Η εναλλακτική της Αριστεράς

Κύριο Άρθρο της ΑΥΓΗΣ

Από την Πρωτοχρονιά πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών θα είναι ο απρόβλεπτος Ντόναλντ Τραμπ και το γεγονός έχει προκαλέσει τεράστια ανησυχία στον πλανήτη -και στις ηγεσίες του υπόλοιπου κόσμου, που αντέδρασαν χθες με πρωτοφανή αμηχανία. Πότε ξανά μετά από αμερικανικές εκλογές συγκλήθηκε στην Ευρώπη έκτακτη σύνοδος των υπουργών Εξωτερικών;

Δεν είναι μόνο που σχεδόν κανείς δεν ξέρει τι θα κάνει ο μαθητευόμενος πλανητάρχης, ποιο θα είναι το επιτελείο του και ποια η πολιτική του σε επιμέρους ζητήματα. Θεωρητικά, αν ήταν άλλος υποψήφιος στη θέση του, οι ελίτ του πλανήτη θα προσπαθούσαν να το μάθουν εκ των προτέρων. Αλλά, ενώ η εκλογή του ήταν πιθανή, κανείς δεν ήθελε να το πιστέψει -και να προετοιμαστεί ανάλογα. Δεν ήθελε να πιστέψει ότι ένας άνθρωπος του συστήματος που κατέβηκε στις εκλογές απειλώντας ότι θα το τινάξει στον αέρα, ξεπερνώντας ταυτόχρονα κάθε όριο ανεκτής συμπεριφοράς και πολιτικής ορθότητας, μπορούσε να κερδίσει.

Ο Τραμπ, όμως, κατάφερε να εκμεταλλευτεί όλη τη δίκαιη κριτική εκατομμυρίων πολιτών των ΗΠΑ στα λάθη και τις αδικίες του αμερικανικού συστήματος, αλλά και όλους τους φόβους των χαμένων της παγκοσμιοποίησης, όλο τον υφέρποντα ρατσισμό μεγάλου τμήματος της αμερικανικής κοινωνίας για να νικήσει. Με σύνθημα το γενικόλογο ότι θα κάνει την Αμερική “σπουδαία” και πάλι και με αντίπαλο την ενσάρκωση του status quo, τη Χίλαρι Κλίντον.

Τώρα είναι αργά για δάκρυα, πολύ αργά για να σκεφτούν οι Δημοκρατικοί πως θα μπορούσαν να κατεβάσουν απέναντι στον Τραμπ τον Μπέρνι Σάντερς, που εξέφραζε ειλικρινά την κραυγή για υπέρβαση των αδικιών του συστήματος. Ίσως, όμως, δεν είναι αργά για την Ευρώπη. Ίσως δεν είναι αργά για τους Γάλλους σοσιαλιστές, τους Γερμανούς και τους Αυστριακούς Σοσιαλδημοκράτες – αυτοί έχουν το επόμενο διάστημα εκλογές- να μάθουν από το πάθημα των Δημοκρατικών. Και να σταματήσουν να επιμένουν στην έλλειψη εναλλακτικής σ’ αυτό το σύστημα που κάνει τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους, που φορτώνει τα λάθη των ελίτ στους πιο αδύναμους κι αφήνει τους ισχυρούς μονίμως στο απυρόβλητο. Να στραφούν προς τα αριστερά.

Εάν αντιληφθούν τη νίκη του Τραμπ ως ένα εκκωφαντικό σήμα συναγερμού, υπάρχει η ελπίδα στη θέση του παλιού που πεθαίνει να μην γεννηθούν μόνο τέρατα. Αλλιώς η χθεσινή χαρά των Λεπέν και Σία για τη νίκη του Τραμπ θα μετατραπεί σύντομα σε πανηγυρισμούς για τις δικές τους νίκες.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s