άρθρο 44 ν.3986/2011), αλλά δεν έχει ενεργοποιηθεί. Την εξετάζουμε στο πλαίσιο των γενικότερων δομικών αλλαγών που πρέπει να επιφέρουμε στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης.

Συμφωνείτε με τη λειτουργία ενός μόνο ταμείου κύριας ασφάλισης για όλους;

Πρόκειται για παλιό αίτημα ενός μεγάλου μέρους επαγγελματικών φορέων εργαζομένων και εργοδοτών. Συμφωνώ απολύτως μαζί τους. Κάτι τέτοιο θα βελτιώσει τους όρους λειτουργίας της κοινωνικής ασφάλισης και θα την ενισχύσει.

Επιπλέον θα βελτιώσει τη λειτουργία και τον τρόπο χορήγησης των παροχών και θα μειώσει σε μεγάλο βαθμό τις δαπάνες η διαμόρφωση και χρήση ενιαίας πλατφόρμας ηλεκτρονικής εξυπηρέτησης, η οποία ασφαλώς θα καταστεί δυνατή όταν οργανώνεται σε ένα κοινό πεδίο για όλους τους ασφαλισμένους της χώρας. Είναι αυτονόητο ότι οι ιδιαιτερότητες των επαγγελμάτων και των συνθηκών εργασίας και ασφάλισης δεν θα παραβλέπονται μέσα σε αυτή τη συγκρότηση ενός ενιαίου φορέα κοινωνικής ασφάλισης για όλους.

Η μεταφορά των επικουρικών στο ΕΤΕΑ δημιουργεί οικονομικό πρόβλημα στον ΟΑΕΕ;

Πάντα αντιμετώπιζα και αντιμετωπίζω την κοινωνική ασφάλιση ως ενιαίο χώρο, όπου εκδηλώνεται η κοινωνική αλληλεγγύη. Επομένως η μεταφορά των επικουρικών ταμείων στο ΕΤΕΑ έχει σημασία να εξυπηρετεί ακόμα καλύτερα την ενίσχυση της κοινωνικής ασφάλισης. Υπενθυμίζω ότι η κοινωνική ασφάλιση είχε αυτοτελώς δημιουργηθεί από τους ίδιους τους ασφαλισμένους εργαζόμενους και εργοδότες και δεν επιχορηγούνταν από τον δημόσιο κρατικό προϋπολογισμό.

Οι συνθήκες όπως διαμορφώθηκαν κατά τις τελευταίες δεκαετίες έφεραν τους δύο αυτούς τομείς, κύριας και επικουρικής ασφάλισης σε κοινή πορεία, σε κοινή μοίρα. Επομένως αυτό που έχει σημασία είναι η καλύτερη οργάνωσή τους και η εξασφάλιση ασφαλών συνθηκών για τη βιωσιμότητά τους.

Η διοίκηση ενός Ταμείου όπως ο ΟΑΕΕ είναι δυσκολότερη από τη δικηγορία ή την ενασχόληση με τα κοινά;

Αν διακατεχόμουν από τέτοιους φόβους και αγωνίες, προφανώς δεν θα αναλάμβανα τη διοίκηση του ΟΑΕΕ διότι γνώριζα ότι είναι ο φορέας κοινωνικής ασφάλισης με τα μεγαλύτερα προβλήματα. Άλλωστε και στη δικηγορία με απασχολούσαν πάρα πολύ δύσκολα θέματα και δυσεπίλυτα προβλήματα τα οποία δικαιούμαι να πω ότι επιτυχώς αντιμετώπιζα, έτσι ώστε να μην πτοηθώ από τις δυσκολίες του ΟΑΕΕ. Μέχρι τώρα τα στοιχήματα που είχα βάλει τα κερδίζω. Ελπίζω να συνεχίζει να υπάρχει και στο επόμενο διάστημα η αποδοχή των πολιτικών μου προϊσταμένων, ώστε να ολοκληρώσω την αναδιοργάνωση ενός σύγχρονου, βιώσιμου και αποτελεσματικού ΟΑΕΕ.

Αρ. Μπαλτάς: Στον πόλεμο, ή συνεχίζεις να πολεμάς, ή αποστρατεύεσαι, ενδιάμεση θέση δεν υπάρχει.

Αρ. Μπαλτάς: Στον πόλεμο, ή συνεχίζεις να πολεμάς, ή αποστρατεύεσαι, ενδιάμεση θέση δεν υπάρχει.«Στον πόλεμο, ή συνεχίζεις να πολεμάς, ή αποστρατεύεσαι, ενδιάμεση θέση δεν υπάρχει» τόνισε ο Αριστείδης Μπαλτάς κατά την ομιλία του στην Πανελλαδική Σύσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ
όπου αναφέρθηκε στο κυβερνητικό πρόγραμμα την αποτίμηση που περιλαμβάνει και την αναπροσαρμογή του στις νέες συνθήκες μιλώντας αναλυτικά, για τις δυνατότητες που υπάρχουν στο πεδίο της κοινωνικής πολιτικής παρά τις δυσκολίες και τις επιταγές του μνημονίου.

«Το άρρητο διακύβευμα είναι ότι προσπαθούν να πείσουν όλους ότι έχουμε μεταλλαχθεί σε μνημονιακό κόμμα. Το στίγμα που πρέπει να δώσουμε σε αυτές τις εκλογές είναι ότι πάμε μόνοι να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε ίδιοι με τους άλλους, ότι παραμένουμε ριζοσπαστική Αριστερά, ότι παραμένουμε Αριστερά του 21ου αιώνα. Πρέπει να θυμηθούμε όμως, την πορεία που μας έφερε μέχρι εδώ, για να εδραιώσουμε αυτή την πεποίθηση, ότι δεν παρεκκλίναμε από αυτόν τον στόχο. Δεν νομίζω ότι στην πορεία αυτών των 7 μηνών έχουμε όλοι συνειδητοποιήσει τι θα πει δίλημμα.» σημείωσε.

Πως φτάσαμε ως εδώ;

«Η έννοια του ιστορικού χρόνου, δηλαδή πώς φτάσαμε έως εδώ από τις εκλογές στις 25 Γενάρη, στην, για πρώτη φορά, κυβέρνηση της Αριστεράς. Τα προτάγματα της είναι γνωστά: Δεν θα ξαναυπάρξουν μνημόνια. Έχουμε σχέδιο και απόλυτη υποχρέωση απέναντι στην ανθρωπιστική καταστροφή. Κερδίζουμε την κυβέρνηση και μπαίνουμε στη διαπραγμάτευση με αυτούς τους όρους ενώ έχουμε να αντιμετωπίσουμε την αντίληψη, ότι πρόκειται για σύντομη παρένθεση. Γλιστρήσαμε στα μπράσελς γκρουπ, υπεστήκαμε μεγάλη πίεση και ήρθε το τελεσίγραφο μετά την πρόταση που είχε καταθέσει η κυβέρνηση. Ακολούθησε το δημοψήφισμα όπου ρητά, είχε ένα ερώτημα που έλεγε: Δώστε μου ισχυρότερη διαπραγματευτική δύναμη και υποσημείωνε δεν είναι δημοψήφισμα δραχμή, ή ευρώ. Όσοι σύσσωμοι τότε ψήφισαν το ΟΧΙ, σε αυτό το ερώτημα το στήριξαν. Η ιστορική νίκη του λαού ως τέτοια δεν ανήκει σε κανέναν. Ανήκει όμως στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.»

Συνέχισε αναφερόμενος στη διαπραγμάτευση που επακολούθησε το δημοψήφισμα η οποία όπως τόνισε «έδειξε ότι υπάρχει εν εξελίξει, το περίφημο σχέδιο Σόιμπλε, ως σχέδιο ηγεμόνευσης της Ευρώπης, συνολικά, ένα σχέδιο κατίσχυσης. Αν περνούσε το σχέδιο Grexit, ο επόμενος κρίκος θα ήταν η Γαλλία. Δημιουργήθηκε σοβαρό ρήγμα στην Eυρώπη, ως αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος και της στάσης μας. Η συζήτηση στην Ευρώπη και το τοπίο είναι τελείως διαφορετικό, χάρη στον λαό και τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν πρέπει να το ξεχνάμε αυτό, γιατί όπως έδειξε η διαπραγμάτευση δεν υπάρχει χώρος εκτός Ευρώπης, αντικειμενικά. Δεν υπάρχει χώρος για δραχμή εκτός αν σκεφτεί κανείς ότι θα γίνουμε μια δραχμική αποικία, χωρίς καμία δυνατότητες με τον έξω κόσμο, όπου δεν θα υπάρχει χώρος μετά από δυο χρόνια ταλαιπωρίας, να μπούμε στην ανάπτυξη. Στον πόλεμο, ή συνεχίζεις να πολεμάς, ή αποστρατεύεσαι. Ενδιάμεση θέση δεν υπάρχει.»

Εκτίμησε μάλιστα πως «το γεγονός ότι μπορούμε να διεκδικήσουμε ξανά την αυτοδυναμία, για την κυβέρνησης αριστεράς δείχνει ότι η κυβέρνηση, παρά τα προβλήματα, είναι το οχυρό που μπορεί να στρέψει κάποιες από τις βασικές αρνητικές δεσμεύσεις του μνημονίου και να προχωρήσει παράλληλα σε ένα άλλο πρόγραμμα.»

Μεγάλο πεδίο θεσμικών παρεμβάσεων στον τομέα της κοινωνικής πολιτικής

«Τα χαρακτηριστικά του προγράμματος, είναι τα εξής: η αποτίμηση του κυβερνητικού έργου, ανά τομέα. Πως προχωράμε στη βάση αυτής τη αποτίμησης, παραπέρα, στη βάση του εξής σχήματος. Έχουμε υπογράψει ένα μνημόνιο, το οποίο όμως δεν περιλαμβάνει το σύνολο τη κυβερνητικής πολιτικής και πολύ λιγότερο το σύνολο της κοινωνικής πολιτικής. Αυτό σημαίνει ότι εκτός μνημονίου έχουμε πολύ μεγάλο πεδίο θεσμικών παρεμβάσεων, ανάπτυξης κινημάτων που θα αναδεικνύουν κοινωνικά υποκείμενα και άρα υπάρχει πάρα πολλή δουλειά, να γίνει σε αυτούς όλους τους τομείς και από την κυβέρνηση και από το κόμμα».

«Η συμφωνία που υπογράψαμε είναι τριετούς διάρκειας, με λυμένο το ενδιάμεσο πρόβλημα χρηματοδότησης, όσον αφορά το χρέος και απολύτως ρητή δέσμευση που απαιτεί την συζήτηση για την απομείωση του χρέους και επιπλέον, ένα χρηματοδοτικό πακέτο που μπορεί να συμβάλει στη διαδικασία της ανάπτυξης».

Κλείνοντας υποστήριξε ότι «το ίδιο το μνημόνιο έχει μέτρα που είναι απολύτως επώδυνα, αλλά ταυτόχρονα έχει ελαστικότητες που δεν χαρακτηρίζουν τα προηγούμενα μνημόνια, δηλαδή δυνατότητες εύρεσης ισοδυνάμων, που είναι θέμα δυναμικής του κινήματος και ακοής της κυβέρνησης ποιες από αυτές μπορούν να πραγματοποιηθούν».

«Αφήνει όμως, τελείως ανοικτό το περιθώριο για πράγματα που αφορούν την κοινωνική οικονομία των αναγκών, την ανάπτυξη της αλληλεγγύης. Πράγματα που αν τα συνδέσουμε με θεσμούς, όπως την Τοπική Αυτοδιοίκηση, το σχολείο, το ιατρείο και το νοσοκομείο και τη σχέση τους με τη γειτονιά μπορούν να αποφέρουν σημαντικά οφέλη για τους πολίτες».

Το σχέδιο του κυβερνητικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ

Στη δημοσιότητα δόθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ το σχέδιο του κυβερνητικού προγράμματος, με το οποίο ζητάει ισχυρή εντολή στις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου.

Σε αυτό περιέχεται και μια «ακροτελεύτια παράγραφος» η οποία θα εξουσιοδοτεί την Επιτροπή Προγράμματος να προχωρήσει σε περεταίρω εξειδικεύσεις από τη Δευτέρα και αφού εγκριθεί ως προσχέδιο από την  Πανελλαδική Σύσκεψη «στην κατεύθυνση που είπε ο Ε. Τσακαλώτος για  5 σημεία που θα πρέπει να αναλυθούν ως προτεραιότητες», πρωτού ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ τις παρουσιάσει στο εκλογικό σώμα. Κατά τη διάρκεια της  Κυριακής, επίσης, θα γίνονται δεκτές προσθήκες ή τροποποιήσεις στο κείμενο που θα διανεμηθεί και, αν χρειαστεί, θα γίνουν και ψηφοφορίες πάνω σε τροπολογίες.
Παράλληλα, η Κ.Ε., ψήφισαν για να εγκρίνει επίσημα το προσχέδιο του προγράμματος, αφού πρώτα έδωσαν συμβουλευτική ψήφο η κοινοβουλευτική ομάδα και τα μέλη των νομαρχιακών επιτροπών.
Ένα από τα σημαντικότερα διακυβεύματα της διήμερης πανελλαδικής σύσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ στον Κεραμεικό, η οποία ολοκλήρωσε χθες τις εργασίες της, είναι η διαμόρφωση και έγκριση του νέου προγράμματος του κόμματος στις καινούργιες συνθήκες που διαμορφώθηκαν. Με βάση αυτό το τετραετές πρόγραμμα διακυβέρνησης, ο ΣΥΡΙΖΑ θα διεκδικήσει στις επερχόμενες εκλογές τον στόχο μιας καθαρή εντολής αυτοδυναμίας, προκειμένου να προχωρήσει στη «διαπραγμάτευση για το χρέος» αλλά και στον τομέα των μεταρρυθμίσεων. Υπενθυμίζεται ότι η διαπραγμάτευση για το χρέος ξεκινά νωρίτερα -στα μέσα του φθινοπώρου- και όχι τέλη Νοεμβρίου, όπως προβλέπεται στη συμφωνία.

Ωστόσο, το άμεσο πολιτικό ζητούμενο είναι οι μεταρρυθμίσεις που έχουν ανάγκη το κράτος και η κοινωνία. Το περιεχόμενο των μεταρρυθμίσεων που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ προσδιόρισε με τον τρόπο του ο πρόεδρος του κόμματος Αλ. Τσίπρας: πρόκειται για μεταρρυθμίσεις τις οποίες «μόνο μια πολιτική δύναμη που δεν είναι δέσμια συμφερόντων μπορεί να τις σκεφτεί και να τις εφαρμόσει» είπε στη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας και της Εκλογικής Επιτροπής.

Το κυβερνητικό πρόγραμμα

αναφέρεται αναλυτικά και διεξοδικά στην αποτίμηση της επτάμηνης πορείας της διακυβέρνησης στο εσωτερικό της χώρας και της διαδικασίας της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές, έχοντας ισχυρές δόσεις αυτοκριτικής. Υπάρχει εκτενής περιγραφή τής τελικής συμφωνίας που επιτεύχθηκε, αλλά και των συνθηκών υπό τις οποίες διεξήχθη η διαπραγμάτευση, όπως και ποια είναι τα ρήγματα που δημιουργήθηκαν στην Ευρώπη.

Στο πρόγραμμα τίθενται επτά πεδία μεταρρυθμίσεων της ελληνικής κοινωνίας, αλλά και ο στόχος της διαπραγμάτευσης για την αναδιάρθρωση του χρέους, με δεδομένο ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ πέτυχε την αναγνώρισή του ως μη βιώσιμου από τους δανειστές. Μεγάλο μέρος του προγράμματος αναφέρεται στο πώς θα αξιοποιηθούν οι νέοι συσχετισμοί που προέκυψαν στην Ευρώπη με στόχο την καλύτερη διαπραγμάτευση των «γκρίζων ζωνών» της συμφωνίας, δηλαδή των σημείων που δεν έχουν καταλήξει οριστικά.

Αξιοποιούμε τα ρήγματα – Κάνουμε συμμαχίες

Το πρώτο μέρος του προγράμματος περιλαμβάνει αυτό που κατά παράδοση ονομάζεται «περιγραφή της συγκυρίας». Επιμερίζεται σε δύο κεφάλαια: α) την αποτίμηση των πεπραγμένων της πρώτης κυβέρνησης της Αριστεράς και β) το πώς έγινε η διαπραγμάτευση και τα εκβιαστικά διλήμματα που τέθηκαν. Στο πλαίσιο αυτό γίνεται και μια «νηφάλια» (όπως τη χαρακτηρίζουν οι συντάκτες του κειμένου) αποτίμηση της συμφωνίας.

Το κύριο ερώτημα που απαντά το πρώτο μέρος του προγράμματος είναι αν υπάρχει εναλλακτική στις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί. Η απάντηση που δίνεται στο κείμενο είναι ότι υπάρχει τέτοια δυνατότητα, όμως στην παρούσα φάση θα πρέπει να γίνει μια τακτική υποχώρηση, ένας συμβιβασμός, προκειμένου να δοθεί η ευκαιρία εκμετάλλευσης των ρηγμάτων που δημιουργήθηκαν στον ευρωπαϊκό πολιτικό χάρτη.

Η περιγραφή αυτών των ρηγμάτων επισημαίνει το πολιτικό κεφάλαιο που δαπάνησε η Γερμανία στη διαδικασία της διαπραγμάτευσης, τις διαφοροποιήσεις και τη ριζοσπαστικοποίηση που εμφανίζεται σε κομμάτια της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, την πορεία σύγκλισης των Πράσινων προς τις θέσεις της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, αλλά και τη συζήτηση που έχει ανοίξει στους κόλπους Ευρωπαίων διανοούμενων για την πορεία του ευρωπαϊκού εγχειρήματος.

Στο κείμενο υπογραμμίζεται η ανάγκη η Αριστερά να μείνει στη διακυβέρνηση της χώρας όχι μόνο προς όφελος του ελληνικού λαού, αλλά και να συνεχίζει να πυροδοτεί και να εκμεταλλεύεται αυτά τα ρήγματα. Σε αυτό το πλαίσιο ο Αρ. Μπαλτάς (εκ των βασικών συντακτών αυτού του προγράμματος, αλλά και παλιότερων) είχε δηλώσει πρόσφατα ότι είναι εφικτή και θεμιτή η αναζήτηση συμμαχιών με «ισχυρές πλέον, μειοψηφίες στα σοσιαλδημοκρατικά και σοσιαλιστικά κόμματα, που ζητούν μια άλλη πορεία για την Ευρώπη», χωρίς αυτό να σημαίνει «ότι εμείς θα πάψουμε να έχουμε την ταυτότητα που έχουμε».

Τι μπορεί να αλλάξει η κυβέρνηση της Αριστεράς

Το δεύτερο μέρος του προγράμματος είναι το κατεξοχήν προγραμματικό περιεχόμενο της πρότασης διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ.

Σημαντικό μέρος του αφιερώνεται στον τρόπο με τον οποίο θα κινηθεί μια νεοεκλεγείσα κυβέρνηση της Αριστεράς σε σχέση με τη συμφωνία που υπογράφτηκε. Συγκεκριμένα, γίνεται διαχωρισμός μεταξύ των δεσμεύσεων από τις οποίες δεν μπορεί να απόσχει και αυτών που θεωρούνται ανοιχτές σε διαπραγμάτευση στο μέλλον, όπως τα εργασιακά, το συνταξιοδοτικό, η φορολογική μεταρρύθμιση, τα κόκκινα δάνεια κ.λπ. Στο κείμενο αναγνωρίζεται ότι η συμφωνία δεν είναι ουδέτερη, αλλά εμπεριέχει κατευθύνσεις, ανοιχτές όμως στις ισορροπίες που διαμορφώνονται μέσα από τους ευρωπαϊκούς συσχετισμούς. Παράλληλα, γίνονται αναφορές σε στοχευμένα μέτρα κατά των κοινωνικών επιπτώσεων πολιτικών που υπάρχουν στη συμφωνία.

Ίσως ο πιο σημαντικός στόχος που τίθεται στη διαδικασία της διαπραγμάτευσης είναι αυτός της αναδιάρθρωσης του χρέους, για το οποίο έχει ήδη διεκδικηθεί και κατακτηθεί να θεωρείται από όλες τις πλευρές ως μη βιώσιμο.

Μεταρρυθμίσεις στο εσωτερικό

Στο νέο πρόγραμμα τίθεται, επίσης, ο στόχος της σύγκρουσης με αντιλήψεις και πρακτικές που απορύθμισαν το κοινωνικό κράτος και εδραίωσαν ένα σύστημα αναξιοκρατίας και διαφθοράς, αλλά και η στήριξη των ασθενέστερων στρωμάτων και η υπεράσπιση του δημόσιου συμφέροντος. Όπως ανέφεραν κυβερνητικές πηγές, «ο ΣΥΡΙΖΑ δεν χρωστά σε κανένα διαπλεκόμενο συμφέρον, λογοδοτεί στην ελληνική κοινωνία» και «δεν αντιπροσωπεύει το παλιό πολιτικό σύστημα, αλλά μια σύγχρονη, αριστερή, ριζοσπαστική δύναμη».

Έτσι, λοιπόν, ορίζονται επτά πεδία μεταρρυθμίσεων της ελληνικής κοινωνίας:

– Παραγωγική ανασυγκρότηση

– Κοινωνικό κράτος

– Εργασιακές σχέσεις

– Καταπολέμηση διαπλοκής – διαφθοράς

– Καταπολέμηση φοροδιαφυγής, νέο φορολογικό σύστημα

– Ατομικά δικαιώματα, ισότητα δύο φύλλων και μεταναστευτικό

– Ριζική αναμόρφωση της δημόσιας διοίκησης (αυτό θεωρείται και ως απαραίτητη προϋπόθεση για να προχωρήσουν οι μεταρρυθμίσεις στα προηγούμενα πεδία).

Αλ. Τσίπρας: Δε θα επιτρέψουμε να ξεπλύνουν τις αμαρτίες τους 40 χρόνων – Εισήγηση και κλείσιμο στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ – Οι προεκλογικές Επιτροπές

Ολοκληρώθηκαν οι διαδικασίες της διήμερης Πανελλαδικής Σύσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ με τις ψηφοφορίες έγκρισης του κυβερνητικού προγράμματος.

Ευθεία βολή Αλέξη Τσίπρα  στη δεξιά αντιπολίτευση: «Δε θα επιτρέψουμε στο παρελθόν να επιστρέψει. Δεν θα τους περάσει με μια παρένθεση 7 μηνών -όπως θέλουν να είναι, να ξεπλύνουν αμαρτίες 40 χρόνων», τόνισε από το βήμα, κατά τη δευτερολογία του,  στην Πανελλαδική σύσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ, στην Αθηναΐδα. Παράλληλα απευθυνόμενος προς όσους του ζητούν να συμπεριληφθούν στις λίστες σε εκλόγιμες θέσεις, απέκλεισε κάθε τέτοιο ενδεχόμενο.

Οι προεκλογικές Επιτροπές του ΣΥΡΙΖΑ

Ανακοινώθηκαν πριν από λίγη ώρα τα μέλη των τριών Επιτροπών της προεκλογικής εκστρατείας του ΣΥΡΙΖΑ:

Η Επιτροπή Προγράμματος θα αναλάβει την επικαιροποίηση και οριστικοποίηση του προεκλογικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ και την απαρτίζουν οι:

Βερναρδάκης Χριστόφορος
Γκασούκα Μαρία
Γολέμης Χάρης
Κλαυδιανός Παύλος
Μαυρουδή Άννα
Μπαλτάς Αριστείδης
Μπασκόζος Γιάννης
Παπαγιαννάκος Δημήτρης
Παπαδόπουλος Χριστόφορος
Πεπές Ζώης
Πουλάκης Κώστας
Ραυτοπούλου Κερασίνα
Σταθάκης Γιώργος
Στάικος Χρήστος
Τζανακόπουλος Δημήτρης
Τσακαλώτος Ευκλείδης
Φωτίου Θεανώ
Χαρίτσης Αλέξης

Το Πολιτικό Όργανο Εκλογικής Ευθύνης συστάθηκε για τον καθορισμό των ψηφοδελτίων των επερχόμενων εκλογών και το αποτελούν οι:

Τσίπρας Αλέξης
Βίτσας Δημήτρης
Βούτσης Νίκος
Γεροβασίλη Όλγα
Δραγασάκης Γιάννης
Δρίτσας Θοδωρής
Ηλιόπουλος Νάσος
Λάμπρου Πάνος
Μαντάς Χρήστος
Μπαλάφας Γιάννης
Μπαλτάς Αριστείδης
Μπουρνούς Γιάννης
Παπαδόπουλος Χριστόφορος
Παπάς Νίκος
Ρήγας Πάνος
Σακελλαρίδης Γαβριήλ
Σβίγκου Ράνια
Σκουρλέτης Πάνος
Τσακαλώτος Ευκλείδης
Φίλης Νίκος

.

Μπροστά με 8,5 μονάδες ο ΣΥΡΙΖΑ σε νέα δημοσκόπηση

Μπροστά με 8,5 μονάδες ο ΣΥΡΙΖΑ σε νέα δημοσκόπηση

Προβάδισμα του ΣΥΡΙΖΑ με 8,5 μονάδες έναντι της Νέας Δημοκρατίας καταγράφει η έρευνα του κέντρου ερευνών Bridging Europe, με τους αναποφάσιστους να αναδεικνύονται σε «δεύτερο κόμμα».

Ειδικότερα, το κυβερνών κόμμα συγκεντρώνει 26,8%, με τη Ν.Δ. να ακολουθεί με 18,3%. Στην τρίτη θέση είναι το Ποτάμι με 6,2% και ακολουθούν Λαϊκή Ενότητα με 6,1%, Χρυσή Αυγή με 5,9% και ΚΚΕ με 5,8%. Εκτός Βουλής, σύμφωνα με την έρευνα, μένουν το ΠΑΣΟΚ, που συγκεντρώνει 2,9%, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες με 2,4% και η Ένωση Κεντρώων με 2,6%.  Δε γνωρίζω/δεν απαντώ είπε το 19,8%.

Διχασμένοι εμφανίζονται οι πολίτες ως προς τις πρόωρες εκλογές, καθώς το 43% διαφωνεί ενώ το 39%. Η πλειοψηφία των πολιτών πιστεύει ότι από τις εκλογές θα προκύψει κυβέρνηση συνεργασίας (62%) ενώ τάσσεται υπέρ της παραμονής στην Ευρωζώνη. Συγκεκριμένα, στην ερώτηση «υπό τις παρούσες συνθήκες προτιμάτε η Ελλάδα να μείνει ή να φύγει από την Ευρωζώνη, το 45% απάντησε να μείνει ενώ το 34% να φύγει.

Η έρευνα διενεργήθηκε στο διάστημα 24 – 26 Αυγούστου σε δείγμα 1.015 πολίτων.

Ακολουθεί η έρευνα:

Ο κύριος λόγος…

Της Κ. Ιγγλέζη,

βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Χαλκιδικής

Εκλογές στις 20 Σεπτέμβρη . Ούτε καν 9 μήνες δεν πέρασαν από την μεγάλη εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και την ανάληψη μαζί με τους ΑΝΕΛ της διακυβέρνησης της χώρας και ο πρωθυπουργός αναγκάζεται να προσφύγει και πάλι στην εντολή του λαού, παλεύοντας να κερδίσει μια νέα έντιμη πιο αποφασισμένη σχέση μεταξύ κυβερνώντων και του ίδιου του λαού.

Αναγκάζεται και διαψεύδει έτσι ,πως το μόνο που ζητούν όσοι εκλέγονται σε θέσεις εξουσίας, πως μόνο που τους νοιάζει είναι πώς θα την κρατήσουν περισσότερο.

Αναγκάζεται και διαψεύδει έτσι, πως όσες υποχωρήσεις και αν πρέπει να κάνει μια κυβέρνηση για να σώσει τη χώρα, δε θα πρέπει να τίθενται στην κρίση του λαού .

Ο Χ Ι η κυβέρνηση αυτή παίρνει την ευθύνη για τα αδιέξοδα που βρέθηκε αλλά συνεχίζει. Συνεχίζει να θέλει τον λαό γνώστη και κοινωνό της αλήθειας . Αυτά που ζούμε , η ζωή που δυσκόλεψε , δυσκόλεψε για όλους μας . Όσων τουλάχιστον νιώθουν Έλληνες και δεν κανιβαλίζουν το σώμα αυτής της χώρας. Και τώρα πια μόνο με βαθιά επίγνωση , με βαθιά πίστη, με αληθινή αγάπη για την πατρίδα μπορούμε να πάμε παρακάτω. Ο δρόμος άνοιξε. Όλοι μας μέσα μας το ξέρουμε. Ο Τσίπρας στ’ αλήθεια πάλεψε. Ο Τσίπρας είναι ένας ειλικρινής Έλληνας πολιτικός, που δε φοβάται ούτε τους μέσα , ούτε τους έξω. Και αυτό έχει η ιστορία μας χρόνια να το καταγράψει.

Ο κύριος λόγος όμως για μας εδώ στη Χαλκιδική , στον τόπο μας είναι πως «τόλμησε » να δείξει πως δε φοβάται και δεν συναλλάσσεται με τις υπερδυνάμεις τάχα των πολυεθνικών . Αυτών που τόσα χρόνια είχαν μάθει πως φέρνοντας λίγα δολάρια μπορούν να αγοράζουν βουνά , ανθρώπους , συνειδήσεις , νερά και ότι άλλο τραβάει η ψυχή τους , γιατί απλά φέρνουν επενδύσεις. Τόλμησε να δώσει σε όλους εμάς που δίνουμε αυτό τον αγώνα ,να σώσουμε ότι πιο ιερό μας αφήνουν οι παλαιότεροι , την ίδια μας τη γη , να μας δώσει την ανάσα πως και κάποιες μάχες κερδίζονται. Πως χαμένοι αγώνες είναι μόνο αυτοί που δεν δίνονται.

Έχουν να γίνουν ακόμη πολλά και θα γίνουν χωρίς νικητές και νικημένους. Η έστω και από λάθος αποστροφή του λόγου του πρωθυπουργού για τους εργαζόμενους που θα πληγούν κρύβει ίσως και την αγωνία πως δεν αρκεί να δικαιωθούν όσοι ορθά πιστεύουν πως αυτό που συμβαίνει στις Σκουριές είναι έγκλημα . Θα πρέπει ο τόπος να πάει στην επόμενη μέρα με πραγματικό ενδιαφέρον για όλους , με μια και μόνη ιδέα.

Δεν αφήνουμε κανέναν να μας χωρίσει! Δεν αφήνουμε κανέναν να μας πει ποιος είναι δικός μας και ποιος είναι εχθρός. Όλοι εδώ μένουμε, Εδώ ζούμε. Θα συνεχίσουμε και ο καθένας ας αναμετρηθεί με τις ευθύνες του και τη συνείδηση του.

.

ΥΠΟΙΚ: Προς αναβολή ΦΠΑ 23% στην ιδιωτική εκπαίδευση

ΥΠΟΙΚ: Προς αναβολή ΦΠΑ 23% στην ιδιωτική εκπαίδευση

Τούτο διότι η επιβολή του ΦΠΑ ήρθε αναδρομικά από 1ης Ιουλίου στα δίδακτρα κολεγίων, εργαστηρίων ελευθέρων σπουδών, ΚΕΚ, ΙΕΚ, ωδείων και κέντρων δια βίου μάθησης όταν είχε ολοκληρωθεί η διαδικασία των εγγραφών επιφορτίζοντας τις σχολές με το πρόβλημα της μερικής ή ολικής απορρόφησης του φόρου και τους γονείς με το πρόβλημα της εκ των υστέρων αύξησης των διδάκτρων.

.

Ασπασία Παπαθανασίου σε Γλέζο: Ελπίζω να μην κάνεις το ίδιο λάθος… Ανοιχτή επιστολή

Ανοιχτή επιστολή προς τον Μανώλη Γλέζο απευθύνει η ηθοποιός Ασπασία Παπαθανασίου. Αποκαλώντας τον «αγαπητό φίλο» τον καλεί ουσιαστικά να μην αποχωρήσει από τον ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να ενταχθεί στην Λαϊκή Ενότητα του Παναγιώτη Λαφαζάνη. Στην επιστολή της υποστηρίζει ότι θα ήταν ολέθριο για τη χώρα να αποδυναμωθεί ο ΣΥΡΙΖΑ. 

Αγαπητέ φίλε Μανώλη,

ευρύτατα κυκλοφορεί η φήμη ότι στις εκλογές που θα γίνουν τον Σεπτέμβρη του 2015, πρόκειται να συνεργαστείς ή με τη ΛΑ.Ε. του Λαφαζάνη ή με τον νέο πολιτικό φορέα που ετοιμάζει η Κωνσταντοπούλου.

Αν η φήμη ανταποκρίνεται στην αλήθεια, έχω να σου επισημάνω ότι μου κάνει εντύπωση που δεν καταλαβαίνεις ότι είναι ολέθριο για τη χώρα να αποδυναμωθεί ο ΣΥΡΙΖΑ με πρόεδρο τον Αλέξη Τσίπρα.

Ελπίζω ότι δεν θα επαναλάβεις αυτό που έκανες πριν από χρόνια, να συνεργαστείς με το ΠΑΣΟΚ του Ανδ. Παπανδρέου και να εκλεγείς και βουλευτής και να δώσεις δώρο στον Ανδ. Παπανδρέου να καυχιέται ότι τιμἀ την Εθνική Αντίσταση. Ανήκω κι εγώ στη γενιά της Εθνικής Αντίστασης και σου λέω να μην επαναλάβεις το σφάλμα της εποχής Ανδ. Παπανδρέου.

Πριν από ένα χρόνο, στις ευρωεκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ, με πρόεδρο τον Αλέξη Τσίπρα, σου έδωσε τόσες ψήφους που κανένας πριν από σένα δεν είχε πάρει. Τελειώνω το γράμμα μου μ’ αυτό που λέει ο λαός: Τα στερνά τιμούν τα πρώτα.

Με συντροφικούς χαιρετισμούς.

Ασπασία Παπαθανασίου

Γ. Σταθάκης: Η συμφωνία δεν είναι «το όλο»- Το κρίσιμο θέμα το ποιος θα κυβερνήσει

«Είναι η πρώτη συμφωνία που δεν προβλέπει μείωση μισθών» τόνισε ο Γιώργος Σταθάκης, αξιολογώντας τα συμφωνηθέντα της 13ης Ιουλίου με τους δανειστές.

Ως προς το συνταξιοδοτικό, ο Γ. Σταθάκης σημείωσε πως επίκεινται οριακές μειώσεις από το 2017 και μετά. Τόνισε ότι η προάσπιση, όλων συλλήβδην, των πρόωρων συντάξεων δεν ήταν ποτέ στην κουλτούρα της Αριστεράς και πρόσθεσε πως χρειάζεται να γίνεται διάκριση ανάμεσα πχ στα «βαρέα και ανθυγιεινά» και άλλες περιπτώσεις.

Μιλώντας στο «Κόκκινο» και τον Κώστα Αρβανίτη, ο Γ. Σταθάκης υπογράμμισε ότι το ασφαλιστικό σύστημα υπέστη βαρύτατα πλήγματα τα τελευταία χρόνια, αφενός από τη ραγδαία επαύξηση της ανεργίας και τη μείωση των εισφορών και αφετέρου από το PSI. Εξέφρασε πάντως την αισιοδοξία ότι έπειτα από το 2020 θα καταστεί εφικτή η «αναζήτηση πόρων για την αποφυγή επιλογών λύσεων, που δεν θα είναι βιώσιμες».

Μιλώντας για την αντιμετώπιση της ανεργίας, με την τόνωση επενδυτικών δραστηριοτήτων, ο Γ. Σταθάκης ανέφερε μεταξύ άλλων ότι επιδιώκεται η όσο το δυνατόν καλύτερη αξιοποίηση της Τράπεζας Επενδύσεων και της Τράπεζας Ανάπτυξης και Ανασυγκρότησης. Υπενθύμισε πάντως ότι το γνωστό «πακέτο Γιούνκερ», τα γνωστά 35 δισ. δρχ, δεν θα διατεθούν για υλοποίηση δημόσιων επενδύσεων.

«Η συμφωνία με τους δανειστές δεν αποτελεί το όλο» είπε και πρόσθεσε: « Η Ελλάδα καλείται να κάνει παράλληλα μεγάλες τομές, στην Υγεία, την Εκπαίδευση, στον τομέα των δικαιωμάτων. Άρα έχει μεγάλη σημασία ποια θα είναι η επόμενη κυβέρνηση».

Τέλος, πρόσθεσε ότι κινούνται «εντός πραγματικότητας» όσοι πιστεύουν ότι η χώρα θα μπορούσε να βρει εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης (από Ρωσία, Κίνα, κλπ), εξερχόμενη της ευρωζώνης.

.

Τι θέλαμε… Τι έγινε… Τι κάνουμε;

Του Αντώνη Παπαδεράκη*

Αυτό που θέλαμε ήταν εφαρμόσιμο και αναγκαίο για τη χώρα. Το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης ήταν ρεαλιστικό. Έδινε στη χώρα και την κοινωνία προοπτική ελπίδας. Προϋπέθετε όμως συμφωνία με τους εταίρους και τους δανειστές.

Άλλωστε, δεν ξέρω αν κανείς μπορεί να ισχυριστεί με σοβαρά επιχειρήματα ότι στη χώρα μας είναι δυνατόν να εφαρμοστεί αυτό ή ανάλογο πρόγραμμα χωρίς συμφωνία και πολύ περισσότερο με έξοδο από την Ευρωζώνη. Πάντως, ούτε προεκλογικά ούτε κατά την περίοδο της διαπραγμάτευσης διατυπώθηκε και τεκμηριώθηκε ανάλογος ισχυρισμός.

Για μια τέτοια συμφωνία αγωνιστήκαμε. Με πείσμα, με όλα τα πολιτικά και διπλωματικά μέσα. Με λάθη ή παραλείψεις; Ναι. Όμως αγωνιστήκαμε με πάθος και μέχρι τα όρια της αντοχής μας.

Μαζί με όλους που πίστεψαν σε αυτόν τον αγώνα.

Με όσους πίστεψαν ότι δεν είναι προοπτική και λύση για τη χώρα η αέναη λιτότητα. Με αυτούς που απέρριψαν τα κόμματα που συστηματικά και χρόνια τώρα συντήρησαν και επέτειναν τις πρωτογενείς αιτίες οι οποίες οδήγησαν τη χώρα στα Μνημόνια της λιτότητας και της επιτροπείας.

Με αυτούς που γύρισαν την πλάτη στο πολιτικό προσωπικό που συνέργησε στην παραγωγική αποδιάρθρωση της χώρας απαξίωσε κάθε δημόσια λειτουργία και αξία, διεύρυνε τη διαφθορά, τη διαπλοκή και τη συναλλαγή.

Με αυτούς αγωνιστήκαμε.

Δεν καταφέραμε αυτό που θέλαμε. Αποτύχαμε να προλάβουμε πολλά κακά που είχαν δρομολογηθεί (π.χ. μεγάλο μέρος ιδιωτικοποιήσεων). Δεν πετύχαμε σήμερα πολλά από αυτά τα οποία δεν αποκλείεται όμως να κατακτήσουμε αύριο (π.χ. βασικό μισθό, ΕΝΦΙΑ). Πετύχαμε πολύ λιγότερα από αυτά που πιστεύαμε ότι μπορούσαμε.

Σ’ αυτά που καταφέραμε, όμως, περιλαμβάνονται και αρκετά σημαντικά.

Ορατά, όπως η διασφάλιση με τριετή ορίζοντα των χρηματοδοτικών αναγκών της χώρας και η συνολική ρύθμισης του χρέους τον Οκτώβριο, παράγοντες σημαντικοί για την εκκίνηση μιας διατηρήσιμης και δυναμικής αναπτυξιακής διαδικασίας.

Αδιόρατα, όπως η ανάκτηση σε μεγάλο βαθμό της χαμένης μας αξιοπρέπειας στα μάτια των ευρωπαϊκών λαών και η ανάδειξη της λύσης του «ελληνικού προβλήματος» ως στοιχείο ευρύτερης σύγκρουσης πολιτικών και στρατηγικών που αφορούν το μέλλον συνολικά της Ευρώπης. Αυτό και μόνο καταδεικνύει ότι η μάχη αυτή έπρεπε να δοθεί. Δεν ήταν χάσιμο χρόνου, όπως ισχυρίζονται κάποιοι, που ποτέ δεν την πίστεψαν. Αν δεν γινόταν, θα παρέμενε ανεξόφλητο ιστορικό χρέος που θα δηλητηρίαζε την παραπέρα πορεία του τόπου.

Ανεξάρτητα όμως από όλα αυτά, είναι αλήθεια ότι σε όλους μας έχει μείνει μια πικρή γεύση από το μέχρι σήμερα αποτέλεσμα και σε αρκετούς η πικρία αυτή κυριαρχεί. Είναι θέμα πολιτικής κρίσης και αξιολογικών κριτηρίων που για τον καθένα είναι σεβαστά.

Αυτό που είναι όμως πάνω από κάθε αμφισβήτηση είναι το γεγονός ότι η συμφωνία που έγινε ήταν αποτέλεσμα μιας διαπραγματευτικής μάχης και μιας πολιτικής σύγκρουσης. Δεν ήταν προϊόν συνθηκολόγησης υποτακτικών ούτε προσχεδιασμένης συμπαιγνίας πολιτικών απατεώνων. Επιπλέον πρέπει να αναλογιστούμε ότι στο αποτέλεσμα βάρυνε πιότερο η ισχύς του αντιπάλου απ’ ό,τι τα σφάλματα και δικές μας ελλείψεις.

Η αποδοχή, έστω και κατά ένα μέρος, των παραπάνω αφήνει έωλη κάθε αντιπαραβολή του προεκλογικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ με τις δεσμεύσεις της συμφωνίας που τελικά συνήφθηκε. Δεν δικαιολογεί, πολύ περισσότερο, το ανελέητο «αυτομαστίγωμα», ούτε την ηθικολογικού τύπου ενοχική υπερβολή που αναδεικνύεται μέσα από την πολιτική ευαισθησία των ανθρώπων της Αριστεράς.

Μέσα απ’ όλα αυτά, η χώρα κρατήθηκε όρθια, έχοντας ανοιχτές προοπτικές και, παρά τις δυσκολίες, η κυβέρνηση αποτελεί τον μόνο παράγοντα μέσα από τον οποίο μπορούμε να περιγράψουμε ένα ρεαλιστικό σχέδιο με θετικές προοπτικές για τη χώρα.

Η συμφωνία ανοίγει αντικειμενικά έναν νέο κύκλο στη πολιτική, κοινωνική και οικονομική πορεία της χώρας.

Ο άξονας Μνημόνιο – αντιμνημόνιο από μόνος του δεν είναι επαρκής ώστε να σηματοδοτεί με προωθητικό τρόπο την πορεία αυτή.

Είναι αναγκαία η ένταξή του σε ένα ευρύτερο σχέδιο που θα ανταποκρίνεται στην ανάγκη αναμόρφωσης της χώρας. Με ανασυγκρότηση και διεύρυνση της παραγωγικής της βάσης, με εξυγίανση του κράτους και των θεσμών, με συνεχή αγώνα για ισονομία, αξιοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη σε όλα τα επίπεδα και τομείς της κοινωνικής και οικονομικής ζωής του τόπου. Με ανάπτυξη και εμβάθυνση της Δημοκρατίας, της συμμετοχής, της συνεργασίας και της αλληλεγγύης. Με ανάδειξη στην πράξη ενός νέου πρότυπου ανθρώπινης διαβίωσης, στηριγμένου στο πνεύμα της λιτής αφθονίας, στις αξίες της πνευματικής καλλιέργειας και πολιτιστικής ανάπτυξης. Στο πλαίσιο της προσπάθειας υλοποίησης ενός τέτοιου σχεδίου εντάσσουμε τις αναγκαίες και εφικτές δεσμεύσεις της συμφωνίας, αντιμετωπίζουμε με αντίμετρα τις αρνητικές επιπτώσεις «εκδικητικών» και αντικοινωνικών μέτρων που επιβλήθηκαν και αναθεωρούμε συμφωνημένα, μέσα και από τη δυναμική των εξελίξεων και των επικείμενων συγκρούσεων στην Ευρώπη, μέτρα ανεφάρμοστα και άνευ ουσιαστικού νοήματος.

Αν η ριζοσπαστική Αριστερά θέλει να παραμείνει συνεπής στη δέσμευση που ανάλαβε έναντι των Ελλήνων πολιτών από τον Μάρτιο του 2012, ότι έχει τη βούληση και τη δύναμη να αναλάβει το τιμόνι και να οδηγήσει τη χώρα σε μια νέα αναγεννητική πορεία, έξω από τα Μνημόνια της λιτότητας, δεν υπάρχει αντικειμενικά σήμερα άλλος δρόμος. Ούτε βέβαια και η χώρα έχει άλλο δρόμο.

Κάθε άλλος δρόμος είναι «οδός επιστροφής».

Για τη χώρα μεν επιστροφής σε περιπέτειες στα χέρια ενός φθαρμένου και αφερέγγυου πολιτικού συστήματος για την Αριστερά δε, επιστροφής στην περιχαράκωση, την ομφαλοσκόπηση και στον εσωστρεφή αλληλοσπαραγμό.

Ασφαλώς όλοι πρέπει να αναστοχαστούμε. Να μετακινήσουμε τα όρια της θεωρητικής αναζήτησης, της πολιτικής ετοιμότητας, της προγραμματικής ωριμότητας και διαχειριστικής ικανότητας, της κοινωνικής και πολιτικής Αριστεράς σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.

Ταυτόχρονα, όμως, μένοντας πιστοί στη συλλογική μας απόφαση: Να προχωρήσουμε μπροστά, αναλαμβάνοντας την ευθύνη για τη μετέπειτα πορεία αυτού του τόπου!

* Ο Αντώνης Παπαδεράκης είναι γενικός γραμματέας Εμπορίου και Προστασίας Καταναλωτή

Νικολούδης: Από «κόσκινο» όλα τα μέλη της κυβέρνησης για τυχόν off shore εταιρείες

Τη διαβεβαίωση ότι έχει ζητήσει τη διενέργεια ελέγχου όλων των μελών της κυβέρνησης για το ενδεχόμενο διατήρησης off shore εταιρείας, έδωσε ο υπουργός Επικρατείας, αρμόδιος για την καταπολέμηση της διαφθοράς, Παναγιώτης Νικολούδης.

Σημειώνεται ότι βάσει διάφορων δημοσιευμάτων, οι βουλευτές της Ν.Δ. κατέθεσαν ερώτηση σχετικά με την ύπαρξη off shore εταιρείας στο όνομα του Παύλου Χαϊκάλη, αναπληρωτή υπουργού Κοινωνικών Ασφαλίσεων.

.

Τι δείχνουν τα πρώτα στοιχεία των δημοσκοπήσεων – Δημοσκόπηση της Prorata: μπροστά ο ΣΥΡΙΖΑ με 3,5%

Από το vxs.gr

Ρευστό πολιτικό σκηνικό, αμήχανο εκλογικό σώμα, κύμα αναποφάσιστων, υψηλή αδιευκρίνιστη ψήφο και πολυκομματική Βουλή δείχνουν τα πρώτα στοιχεία των δημοσκοπήσεων που τρέχουν για τις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου. 

Ισχυρό χαρακτηριστικό αυτών των πρώτων δημοσκοπήσεων, στην αφετηρία της προεκλογικής περιόδου, είναι η πολύ χαμηλή συσπείρωση των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ η οποία στις έρευνες κάποιων εταιριών φθάνει μόλις στο

50%. Αναλυτές και δημοσκόποι αποδίδουν τη χαμηλή αυτή συσπείρωση τόσο στη διάσπαση του κόμματος όσο και στο «μούδιασμα» των ψηφοφόρων μετά την ψήφιση του τρίτου Μνημονίου, ταυτόχρονα ωστόσο επισημαίνουν ότι είναι πολύ νωρίς και ακόμη δεν έχει λειτουργήσει η προσωπική – ισχυρή πάντοτε – επιρροή και δυναμική του Αλέξη Τσίπρα.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έχει κάνει μέχρι στιγμής μόνον μία προεκλογική εμφάνιση, με τη συνέντευξη της Τετάρτης στον Alpha, ο σχεδιασμός της Κουμουνδούρου όμως προβλέπει ότι από τις επόμενες ημέρες ο Αλέξης Τσίπρας θα πάρει σχεδόν ολοκληρωτικά πάνω του το βάρος της εκλογικής εκστρατείας.

Την ίδια ώρα, ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης δείχνει μεν να συσπειρώνει την κομματική βάση της Νέας Δημοκρατίας και να προσελκύει κάποιους κεντρογενείς ψηφοφόρους που απωθούσαν οι ακροδεξιές απολήξεις του συστήματος Σαμαρά, δεν δείχνει όμως – μέχρι στιγμής τουλάχιστον – να διαμορφώνει δυναμική ανατροπής του πολιτικού τοπίου.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, χωρίς ιδιαίτερα υψηλή δυναμική εμφανίζεται και ο νέος παίκτης αυτής της εκλογικής μάχης, η Λαϊκή Ενότητα του Παναγιώτη Λαφαζάνη. Οι αναλυτές θεωρούν ότι τα τελικά ποσοστά του

νεοσύστατου κόμματος της Αριστεράς, «τέκνου» του διαζυγίου στον ΣΥΡΙΖΑ, θα εξαρτηθούν σε μεγάλο βαθμό και από την τελική στελέχωσή της και τις συμπράξεις με συγγενείς δυνάμεις – συμπράξεις, ωστόσο, που μέχρι τώρα εμφανίζουν δυστοκία.

Χθες η ΑΝΤΑΡΣΥΑ προανήγγειλε την αυτόνομη κάθοδό της στις εκλογές καθώς ο Παναγιώτης Λαφαζάνης δεν δέχθηκε να υπάρξει κοινό ψηφοδέλτιο υπό τον τίτλο «ΛΑ.Ε. – ΑΝΤΑΡΣΥΑ», ενώ ανάλογη εμπλοκή είναι πιθανό να υπάρξει και με την Ζωή Κωνσταντοπούλου. Η πρόεδρος της Βουλής φέρεται έτοιμη να ανακοινώσει, ακόμη και μέσα στο Σαββατοκύριακο, την σύσταση δικού της πολιτικού φορέα και να προτείνει την εκλογική του συνεργασία με την Λαϊκή Ενότητα. Και εδώ όμως, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης εμφανίζεται να μην επιθυμεί την επανάληψη του μοντέλου των «συνιστωσών» στο κόμμα του, δεν συζητά κοινή, ισότιμη κάθοδο και αντιπροτείνει συμμετοχή της Ζωής Κωνσταντοπούλου και των στελεχών του φορέα της στα ψηφοδέλτια της Λαϊκής Ενότητας.

Υπό τα δεδομένα αυτά, και πάντοτε με βάση τα πρώτα στοιχεία των εν εξελίξει δημοσκοπήσεων, η Λαϊκή Ενότητα δεν φαίνεται να πιάνει εύκολα το στόχο ανάδειξης σε τρίτο κόμμα, παρ’ ότι και η δυναμική του Ποταμιού μοιάζει επίσης συγκρατημένη.

Κοινό στοιχείο, επίσης, των περισσότερων μετρήσεων είναι τα ιδιαίτερα χαμηλά ποσοστά των Ανεξάρτητων Ελλήνων που μέχρι στιγμής τουλάχιστον δείχνουν να μην πιάνουν το όριο του 3% για την είσοδό τους στη Βουλή, ενώ τα τελικά ποσοστά του ΠΑΣΟΚ φαίνεται πως θα καθοριστούν από τη συνεργασία του ή μη με το Κίνημα του Γιώργου Παπανδρέου – μια συνεργασία που, αυτή τη στιγμή, είναι απολύτως μετέωρη.

Με βάση αυτά τα στοιχεία, και πάντοτε σύμφωνα με τις πληροφορίες από τα κομματικά επιτελεία και τα δημοσκοπικά «στρατηγεία», στη νέα Βουλή φαίνεται πως θα εκπροσωπούνται τουλάχιστον 7 κόμματα που, υπό προϋποθέσεις, μπορεί να γίνουν ακόμη και 9. Οι δύο που δίνουν την μάχη για την είσοδο στη Βουλή είναι οι ΑΝ.ΕΛ και η ειδική – όσο και πολιτικά… ανεξήγητη – περίπτωση Λεβέντη.

Τα πάντα, ωστόσο, είναι ακόμη ρευστά καθώς κοινό χαρακτηριστικό των περισσότερων δημοσκοπήσεων είναι τα υψηλά ποσοστά των αναποφάσιστων και της αδιευκρίνιστης ψήφου, γεγονός που καταδεικνύει την αμηχανία του εκλογικού σώματος και ωθεί τους αναλυτές στην εκτίμηση ότι πολλά θα κριθούν μέσα στο τελευταίο δεκαήμερο της προεκλογικής περιόδου.

Δημοσκόπηση της ProRata: Μπροστά ο ΣΥΡΙΖΑ με 3,5%

Προβάδισμα 3,5% δίνει στον ΣΥΡΙΖΑ έναντι της Νέας Δημοκρατίας δημοσκόπηση της εταιρείας ProRata που δημοσιεύεται σήμερα στην Εφημερίδα των Συντακτών. Ιδιαίτερα μεγάλο το ποσοστό των αναποφάσιστων, που αναδεικνύονται σε «πρώτο κόμμα»,

Ειδικότερα, στην πρόθεση ψήφου ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνει 23%. Ακολουθούν η Ν.Δ. με 19,5%, η Χρυσή Αυγή με 6,5%, το ΚΚΕ με 5%, το ΠΑΣΟΚ με 4,5%, το Ποτάμι με 4%, η Λαϊκή Ενότητα του Παναγιώτη Λαφαζάνη με 3,5% και η Ένωση Κεντρώων με 3%. Εκτός Βουλής, με ποσοστό 2%, εμφανίζονται οι Ανεξάρτητοι Έλληνες.

Σύμφωνα με την έρευνα, 6 στους 10 (64%) θεωρούν λανθασμένη την απόφαση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα να προσφύγει σε εκλογές. Την ίδια ώρα, ακόμη μεγαλύτερο ποσοστό (68%) δηλώνει ότι η Ελλάδα έπρεπε «πάση θυσία» να μείνει στην Ευρωζώνη, αν και πάνω από το 50% εκτιμά ότι η νέα συμφωνία με τους δανειστές δεν είναι καλή.

Πιο δημοφιλής μεταξύ των πολιτικών αρχηγών παραμένει ο Αλέξης Τσίπρας. Δεύτερος σε δημοφιλία είναι ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, ενώ τρίτος ο Σταύρος Θεοδωράκης.

Η έρευνα διεξήχθη στις 25 και 26 Αυγούστου σε δείγμα 1.000 ερωτηματολογίων.

.

Γιατί χαίρεται ο Λαφαζάνης και χαμογελάει, πατέρα;

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη (ΑΥΓΗ)

Γιατί συμμετείχαν τα στελέχη της Αριστερής Πλατφόρμας σε μια κυβέρνηση που είχε ως διακηρυγμένο στόχο την παραμονή στο ευρώ και τη σύναψη νέας, πιο ευνοϊκής, συμφωνίας με τους δανειστές, ενώ ο δικός τους διακηρυγμένος  στόχος ήταν η αποχώρηση από την Ευρωζώνη;  Γιατί δέχθηκαν να αναλάβουν υπουργεία, γενικές γραμματείες, διοικήσεις ΔΕΚΟ, θέσεις συμβούλων και ό, τι άλλο προσέφερε ο κρατικός  μηχανισμός; Γιατί έμειναν επί έξι μήνες να κοιτούν  άπραγοι  τους υπουργούς Οικονομικών  που κατέθεταν προτάσεις επί προτάσεων, προκειμένου  να επιτύχουν συμφωνία;
Η Αριστερή Πλατφόρμα τα έπραξε αυτά επειδή είχε σχέδιο. Είχε το Σχέδιο Άλφα,  που προέβλεπε ότι οι δανειστές θα είναι άτεγκτοι απέναντι στην κυβέρνηση της Αριστεράς, αυτό θα οδηγήσει σε ρήξη, σε κλείσιμο των τραπεζών, σε υιοθέτηση παράλληλου νομίσματος και τελικά στην υποχρεωτική έξοδο από την Ευρωζώνη. Το μειοψηφικό σχέδιο του συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ θα γινόταν αίφνης επίσημο σχέδιο της Ελλάδας, χωρίς εκλογές, χωρίς δημοψήφισμα, επειδή θα το είχε αποφασίσει μια ομάδα πεφωτισμένων.
Το Σχέδιο Άλφα έφτασε μια ανάσα από την ευόδωση του, ευτυχώς όμως την ύστατη στιγμή ματαιώθηκε. Τότε μπήκε αμέσως σε εφαρμογή το Σχέδιο Βήτα, η Αριστερή Πλατφόρμα κατήγγειλε τη  συμφωνία και έφτιαξε νέο κόμμα εν ριπή οφθαλμού.  Όποια συμφωνία και αν προέκυπτε,  πάλι θα την κατήγγειλαν , πάλι θα αποχωρούσαν, είχαν άλλωστε απορρίψει ήδη και τη συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου και τις 47 σελίδες και την πρόταση των 8 δισ. Θα τις  καταριόνταν όλες τις συμφωνίες, θα τις αποκαλούσαν  «λαιμητόμους», «ταφόπλακες», «καρμανιόλες»- το Λεξικό Μπαμπινιώτη ωχριά μπροστά στο Λεξικό Λαφαζάνη-  και θα τραβούσαν το δρόμο τους.
Η διάσπαση είναι γεγονός τραυματικό, αφήνει χαρακιές στα μυαλά, στις ψυχές, στο δέρμα. Όπου κι αν γυρίσεις αυτές τις μέρες, βλέπεις  αριστερούς θλιμμένους, μελαγχολικούς, θυμωμένους, ζοχαδιασμένους. Εκτός κι αν πρόκειται για αριστερούς της «Λαϊκής Ενότητας». Εκεί τα πρόσωπα είναι φωτεινά, χαρούμενα, αισιόδοξα, τα στελέχη περπατούν όλο καμάρι, διαβαίνουν τις πύλες του προεδρικού Μεγάρου, του Μεγάρου του Μεϊμαράκη, του Μεγάρου της Ζωής και είναι λες και διαβαίνουν τις πύλες του Παραδείσου. Ενθουσιασμένοι σαν τα παιδιά που έχουν- επιτέλους- το παιχνίδι ολόδικό  τους και δεν είναι ανάγκη να το μοιράζονται πλέον με τα ξαδελφάκια τους.
Δεν είναι μόνο το καινούργιο κοσκινάκι που φωτίζει τα πρόσωπα της ΛΑΕ, είναι και η δικαίωση που τρέχει από τα μπατζάκια τους.  Αισθάνονται δικαιωμένοι και άσπιλοι, σαν την Παρθένο Μαρία που συνέλαβε το τέκνο της με τον κρίνο. Ανήκουν άλλωστε στο ρεύμα της Αριστεράς που είχε πέσει από μικρή στη μαρμίτα της δικαίωσης, της Αριστεράς που ανακάλυψε την Αλήθεια στα παλαιά βιβλία και από τότε πορεύεται εν ειρήνη, παρόλο που η αποκαλυφθείσα Αλήθεια είναι άκρως  επαναστατική. Αλλάζουν  γύρω οι εποχές, οι άνθρωποι, τα πράγματα, η Αλήθεια ωστόσο παραμένει αναλλοίωτη,  ούτε ένα γιώτα δεν τις αφαιρούν οι πεφωτισμένοι, λες και το γιώτα είναι το κρίσιμο τραπουλόχαρτο που κρατάει όρθιο τον πύργο.
Αριστερά δογματική, μεταφυσική,  θεολογίζουσα, παγωμένη, μουχλιασμένη και εντέλει ελάχιστα χρήσιμη για εκείνους που νομίζει ότι εκπροσωπεί.
.

Άμεσα η καταβολή φόρου από τους τηλεοπτικούς σταθμούς

Τον φόρο 20% επί των τηλεοπτικών διαφημίσεων ξεπαγώνει η κυβέρνηση και εν μέσω προεκλογικής περιόδου πιέζει τους τηλεοπτικούς σταθμούς να πληρώσουν την πρώτη από τις δύο δόσεις που οφείλουν από τις αρχές του έτους μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου.

Σύμφωνα με την έντυπη έκδοση της «Α», η γενική γραμματέας Δημοσίων Εσόδων Αικ. Σαββαΐδου εξέδωσε χθες εγκύκλιο για να ξεπαγώσει την καταβολή του τηλεοπτικού φόρου διαφημίσεων, που η ίδια πάγωσε προεκλογικά, τον περασμένο Ιανουάριο, κάνοντας «δωράκι» στα κανάλια την παράταση της καταβολής του, συνολικά για το 2015, στις αρχές του επόμενου έτους! Ο εν λόγω φόρος, 20% επί του τιμολογίου των διαφημίσεων, αναβάλλεται με αλλεπάλληλες νομοθετικές ρυθμίσεις εδώ και πέντε χρόνια, παρότι αποτελεί μνημονιακή επιταγή, που προβλέπεται ήδη από το πρώτο Μνημόνιο. Η επιλογή των έως τώρα κυβερνήσεων, όμως, ήταν η υπερφορολόγηση των νοικοκυριών και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και η απαλλαγή των ιδιωτικών καναλιών.

Σήμερα η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων κάνει άμεσα απαιτητό τον φόρο επί του διαφημιστικού εσόδου των τηλεοπτικών σταθμών, με καταβολή του για τα χρωστούμενα από τον Ιανουάριο σε δύο δόσεις: βάσει της εγκυκλίου που εκδόθηκε, η δήλωση για το διάστημα Ιανουαρίου – Μαρτίου υποβάλλεται μέχρι και τις 30 Σεπτεμβρίου, ενώ για το διάστημα έως και τον Αύγουστο μέχρι τις 30 Νοεμβρίου. Βάσει της νομοθεσίας η δήλωση φόρου επί των τηλεοπτικών διαφημίσεων πρέπει να υποβάλλεται μηνιαίως μέχρι και την 20ή ημέρα του επόμενου μήνα για τα έσοδα που πραγματοποιούν τα τηλεοπτικά μέσα ενημέρωσης από τις τηλεοπτικές διαφημίσεις του προηγούμενου μήνα.

Η εγκύκλιος «Επαναφορά σε μηνιαία υποβολή» δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Β’ 1836/25-08-2015 η ΠΟΛ 1180/2015.

Με την κίνηση αυτή η κυβέρνηση αναμένει να τονώσει τα δημόσια έσοδα κατά δεκάδες εκατ. ευρώ. Σημειώνεται ενδεικτικά ότι για το 2014 από το σύνολο των τηλεοπτικών σταθμών ο φόρος που δεν καταβλήθηκε στα δημόσια ταμεία, χάρη στη νομοθετική ρύθμιση της προηγούμενης κυβέρνησης που ανέβαλλε την καταβολή του, υπολογίζεται, με συντηρητικούς υπολογισμούς, σε 50-60 εκατ. ευρώ

ΑΓΓΕΛΑ ΝΤΑΡΖΑΝΟΥ

Το εθνικό νόμισμα, η ΛΑΕ και η υποτίμηση της αγοραστικής δύναμης

Του Αν. Σπίθα (ΑΥΓΗ).

Ο Στάθης Κουβελάκης αποκάλυψε την ουσία του οικονομικού προγράμματος της ΛΑΕ μιλώντας στην ΕΡΤ. Εθνικό νόμισμα, υποτίμηση, αύξηση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας είναι το τρίπτυχο της πολιτικής της σε απλά ελληνικά. Γιατί όμως αυτό είναι εντελώς διαφορετικό από τη στρατηγική της εσωτερικής υποτίμησης που επέβαλαν στην Ελλάδα οι δανειστές; Και, δεύτερον, πόσο έχει σχέση με την Αριστερά αυτή η στρατηγική;

Η υποτίμηση του νομίσματος κατά 30% αρχικά θα φτάσει πολύ γρήγορα στο 50%, ακόμη κι αν είναι «συντεταγμένη», όπως λέει η ΛΑΕ, η έξοδος από το ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι, ακόμη κι αν η ελληνική κυβέρνηση της δραχμής έχει να πληρώσει μισθούς και συντάξεις, η αγοραστική τους δύναμη θα είναι μειωμένη, ανάλογη της υποτίμησης, τουλάχιστον για τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που εισάγονται. Αυτό σημαίνει βεβαίως νέα μεγάλη απώλεια για τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους, και μάλιστα πολύ μεγαλύτερη των πέντε χρόνων του Μνημονίου. Είναι αυτή αριστερή πολιτική;

Εντάξει, θα έλεγε κανείς, αν θυσιαστεί η αγοραστική δύναμη μισθωτών και συνταξιούχων, θα αγοράζουν τουλάχιστον τα ελληνικά προϊόντα φθηνότερα, ενώ θα τα πουλάμε φθηνότερα στο εξωτερικό, αν βεβαίως βρούμε αγορές, επομένως θα αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.

Λάθος μεγάλο. Κατά πρώτον γιατί μεγάλο μέρος των ελληνικών εξαγωγών και των ελληνικών προϊόντων φτιάχνονται με πρώτες ύλες εισαγόμενες. Ας δούμε ένα παράδειγμα. Η χώρα παράγει μακαρόνια με σιτάρι που εισάγει, επομένως η πρώτη ύλη, αν έχουμε συναλλαγματικά αποθέματα να την αγοράζουμε, θα είναι ακριβότερη κατά 30% έως 50%, αφού θα υποτιμηθεί το νέο νόμισμα. Αυτό σημαίνει ότι οι εξαγωγές θα ακριβήνουν και θα απωλέσουν το υποτιθέμενο όπλο της υποτίμησης. Για τον ίδιο λόγο τα μακαρόνια που θα αγοράζουμε στην Ελλάδα θα ακριβήνουν, πράγμα που σημαίνει ότι η αγοραστική δύναμη των εργαζομένων και των συνταξιούχων θα μειωθεί δραματικά.

Ακόμη κι αν αγοράζουμε ορισμένα ελληνικά προϊόντα ή υπηρεσίες φθηνότερα, αυτό δεν θα ελαφρύνει ιδιαίτερα την τσέπη μας, επειδή για την παραγωγή τους χρησιμοποιούμε επίσης εισαγόμενα υλικά, φυτοφάρμακα, λιπάσματα, σπόρους, πρώτη ύλη κ.λπ., που θα ακριβήνουν αντισταθμίζοντας μεγάλο μέρος από τα ενδεχόμενα οφέλη της υποτίμησης.

Επομένως ο εργαζόμενος και ο συνταξιούχος, αν συνεχίσουν να παίρνουν τις αποδοχές τους, θα δουν την αγοραστική τους δύναμη να μειώνεται δραματικά. Η εσωτερική υποτίμηση σε όλο της το μεγαλείο, με πρωταγωνιστή την ίδια την «ανυποχώρητη» και «αντιμνημονιακή» Αριστερά.

Η περίοδος των νομισματικών πολέμων ήταν από τις πλέον δύσκολες για τους εργαζόμενους και έπειτα από δύο αιματηρές συγκρούσεις ο πλανήτης πέρασε σε μια νέα ιστορική περίοδο, αυτή που ονομάστηκε περίοδος της ευημερίας. Προφανώς δεν άνοιξε ο δρόμος για τον σοσιαλισμό ούτε εξαλείφθηκαν οι κοινωνικές ανισότητες. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, οι εργαζόμενοι αγωνίζονταν υπό καλύτερους όρους.

Τι συνέχεια όμως θα υπάρξει με τις υποτιμήσεις; Οι πρώτες έφερναν νέες υποτιμήσεις, από τις ανταγωνιστικές χώρες αυτή τη φορά, και οι νέες υποτιμήσεις έφεραν προστατευτισμό, περιορισμούς στις εισαγωγές και επιβολή επιπλέον φόρων στα εισαγόμενα προϊόντα και τελικά κατέληγαν σε έναν φαύλο κύκλο νομισματικών συγκρούσεων και γενικευμένου οικονομικού προστατευτισμού, που δυναμίτιζαν τις διεθνείς σχέσεις.

Αυτή είναι η ριζοσπαστική πρόταση για την Αριστερά του 20ού αιώνα; Ο ιστορικός αναχρονισμός! Δεν λέω, καλά και άγια τα «ιερά κείμενα», αλλά η αριστερή σκέψη προϋποθέτει σύνθετη ικανότητα υπό δυσμενείς συνθήκες και συσχετισμούς δύναμης. Από πότε όμως τα εύκολα είναι για την Αριστερά…

.

Σκουρλέτης για Σκουριές: Η απόφαση του ΣτΕ δεν ακυρώνει την απόφαση για διακοπή των εργασιών στις Σκουριές

Κανένας συμβιβασμός στην προστασία του περιβάλλοντος

Κανένας συμβιβασμός στην προστασία του περιβάλλοντος και πλήρης διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος είναι το σχόλιο του ΥΠΑΠΕΝ στα δημοσιεύματα που δημοσιοποιούσαν απόφαση του ΣτΕ υπέρ της «Ελληνικός Χρυσός»

Η υπ’ αριθ. 3191/15 απόφαση του ΣτΕ δεν αφορά ούτε ακυρώνει την απόφαση του ΥΠΑΠΕΝ περί ανάκλησης των αποφάσεων έγκρισης των τεχνικών μελετών των υποέργων Σκουριών και (εν μέρει) Ολυμπιάδας, διευκρινίζει σε ανακοίνωσή του το υπουργείο.

Όπως επισημαίνει, με την εν λόγω απόφαση του ΣτΕ ακυρώνεται, λόγω ανεπαρκούς αιτιολογίας, η από 28.4.2015 πράξη του τότε υπουργού, δια της οποίας επεστράφη ως ελλιπές το προσάρτημα της υποβληθείσας από την εταιρεία Ελληνικός Χρυσός τεχνικής μελέτης, που αφορούσε τις μεταλλευτικές εγκαταστάσεις Ολυμπιάδας.

Στην ανακοίνωση τονίζεται ακόμη ότι το υπουργείο δεν επιθυμεί και δεν δύναται να προβεί σε σχόλια ή κρίσεις επί του περιεχομένου δικαστικών αποφάσεων.

«Διαβεβαιώνει, ωστόσο, προς κάθε κατεύθυνση ότι θα εξαντλήσει τα όρια των θεσμικών του αρμοδιοτήτων και κάθε μέσο που του παρέχει ο νόμος, για την απόλυτη και χωρίς συμβιβασμούς προστασία του περιβάλλοντος και για την πλήρη διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος».

.

Δ. Βίτσας: Ούτε μία θετική ψήφο δεν είχε δώσει η Αριστερή Πλατφόρμα στο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης (Video)

«Ούτε μία θετική ψήφο δεν είχε δώσει η Αριστερή Πλατφόρμα (τωρινή ΛΑΕ) στο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» δήλωσε ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας, Δημήτρης Βίτσας σχολιάζοντας ότι «το σωστό είναι να λέει κάποιος αυτά που έλεγε και όχι αυτά που έλεγαν οι άλλοι» και πρόσθεσε ότι καλό θα ήταν να πει ο καθένας το πρόγραμμά του σε αυτή την κρίσιμη στιγμή.

Επιπλέον η επιλογή που έκανε η Αριστερή Πλατφόρμα «νεκρώνει» το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, ενώ ο Δ. Βίτσας ότι το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης το βλέπει «ενεργό» ειδικά στο αναπτυξιακό του κομμάτι, δηλαδή αναφορικά με την παραγωγική ανασυγκρότητηση, την αναπτυξιακή τράπεζα, την ανασυγκρότηση του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα στη χώρα.

Επιπρόσθετα διευκρίνισε ότι παρόλ’ αυτά, θα μπορούσε να συνεχιστεί η συμπόρευση με τους συντρόφους που αποχώρησαν, γιατί  η ίδια η πορεία του ΣΥΡΙΖΑ τόσα χρόνια έδειξε ότι στην πράξη, δύο στρατηγικές μπορούν να υπάρξουν σε ένα κόμμα.

Βέβαια σε επίπεδο ευθύνης της διακυβέρνησης δεν μπορούν να υπάρχουν δύο κυβερνητικές γραμμές τόσο αντίθετες. Όμως ακόμα και αυτό θα μπορούσε να λυθεί μέσα στο κόμμα με βάση τις διαδικασίες. Σχηματίζοντας ένα άλλο κόμμα, όμως οι σύντροφοι που αποχώρησαν τις αρνήθηκαν.

Συνεχίζοντας ο Δημήτρης Βίτσας εξήγησε ότι ο πρωθυπουργός της χώρας έκανε την ερώτηση στην ελληνική Βουλή και στην Κ.Ε. για το αν ήταν αν έπρεπε να γίνει στρατηγικός ελιγμός και υποχώρηση, ή εφαρμογή του προγράμματος Σόιμπλε. Με τη λογική του συμβιβασμού η χώρα διασφάλιζε δυνατότητα χρηματοδότησης και ανάπτυξης και χαμηλά πλεονάσματα, ενώ θα μπορούσε να δίνει κοινωνικό πρόσημο στα μέτρα οικοδομώντας ένα νέο κοινωνικό κράτος. Ανέφερε μάλιστα το παράδειγμα της διαχείρισης των προγραμμάτων ΕΣΠΑ των προηγούμενων χρόνων που πήγαιναν σε ημέτερους, ενώ με αυτά θα μπορούν να γίνουν συγκεκριμένα έργα.

.

Απλές σκοπιμότητες

Άρθρο Σύνταξης της ΑΥΓΗΣ

Μεγάλη πέραση απέκτησε ξαφνικά, κυρίως μετά την παραίτηση της κυβέρνησης και το άνοιγμα του δρόμου προς τις κάλπες, το αίτημα για την απλή αναλογική και, ακριβέστερα, το αίτημα για την κατάργηση του μπόνους των 50 εδρών στο πρώτο κόμμα. Ακόμη και το ΠΑΣΟΚ, που το θέσπισε ως μπόνους 40 εδρών για να το διευρύνει στη συνέχεια η Ν.Δ. σε 50 έδρες, διαρρηγνύει τώρα τα ιμάτιά του, ενώ η Ν.Δ. τηρεί σιγήν ιχθύος συναινώντας διά της σιωπής στο αίτημα των άλλων κομμάτων της αντιπολίτευσης.

Η προβαλλόμενη από ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι επιχειρηματολογία ότι ο τόπος χρειάζεται τώρα ευρύτερες συναινέσεις, άρα συνεργασίες και στο κυβερνητικό επίπεδο, δεν επαρκεί για να εξηγήσει τη μόδα της απλής αναλογικής. Άλλωστε, μεν ΛΑΕ, που επίσης προβάλλει το αίτημα, αποκλείει κάθε κυβερνητική συνεργασία αρνούμενη να συμπράξει με «μνημονιακές δυνάμεις», στις οποίες εντάσσει και τον ΣΥΡΙΖΑ, η δε Ν.Δ. αρνείται να αποκηρύξει επισήμως τη λογική των αυτοδύναμων κυβερνήσεων τασσόμενη στρατηγικά υπέρ των συνεργασιών.

Εξάλλου, ιστορικά, όσες φορές η Ν.Δ. εισήλθε σε κυβερνήσεις συνεργασίας, ήταν μόνο κυβερνήσεις «ειδικού σκοπού», όπου σκοπός στην πραγματικότητα ήταν η αναρρίχησή της στην εξουσία στο επόμενο στάδιο. Κυβερνήσεις, δηλαδή, σαν αυτές που προτείνει δειλά τώρα να συγκροτηθούν από την υπό διάλυση ή την επόμενη Βουλή.

Στην πραγματικότητα δεν είναι η απλή αναλογική που ξαφνικά μαγνητίζει τα κόμματα της αντιπολίτευσης, αλλά ο φόβος ανάδειξης του ΣΥΡΙΖΑ σε αυτοδύναμη κυβέρνηση διά του ισχύοντος εκλογικού συστήματος. Για τον λόγο αυτόν το αίτημα διατυπώνεται απ’ όλες τις πλευρές ως κατάργηση του μπόνους των 50 εδρών. Επικρατεί ο φόβος, με άλλα λόγια, στο τέλος του δρόμου ο ΣΥΡΙΖΑ να επιτύχει τους κοινωνικούς και πολιτικούς στόχους του εισάγοντας τη χώρα σε μια νέα εποχή και δίνοντας οριστικό τέλος στο παλαιό και πολλαπλώς διαβρωμένο πολιτικό σύστημα.

Βεβαίως, για να είμαστε δίκαιοι, σ’ αυτό το πολιτικό σύστημα δεν εντάσσεται η ΛΑΕ, αλλά αυτή έχει τους δικούς της προφανείς λόγους να μην θέλει τον ΣΥΡΙΖΑ απόλυτο κυρίαρχο του πολιτικού παιχνιδιού, αλλά να θέλει να τον δει συνεργαζόμενο με τις πολιτικές δυνάμεις που οδήγησαν τη χώρα στο βάραθρο.

Παρά, όμως, τις σκοπιμότητες και τη σύμπτωση συμφερόντων μεταξύ των κομμάτων της αντιπολίτευσης, μόνο μία ισχυρή κυβέρνηση μπορεί να υλοποιήσει τις αλλαγές και τις τομές που απαιτούνται σε όλα τα επίπεδα και να εφαρμόσει ένα συνεκτικό σχέδιο εξόδου από την κρίση και ανασυγκρότησης της χώρας. Ισχυρή κυβέρνηση σημαίνει μια κυβέρνηση που θα διαθέτει ευρεία κοινωνική στήριξη και ευρεία κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Μια κυβέρνηση με προοπτική τετραετίας που θα συγκροτείται από ένα κόμμα ή περισσότερα, ακόμη και σε περίπτωση αυτοδυναμίας, υπό την προϋπόθεση της προγραμματικής σύγκλισης.

Όσο για την απλή αναλογική -και η συζήτηση προφανώς δεν μπορεί να αφορά μπόνους ή «ποινές» στα κόμματα που νοθεύουν κατά το δοκούν τη λαϊκή βούληση-, μπορεί να καθιερωθεί ως πάγιο εκλογικό σύστημα μόνο μέσα από το Σύνταγμα. Μαζί, βεβαίως, και με τις κυβερνήσεις προγραμματικής συνεργασίας.

Παναγιώτη, δραχμή λέγεται η λέξη, γιατί φοβάσαι να την εκστομίζεις;..

Από το tripioevro.blogspot.gr

Εχω πολλές απορίες γι’ αυτά που συμβαίνουν, αλλά είναι μία που θέλω πιο έντονα να μοιραστώ μαζί σας μήπως και με βοηθήσετε να τη λύσω. Τα δύο κόμματα που κατ’ εξοχήν θα διεκδικήσουν σε αυτές τις εκλογές την αντιμνημονιακή ψήφο, το ΚΚΕ και η Λαϊκή Διάσπαση, τάσσονται κατά της Ευρωζώνης και, συνεπακόλουθα, του ευρώ. Δεν ακούω, ωστόσο, στον προεκλογικό τους λόγο ούτε κουβέντα για τη «βρόμικη» λέξη δραχμή, πολύ πιθανόν γιατί ούτε ο λαός θέλει να την ακούει.  Εχω ακούσει, για παράδειγμα, ότι ο Αλέξης Τσίπρας είχε εναλλακτική τη 13η Ιουλίου, έστω κι αν ο ίδιος ο Γιάνης Βαρουφάκης του είχε πει κι έχει δηλώσει δημοσίως πως οι πιθανότητες του καταστροφικού σεναρίου ήταν 50%…

Δεν θα μπω στη διαδικασία να αναρωτηθώ ποιός ανάμεσά σας, αν είχε την ευθύνη για 10.000.000 ψυχές, θα επέλεγε να πάρει το ρίσκο τής απόλυτης ρήξης όταν το στοίχημα ήταν τόσο οριακό. Δεν θέλω να σας βάλω στη δύσκολη διαδικασία να αντιληφθείτε ότι ηρωισμός είναι ναι μεν να δίνεις μια μάχη μέχρι τέλους, αλλά όταν το τέλος έχει φτάσει είναι προτιμότερο να συνθηκολογήσεις από το να επιτρέψεις στον εχθρό να εκτελέσει τις γυναίκες και τα παιδιά σου. Αναρωτιέμαι, ωστόσο, πώς είναι δυνατό να επιλέγεις την απόλυτη ρήξη και την ίδια ώρα ούτε να χρεοκοπείς ούτε να επιστρέφεις στην δραχμή, όπως υποστηρίζουν πως γίνεται οι φωστήρες τού Περισσού κι ο μάγος Χουντίνι Παναγιώτης Λαφαζάνης…

Είναι ψεύτης, απατεώνας, λαοπλάνος ο Αλέξης Τσίπρας; Για χάρη τής συζήτησης δέχομαι ότι είναι κι ο διάβολος αυτοπροσώπως. Γιατί, όμως, οι φιλαλήθεις, ειλικρινείς και τίμιοι Δ. Κουτσούμπας και Παναγιώτης Λαφαζάνης δεν λένε φόρα παρτίδα στο πόπολο πως το δικό τους εναλλακτικό σχέδιο είναι σχεδόν βέβαιο ότι περιλαμβάνει και τη δραχμή; Με ποιά αλχημεία θα φύγουμε από την Ε.Ε., την Ευρωζώνη και το ευρώ δίχως να επιστρέψουμε σε εθνικό νόμισμα; Γιατί δεν μας εξηγούν πώς θα είναι δυνατό οι έλληνες την επόμενη ημέρα να έχουν τραπεζικές καταθέσεις όταν η ΕΚΤ θα πάψει προφανώς να παρέχει ρευστότητα στο τραπεζικό σύστημα ενός κράτους που δεν ανήκει στην Ευρωζώνη; Ποιός άλλος θα μας δανείσει όταν ο Αλέξης Τσίπρας ήδη ζήτησε βοήθεια κι από εκείνους τους οποίους προσκυνούν Κουτσούμπας-Λαφαζάνης, αλλά του είπαν…νιετ;

Με ποιά αγροτική-βιομηχανική παραγωγή εξασφαλίζεται ότι στην Ελλάδα δεν θα ζήσουμε συνθήκες Συρίας και Λιβύης; Ποιό χρονικό διάστημα είναι «αναγκαίο, αλλά απαραίτητο» να περάσει η χώρα μας σε συνθήκες πρωτόγονης εμφύλιας σύγκρουσης μέχρι να αρχίσει να ανακάμπτει, όπως πιστεύουν οι δραχμιστές; Και, κυρίως, ως πότε θα αρνούνται την πραγματικότητα όταν ακόμα κι όσοι δεν ψήφισαν το τρίτο μνημόνιο, όπως ο Γιάνης Βαρουφάκης, παραδέχονται ότι η δραχμή θα μας γύριζε στη λίθινη εποχή;…

Θεωρώ σχεδόν αναπόφευκτο τον εξαναγκασμό τής πατρίδας μας σε έξοδο από την Ευρωζώνη και πιο μακροπρόθεσμα τη διάλυση της ίδιας της Ευρωζώνης, η οποία έχει στηριχθεί σε σαθρά θεμέλια. Τί κάνεις, ωστόσο, όταν κάποιος θέλει να σε δολοφονήσει; Αυτοκτονείς για να έχεις την πρωτοβουλία των κινήσεων; Μάλλον όχι, αν διαθέτεις ακόμα λίγο μυαλό στο κεφάλι σου. Αυτό που επιχειρείς δεν είναι τίποτα άλλο από το να κερδίσεις χρόνο, όπως για παράδειγμα υπογράφοντας ένα τρίτο μνημόνιο, αξιοποιώντας παραλλήλως κάθε παραθυράκι κοινωνικής δικαιοσύνης που σου προσφέρεται και περιμένοντας ευρύτερες πολιτικές εξελίξεις στον ευρωπαϊκό και παγκόσμιο χάρτη που θα ωφελήσουν την ευόδωση των δίκαιων αιτημάτων σου…

Κακά τα ψέματα, αν ο γερμανικός λαός για παράδειγμα δεν στραφεί στην πλειονότητά του υπέρ τής Ελλάδας και κατά τής λιτότητας είναι ουτοπικό να περιμένουμε πως θα το πράξει από μόνη της η Ανγκ. Μέρκελ. Με λίγα λόγια, αν η νεοφιλελεύθερη Ευρώπη δεν αλλάξει ρότα, είναι πολύ δύσκολο για τον οποιοδήποτε πρωθυπουργό, ακόμα κι αν έχει τις καλύτερες προθέσεις, να βγάλει τη χώρα από τη μέγγενη. Σε αντίθεση, ωστόσο, με τους Κουτσούμπα-Λαφαζάνη ο Αλέξης Τσίπρας το έχει πλέον αντιληφθεί, χωρίς ταυτοχρόνως να γίνεται ιδιοκτήτης τού προγράμματος όπως τα κόμματα της διαπλοκής. Βρίσκεται, δηλαδή, ένα μεγάλο βήμα μπροστά από τους υπόλοιπους πολιτικούς αντιπάλους του. Κι αυτό είναι το οποίο στο τέλος τής προεκλογικής περιόδου θα αναγνωρίσει ο ελληνικός λαός και θα του δώσει την αυτοδυναμία ώστε να μην χρειάζεται να κυβερνήσει με τους γερμανοτσολιάδες λακέδες τής κάθε ελίτ ή την εξωπραγματική Αριστερά…

.
Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 1.181 ακόμα followers